ముఖపుస్తకం – 5

ఈ ముఖపుస్తకంలో ఎలా మెలగాలో, ఎలా నడుచుకోవాలో నాకు ఇప్పటి వరకు చెప్తున్న నా రథ సారధి, అప్పిగాడు, ఇలా హాస్పిటల్ పాలు కావడం నాకేం నచ్చలేదు. అఫ్ కోర్స్, నాకు నచ్చకపోయినా నేను చేసేది ఏమీ లేదు, వాకింగ్ టైంలో ఆ కుక్కకి వాడు నచ్చాక.

ఎక్కడ పోగొట్టుకున్నామో అక్కడే వెతుక్కోవాలట. ఆ ప్రిన్సిపుల్ ఫాలో అవుతూ నేను మళ్ళీ ముఖ పుస్తకంలోకి ఎంటర్ అయ్యాను.

యదావిధిగా బోలెడు కొత్త అప్‌డేట్స్ వచ్చున్నాయి. నాకు సడన్‌గా ఒక అనుమానం వచ్చేసింది. ఈ అప్‌డేట్స్ చదవడం సరే, నా అప్‌డేట్స్ కూడా పెట్టాలి కద! కాబట్టి వెంటనే, నా స్టేటస్ అప్‌డేట్ చేశాను, “మీ అందరి అప్‌డేట్స్ చదువుతున్నా” అని. ఆ తరువాత తృప్తిగా అందరి అప్‌డేట్స్ చదవడం మొదలు పెట్టా.

మా కొలీగ్, “దరిద్రుడు” సినిమా చూస్తున్నాడట. దాని టాగ్‌లైన్ “ఎవరి దగ్గర బిచ్చమెత్తుకోడు” అట. మరి తిండికి ఎలాగబ్బా అనుకున్నాను నాలోనే.

మా వేలు విడిచిన కజిన్, “బాబా దయ వల్ల అపాయం తప్పింది. ఈ రోజు మళ్ళీ జారి పడ పోయాను. కొద్దిలో తప్పించుకున్నాను,” అని రాశాడు. వెంటనే లైక్ కొట్టేశాను.

నా అప్‌డేట్‌కి మా బాబాయి రిప్లై పెట్టాడు, “బాబూ, ముళ్ళలో దొర్లుతూ ప్రదక్షిణాలు చేస్తే, నీకొచ్చే ఐశ్వర్యం డబుల్ రెట్టింపు అవుతుంది. కాబట్టి దొర్లేయి!” అని.

దానికి నేను వినయంగా, “అది కరెక్టే కావొచ్చు బాబాయి, కానీ ముళ్ళలో దొర్లుతూ ప్రదక్షిణం చేశాక, వచ్చే ఐశ్వర్యం ట్రిపుల్ మూడింతలు ఐనా, అది అనుభవించడానికి నేనుండనేమో?” అని సమాధానమిచ్చాను.

ఎవడో అప్పారావు గాడి ఫ్రెండ్, “అదేంటి కుక్క క్లోజప్‌లొ ఎగురుతున్న తరువాత ఫోటోలు లేవు? ఆ మిగతా ఫోటోలు కూడా వెంటనే పెట్టాలి. ఈ సస్పెన్స్ తట్టుకోలేకుండా ఉన్నాను,” అని వాడి ఫోటో అప్‌డేట్‌కి రిప్లై పెట్టాడు. ఆస్పత్రి బెడ్ మీద పడుకుని ఉన్న అప్పిగాడు ఇది చదివితే ఎలా రియాక్ట్ అవుతాడో అనిపించింది.

నన్ను కొత్తగా ఇంకో ఐదు మంది add చేసుకున్నారు. వారిలో ఒక్కడు కూడా నాకు గుర్తు లేదు. కానీ వసుధైక కుటుంబం సూక్తి గుర్తుకు వచ్చి మారు మాట్లాడకుండా వాళ్ళందరినీ add చేసేసుకున్నాను. వెంటనే అందులో ఒకడు, పేరు పద్మాకర్, నా “గోడ” మీద బరికేశాడు కూడా.

“ఒరేయి ఆదిత్యా, గుర్తున్నానా నేను? చిన్నప్పుడు మనం గోకులమ్మ స్కూల్‌లో రెండో క్లాస్ కలిసి చదువుకున్నాం. మూడో క్లాస్‌కి మా నాన్నకి ట్రాన్స్‌ఫర్ అయ్యి మేము ఒంగోలు వెళ్ళిపోయాం. వెళ్ళడానికి ముందు రోజు, నువ్వు నా దగ్గర పది జీళ్ళు తీసుకున్నావు. అవి నువ్వు తిరిగిచ్చేంత లోపే, మేము ఊరు విడిచి వెళ్ళిపోయాము. హి హి హి,” అని.

నాకు కొంత కన్‌ఫ్యూజన్ కలిగింది. వీడు నన్ను మళ్ళీ కలుసుకున్నందుకు ఆనందిస్తున్నట్టా, లేక వాడి జీళ్ళని ఇప్పటికైనా తిరిగి ఇమ్మని డిమాండ్ చేస్తున్నట్టా? ఎందుకైన మంచిది అని నేను నర్మగర్భంగా వాడికి రిప్లై కొట్టాను.

“ఒరే పద్మాకర్, నిన్ను మళ్ళీ కలుసుకోవడం ఒక వంద జీళ్ళు తిన్నంత ఆనందంగా ఉంది. నువ్వు ఈ సారి కలిస్తే హోటల్‌కి వెళ్ళి, జీడి పప్పు, మాదీఫల రసయానం తాగి సెలబ్రేట్ చేసుకుందాం,” అని.

మా ఒకనొక కజిన్ స్నానం అయ్యింది కాబట్టి భోంచేసి వచ్చినట్టున్నాడు. “ఈ రోజు మా ఇంట్లో గుత్తి వంకాయ కూర. ఎంత బాగుందంటే, స్వర్గానికి బెత్తెడే దూరం. అది తిన్నాక ఈ పాడు ప్రపంచాన్ని చూడాలి అనిపించలేదు. ఇప్పటికిప్పుడు పరమపదిస్తే ఎంత బాగుంటుంది అనుకున్నా. కానీ రాత్రికి కూడా మళ్ళీ అదే కూరతో భోజనం చేయబోతున్నా అని గుర్తొచ్చి, మళ్ళీ మనసు మార్చుకున్నా,” అని అప్‌డేట్ పెట్టాడు. దీన్నే వంకాయ వైరాగ్యం అంటారు కామోసు. రాత్రి మళ్ళీ ఆ కూర తిన్నాక, వీడు ఇంతే ఘాటుగా స్పందిస్తాడో లేదో అనుకున్నాను. చదవబోయే అప్‌డేట్ గురించి తొందర పడ్డం ఎందుకు అనుకుని, నెక్స్ట్ అప్‌డేట్ కి వెళ్ళాను.

అది మూడ్ బాగుందో లేదో తెలియని అమ్మాయిది.

“ఆ తెల్లటి గోడ మీద ఒక నల్ల చుక్క ఎందుకు ఉండాలి?
ఆ దిక్కుమాలిన చంద్రుడికి ఒక మచ్చెందుకు ఉండాలి?

మన టీవీ సీరియళ్ళు, కనీసం పదివేల ఎపిసోడ్లైనా ఎందుకు లాగాలి?
ఆఖరికి సూపర్ మార్కెట్‌లో కొన్న కూరల్లో కూడా పుచ్చెందుకు రావాలి?”

అని తన సొంత కవిత కాబోలు, తన సరికొత్త అప్‌డేట్‌లో పెట్టింది.

ఇలాంటి కవితలు రాస్తూ ఉందంటే ఆమెలో ఎంత నిరాశావాదం పేరుకుపోయిందో నాకు అర్థమయి, హృదయం ద్రవించుకు పోయింది. ఇలా అన్నింటిలో లోపాలు, లోట్లు వెతుక్కుంటే ఇంక ఆమె మూడ్ ఎప్పటికైనా బాగు పడుతుందా అని సందేశం, అదే అదే, సందేహం వేసింది.

కాస్త ఓదార్చుదామని,

“ఎందుకు అని అలా అడిగితే ఏం చెప్ప గలం?
మహేష్ బాబు సినిమాల్లో తన హీరోయిన్‌ని బూతులు తిట్టడం
ఎంత మంచి షాప్‌లో కొన్నా కూరగాయల్లో పుచ్చులు రావడం సహజం.”

అని రిప్లయ్ కొట్టాను.

దాని తరువాత కాస్త ఆలోచనలో పడ్డాను. నేను ముఖపుస్తకంలో అడుగు పెట్టడం వల్ల నాకు ఎన్నో కొత్త విషయాలు తెలిసి వచ్చాయి. ఇది ఎవరూ కాదనలేని నిజం.

ముఖ్యంగా నేను ఇప్పటి వరకూ, నేనొక్కడినే ఏబ్రాసిని ఏమో, పనికొచ్చే పని ఒక్కటి కూడా చేయని వాడినేమో, మిగతా వారంతా నిరంతరం ఏదో కార్యాన్వేషణలో కరిగిపోతూ, రహస్య శోదనలో రగిలిపోతూ ఉంటున్నారేమో అనుకునే వాడిని. ఆ అభిప్రాయం ఈ రోజుతో పటాపంచలయ్యింది.

(ఇంకా ఉంది)

Advertisements
This entry was posted in ముఖపుస్తకం. Bookmark the permalink.

10 Responses to ముఖపుస్తకం – 5

  1. Anuradha says:

    😀

  2. LOL.. 😀 😀
    Especially for the last lines.. :))))

  3. ఏంటీ నా ముఖ పుస్తక విహరణని చూసేసి రాసేశారా?? 🙂

    • Murali says:

      లేదండి. కానీ అందరి విహరణలు దాదాపు ఇలానే ఉన్నట్టున్నాయి, నాకొచ్చిన రెస్పాన్సెస్ బట్టి. 🙂

  4. kamudha says:

    మహేష్ బాబు సినిమాల్లో తన హీరోయిన్‌ని బూతులు తిట్టడం
    ఎంత మంచి షాప్‌లో కొన్నా కూరగాయల్లో పుచ్చులు రావడం సహజం

    ఇది హైలైట్
    కాముధ

  5. sushma says:

    chaala baagundi.kaani telugu lo ki ela translate avunthidhi??

  6. Wanderer says:

    “మిగతా వారంతా నిరంతరం ఏదో కార్యాన్వేషణలో కరిగిపోతూ, రహస్య శోదనలో రగిలిపోతూ ఉంటున్నారేమో అనుకునే వాడిని” – keka!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s