జ్వాలా ద్వీప రహస్యం – 24


గొంతు సవరించుకున్నాడు నరస సింహుడు. గాననంద స్వామి కళ్ళు తడిబారాయి. ఆత్రవింద యువరాజు వైపు ఓర చూపులు చూసింది. ఆటవికులు కూడా చెవులు రిక్కించారు. పండు కోతి కిచ కిచలాడడం మానేసింది. ఆఖరికి ప్రకృతి కూడా మౌనం వహించింది.

“శ్రీ తుంబుర నారద బాధామృతం,” గొంతు చించుకున్నాడు నరస సింహుడు. పల్లవి పూర్తి కాక ముందే రెండు పక్షులు గాలిలో ఎగురుతున్నవి అలాగే టక్కున నేల రాలిపోయాయి. పండుకోతి రెండు చేతులతో చెవులు మూసుకుంది. ఆత్రవింద మేలిముసుగుని చెవుల్లో కుక్కుకుంది. గోచీలు కట్టుకున్న ఆటవికులకు ఆ అవకాశం లేక ఆకులు చెవుల్లో దూర్చుకున్నారు. ఆటవిక రాజూ, రాణీ, మెడలో వేసుకున్న పూసల దండలు తెంపి ఆ పూసలు కుక్కుకొని తమ కర్ణేంద్రియాలు రక్షించుకున్నారు.

ఏమీ చేయలేకపోయింది గానానంద స్వామి మాత్రమే! పుట్టలో చేతులు ఇరుక్కుపోవడం వల్ల వాటిని బయటకు తీయలేక, తన కర్ణభేరులు రక్షించుకోలేక, ఆయన తల్లడిల్లి పోయాడు.

తడిబారిన ఆయన కళ్ళల్లోంచి కన్నీళ్ళు బొట బొటా రాలడం మొదలు పెట్టాయి. నరస సింహుడు తన చుట్టూ జరుగుతున్న భీభత్సం పట్టించుకోకుండా పల్లవి ముగించి చరణం మొదలు పెట్టాడు.”సప్త వర్ణముల మృత్యుకగా, శప్త వర్ణముల డోలికగా,” అంటూ.

“ఒరే నాయనల్లారా! ఎవరన్నా వచ్చి నా చెవులు మూయండ్రా!” బిగ్గరగా అరిచాడు గానానంద స్వామి అక్కడున్న వాళ్ళని ఉద్దేశించి.

అక్కడున్న వాళ్ళందరికి గానానంద స్వామి ఏదో తమతో చెప్పాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడని అర్థమయ్యింది. కానీ ఎవరికీ తమ చెవుల్లో ఉన్న అడ్డు తీసే ధైర్యం లేకపోయింది. అప్పటికే వాళ్ళు ఎంత ప్రయత్నిస్తున్నా, ఎంతో కొంత ధ్వని వాళ్ళ చెవుల్లో దూరుతూనే ఉంది. అడ్డు తీస్తే ఇంకేమైనా ఉందా!

“వాన జల్లుల వేళ ఆ వక్ర వాకాల, ఆ ఆ ఆ, వాన జల్లుల వేళ ఆ వక్రవాకాల, హర్షాతిరేకాలు దెయ్యతమే” నరస సింహుడు ఉత్సాహం పుంజుకున్నాడు.

ఆటవిక రాజూ, ఆటవిక రాణీ కూర్చుని ఉన్న వేదిక చుట్టూ భూమి బీటలు బారింది. మేలు ముసుగు శబ్దాన్ని ఆపలేకపోయినట్టు ఉంది, ఆత్రవింద కూడా కొన్ని ఆకులు కుక్కుకుని తన చెవులకు అధిక రక్షణ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించింది.

గానానంద స్వామి తనకు తెలిసిన మంత్రాలు గుర్తుకు తెచ్చుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ లాభం లేక పోయింది. నరస సింహుడి పాట ఆయన్ని కుదురుగా ఆలోచింపనీయడం లేదు. కాబట్టి ఏదన్నా మంత్రం ఉపయోగించి నరస సింహుడి గొంతు స్తంభింప చేద్దామన్నా ఆయనకు వీలు పడలేదు.

“మ గ మ గ రి, గ రి గ రి స,” తారా స్థాయికి చేరుకో సాగింది నరస సింహుడి గొంతు. అదిగో అప్పుడే ఎవరూ ఊహించని సంఘటన జరిగి పోయింది. పండు కోతి చెవులు మూసుకునే చెంగు చెంగున గెంతుతూ వచ్చి నరస సింహుడి భుజాల మీదకెక్కి అతని నోరు గట్టిగా మూసేసింది. పాట ఆగిపోయింది!

యువరాజు దేహం దహించుకుపోయింది. కోతి చేతులు పక్కకి లాగేసి, “ఎందుకు నా గాన ప్రవాహానికి అడ్డు పడ్డావు?” కోపంగా అడిగాడు. కోతి కిచ కిచలాడుతూ గానానంద స్వామి వైపు వేలు పెట్టి చూపించింది.

అటు కేసి చూసి గతుక్కుమన్నాడు నరస సింహుడు. గానానంద స్వామి చెవులు ఎర్రగా కంది పోయి ఉన్నాయి.

కోతి మళ్ళీ కిచ కిచలాడి అదే వేలితో చుట్టూతా చూపించింది. అప్పుడు గమనించాడు యువరాజు, చచ్చి పడిన పక్షులని, బీటలు వారిన నేలని, ఆకులు చెవుల్లోంచి తీస్తున్న ఆత్రవిందని, ఆటవికులని.

“ఏమయ్యింది వీళ్ళందరికీ?” ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు నరస సింహుడు. గానానంద స్వామి గొంతు సవరించుకున్నాడు. కాని మాటలు బయటకు రాలేదు.

“అయ్యో మీ పుట్ట యదాతథంగా ఉందే. ఈ కోతి నన్ను పాట పూర్తి చేయనీయలేదు. అందుకే కాబోలు మీ శాప నివారణ కాలేదు. ఏం ఫర్లేదు. ఈ సారి ఇంకో గొప్ప పాట అందుకుంటాను,” అన్నాడు నరస సింహుడు ఆయన్ని ఉద్దేశించి.

“నహీ!” సంస్కృతంలో గట్టిగా అరిచాడు గానానంద స్వామి. “ఇంకో పాట వింటే పుట్ట కరిగిపోవడం అటుంచి నేను అరిగిపోయేలా ఉన్నాను. దయ చేసి ఆ ఆలోచన మానుకో,” అంటూ పుట్టపై నుంచి ఎంత దీనంగా అర్థించగలడో అంత దీనంగా అర్థించాడు.

అయోమయంగా చూశాడు నరస సింహుడు. “అదేంటి? మరి మీ శాప నివారణ ఎలా అవుతుంది?” అడిగాడు.

“నాకు శాప విమోచనా మార్గం చెప్పిన ఋషి ఇంకో విషయం కూడా చెప్పాడు. ప్రతి వంద ఏళ్ళకూ ఒక రాజ కుమారుడు ఈ ద్వీపానికి వస్తాడట. కాబట్టి ఫర్లేదు. ఇంకో వందేళ్ళు వేచి ఉంటాలే. నీ దారిన నువ్వు పో.”

“అలా ఎలా పోతాను స్వామి. మీకు శాప విమోచన చేస్తేనే కద నాకు ఆత్రవింద, పండు కోతి దక్కేది. మరి అది జరగాలి అంటే నేను పాట పాడాలి. నాకు ఇంకో అద్భుతమైన పాట వచ్చు. యమ కింకరి, యమానందల హరి అని ఉంది లెండి. అది పాడితే తప్పక ఈ పుట్ట కరిగిపోతుంది.”

“వద్దురా నాయనా. కావాలంటే వాళ్ళని నిస్సంకోచంగా తీసుకుపో. నువ్వు పాట పాడకుంటే చాలు. ఆటవికులు చూడు ఆకులు చెవుల దగ్గర పెట్టుకుని ఎలా తయారయ్యారో?”

“నిజంగా? ఐతే సరే! కానీ తిరిగి వెళ్ళడానికి నా తెప్ప, తెడ్లు లేవే?”

కళ్ళు మూసుకుని ఏదో మంత్రం జపించాడు గానానంద స్వామి. అంతే! తెప్ప తెడ్లు నరస సింహుడి ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాయి.

“మర్చిపోయాను స్వామి. ఈ తెప్ప చాలా చిన్నది. నా ఒక్కడికైతే సరి పోయింది. ఇప్పుడు ముగ్గురం ఉన్నాము. తెడ్లు నేనొక్కడినే వెయ్యాలి. చాల కష్టమైన పని,” వినయంగా అన్నాడు యువరాజు.

“ఐతే నన్నేం చేయమంటావు? గాలిలో ఎగిరే మాయా తివాచీ ఇవ్వమంటావా?” పళ్ళు పట పటా కొరికాడు గానానంద స్వామి.

“అదిగో! మీకు కోపం వచ్చింది. పాట పాడి మిమ్మల్ని ప్రసన్నం చేసుకుంటాను,” చిన్న బుచ్చుకున్నాడు నరస సింహుడు.

ఒక్క సారి నిట్టూర్చి మళ్ళీ కళ్ళు మూసుకుని మంత్రం పఠించారు స్వామి వారు.

గాలిలో తేలుతున్న మాయా తివాచి ప్రత్యక్షమయ్యింది.

“దీని మీద మీరు ముగ్గురూ సులువుగా ప్రయాణం చేయవచ్చు. కావాలంటే తెప్ప, తెడ్లు కూడా పట్టుకెళ్ళండి,” అన్నాడు గానానంద స్వామి.

“తెప్ప తెడ్లు తప్పకుండా తీసుకు వెళ్ళాలి. అసలే మత్స్య కుమారుడికి మాటిచ్చాను. మరి ఈ తివాచీ మీకు ఇవ్వడానికి నేను తిరిగి రావాలేమో?”

“వద్దు! మీరు గమ్యం చేరాక ఆ తివాచి దానంతట అదే నా వద్దకు తిరిగి వచ్చేస్తుంది. త్వరగా వెళ్ళండి.”

“ఆగండి స్వామీ! నాకు గండ్ర, మండ్రతో కాస్త పని ఉంది. అది పూర్తి చేసుకుని వెళ్ళిపోతాను,” అన్నాడు నరస సింహుడు.

ఆ తరువాత గండ్ర, మండ్రని ఏదో అడిగాడు యువరాజు. మండ్ర తల ఊపి ఒక గుడిసెలోకి వెళ్ళి చిన్న సంచి తెచ్చి నరస సింహుడి చేతిలో పెట్టాడు.

ఆత్రవింద, పండు కోతి, తెప్ప, తెడ్లు, నరస సింహుడు అధిరోహించిన తివాచీ బెంగ నగరం వైపు ఆకాశ మార్గాన బయలు దేరింది.

(ఇంకా ఉంది)

Advertisements
This entry was posted in జ్వాలా ద్వీప రహస్యం. Bookmark the permalink.

5 Responses to జ్వాలా ద్వీప రహస్యం – 24

  1. rajkumar says:

    aripinchaaaru…..

    • Murali says:

      థాంక్స్! నాకు బాగా నచ్చిన భాగం ఇది, ఈ సీరియల్‌లో. 🙂

  2. Sumna says:

    Bagundi, last 2 episodes super. Inthki sanchi lo emundi.. suspense aa?

  3. Jyothi Reddy says:

    Too good! LOL…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s