కుమారాగమనం

కుమార్ నిద్ర లేచాడు. గడియారం ఎనిమిది గంటలు చూపెట్టడం చూసి ఉలిక్కి పడ్డాడు. లేట్‌గా లేచినందుకు కాదు. తొందరగా లేచినందుకు.

“ఎప్పుడూ ఎంచక్కా తొమ్మిది గంటలకు నిద్ర లేచే వాడిని, ఏమయ్యింది నాకు,” అని కాసేపు బాధ పడ్డాడు.

తరువాత ప్రతి టీనేజర్ లేదా యువకుడు చేసే పనే అతను కూడా చేశాడు. చార్జ్ అయి ఉన్న తన స్మార్ట్ ఫోన్‌ని అందుకుని త్వర త్వరగా ముఖ పుస్తకంలో కొత్త అప్‌డేట్స్ ఏం వచ్చాయో చెక్ చేసుకున్నాడు. మిగతా అందరు క్లాస్‌మేట్స్ కూడా దాదాపు నిద్ర లేచారని కంఫర్మ్ చేసుకున్నాక, వాళ్ళ అమ్మకి, అదే పార్వతమ్మ గారికి, టెక్స్ట్ పంపించాడు, “కాఫీ కావాలి,” అని.

బ్రష్ చేసుకోవడానికి బాత్‌రూంకి వెళ్తూ ప్రతి రోజూ అనుకునేదే ఆ రోజు కూడా అనుకున్నాడు. అసలు ఇంటర్‌నెట్, సోషల్ మీడియా, స్మార్ట్ ఫోన్‌లు లేని రోజుల్లో జనాలు ఎలా బతికే వారో, ఎలా ఒకరి విశేషాలు ఒకరు తెలుసుకునే వారో అని.

బ్రషింగ్ అయిపోయాక వంట గదికి దారి తీశాడు. పార్వతమ్మ గారు బిజీగా వంట పనిలో ఉన్నారు.

“అమ్మా, నా కాఫీ ఏదీ?” అడిగాడు. “కాఫీ ఏంట్రా, నువ్వు లేచావన్న సంగతే నాకు తెలీదు. ఎప్పుడూ తొమ్మిదికి కాని లేచి తగలడవు కద. ఇలా తొందరగా నిద్ర లేస్తే నాకెలా తెలుస్తుంది?” అన్నారు ఆవిడ.

“అదేంటి? నీకు టెక్స్ట్ పంపాను కద? అందలేదా?” ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు కుమార్.

“నా శార్దం. నేనేమన్నా మీలా కుర్రదాన్నా, పొద్దస్తమానం ఫోన్‌లో మెసేజులు చెక్ చేసుకోవడానికి! సరేలే. ఒక ఐదు నిముషాలు ఆగు, కాఫీ ఇస్తాను. ఇంతకు ముందే మీ నాన్నకు, పక్కింటి అంకుల్‌కి ఇచ్చాను. నన్ను వంట చేసుకోనిచ్చేలా లేరు,” తిట్టుకుంది పార్వతమ్మ.

“నువ్వు మ్యానేజ్ చేయగలవమ్మా! నాకు నీ మీద ఆ నమ్మకముంది,” అంటూ, ఆవిడ రిటార్ట్ ఇచ్చే లోపల వరండాలోకి వెళ్ళి పోయాడు కుమార్.

“హలో, గుడ్ మార్నింగ్, యంగ్ మ్యాన్! సరైన సమాయానికి వచ్చావు. మీ నాన్నా నేనూ వాదించుకుంటున్నాము. సురేంద్ర మోడీ అధికారంలోకి వచ్చి ఒక సంవత్సరం అయ్యింది కద, చెప్పుకోదగ్గ ప్రోగ్రెస్ ఏమైనా ఉందా అని. ఉందని మీ నాన్న, లేదని నేను. నువ్వు ఎవరు కరెక్ట్ అంటావు,” నవ్వుతూ అడిగారు కేశవ రావు గారు.

“నాకు రాజకీయాలు పెద్ద ఇంటరెస్ట్ లేదంకుల్,” సమాధానమిచ్చాడు కుమార్.

“అదేంటయ్య అలా అంటావు. జెనరల్ నాలెడ్జ్ పెంచుకోవాలి కద!”

“నేను ఎలాగూ వచ్చే సంవత్సరం అరెమికాకి చెక్కేస్తాను అంకుల్. ఇక్కడ ఏమైతే నాకేంటి?”

“వాడినొదిలెయ్యరా. ఫ్రెండ్స్‌తో పనికిమాలిన డిస్కషస్‌కి టైం ఉంటుంది కానీ, ఇలాంటివి వాడికి పట్టవు,” చురక వేశారు శంకర్రావు గారు.

Advertisements
This entry was posted in అతుకుల బొంత. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s