TFII లొల్లి – 4


“ఓ, నాలుగు వారాలు సరిపోదంటారా! ఐతే ఇంకో రెండు వారాలు ఎక్స్‌ట్రా తీసుకోండి. క్వాలిటీలో మాత్రం కాంప్రమైజ్ కావద్దు,” చెప్పాడు జగేంద్ర చౌహాన్.

“ఎహె, టైమ్ తక్కువని కాదు, అసలు సిలబస్ మార్చడమే కుదరదు,” విసుగ్గా జవాబిచ్చాడు సీనియర్ లెక్చరర్.

“ఎందుకు కుదరదు? మన సంస్థని ప్రగతి పథంలోకి తీసుకు పోనక్కర్లేదా?”

“అది మీ బూర్జువాలు ఆలోచించే పద్ధతి. మాకు సంబంధించి 1917లో షర్యాలో కార్మిక విప్లవం వచ్చిన రోజే ప్రగతికి అత్యున్నతమైన రోజు. అంతకంటే ప్రగతి ఎవరూ సాధించలేరు.”

“మీరంతా హిండియాలో ఎందుకు ఉన్నట్టు, షర్యాకో, నైచాకో పోవచ్చు కద?” పళ్ళు పటపటలాడిస్తూ అన్నాడు జగేంద్ర చౌహాన్.

“సిసలైన దేశ భక్తులం కాబట్టే, హిండియాని ఉద్ధరించడానికి ఇక్కడ ఉన్నాం. షర్యా, నైచాలోలా కార్మిక విప్లవం ఇక్కడ కూడా రాగానే, మీరు వద్దన్నా వెళ్ళిపోతాం.”

వీళ్ళతో లాభం లేదు, డైరెక్ట్‌గా స్టూడెంట్స్‌తోనే నరుక్కు వద్దామని, క్యాంపుస్ లోకి బయలుదేరాడు జగేంద్ర.

ఆయనకి 35 ఏళ్ళ కంటే చిన్న వారు క్యాంపస్‌లో ఎవరూ కనిపించ లేదు. ఒక మధ్య వయస్కుడిని ఆపి అతన్ని అడిగాడు జగేంద్ర, “బాబూ, స్టూడెంట్స్ అంతా ఎక్కడ?” అని.

“ఏంటి సార్, కళ్ళు కనపడ్డంలేడా? మేమంతా ఎవరనుకున్నారు, స్టూడెంట్స్‌మే!” కోపంగా సమాధానం ఇచ్చాడు ఆయన.

“ఏంటీ, మీరంతా స్టూడెంట్సా?” నోరు తెరిచాడు జగేంద్ర చౌహాన్.

“అవును, 1997లో ఆఖరి డిప్లొమా ఇచ్చారు. మేమంతా తరువాత బ్యాచ్. డిప్లొమా తీసుకోకుండా ఎలా వెళ్తాం?”

“వామ్మో, మీరు ఏ యాభై ఏళ్ళకో గ్రాజ్యుయేట్ ఐతే, సినిమాలు ఎప్పుడు తీస్తారు?”

“కళకి వయసుతో సంబంధం ఏంటి? అరవై ఏళ్ళకి కెరియర్ మొదలు పెట్టిన వారెందరో ఉన్నారు.”

“ఐతే అప్పటి దాక వీరి ఖర్చులు అంతా ప్రభుత్వమే భరించాలన్న మాట, లాభం లేదు. వీళ్ళందరినీ ఇక్కడనుంచి వీలైనంత త్వరగా తరలించాల్సిందే,” తనలో తాను అనుకున్నాడు జగేంద్ర చౌహాన్.

మరుసటి రోజే అతను TFIIలోని అందరి కంటే ముగ్గురు సీనియర్ మోస్ట్ స్టూడెంట్సుని తన రూమ్‌కి పిలిచాడు. ముగ్గురికి 45 ఏళ్ళ కంటే తక్కువ లేవు.

అందులో అందరికంటే పెద్దగా కనిపిస్తున్న స్టూడెంట్‌ని పట్టుకుని, “ఏవయ్యా, నువ్వెన్నేళ్ళనుంచి ఇక్కడ స్టూడెంట్‌గా ఉన్నావు?” అడిగాడు జగేంద్ర చౌహాన్.

“20,” సమాధానమిచ్చాడు అతను.

“ఇరవయ్యా? ఇప్పటి దాకా నువ్వు చేసిన ప్రాజెక్టుల గురించి కాస్త చెప్పు?”

ఆ స్టూడెంట్ కళ్ళు ఎర్రబడ్డాయి, పెదవులు వణకసాగాయి. సడన్‌గా అతను జగేంద్ర చౌహాన్ ముందున్న టేబుల్ కింద దూరాడు.

“అరెరే, ఇదేంటి?” ఆశ్చర్యపోయాడు జగేంద్ర.

“మీరు వాడి మనోభావాలు దెబ్బ తీశారు సార్! అలా మనోభావాలు దెబ్బ తింటే, వాడు వెంటనే చెట్టెక్కి కూర్చోవడమో లేదా టేబుల్ కింద దూరడమో చేస్తాడు,” చెప్పాడు రెండో స్టూడెంట్.

(ఇంకా ఉంది)

Advertisements
This entry was posted in అతుకుల బొంత. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s