మా వాడు ఇలా చేస్తాడని ఊహించలేదు సుమ!


అర్ధ రాత్రి కాల్ రావడంతో విసుక్కుంటూ ఫోన్ ఎత్తాడు, ఫరాన్స్ దేశపు అహ్మదీయ సమితి అధ్యక్షుడు స్తబ్దుల్లా.

“ఎవరు ఇది? ఏంటి సంగతి?” విసుగ్గా అడిగాడు.

అవతల వైపు ఉన్న గొంతు చెప్పిన విషయం వినగానే నిద్ర ఎగిరి పోయింది స్తబ్దుల్లాకి. పూర్తిగా అలర్ట్ అయ్యాడు. “ఏంటీ, మన వాడొకడు లారీ నడిపి దాదాపు వంద మందిని గుద్ది చంపేశాడా? సరే, సరే, నాకు నా కర్తవ్యం అర్థమయ్యింది. మన సమితికి చెందిన మిగతా నాయకులని కూడా ప్రెస్ కాన్‌ఫరెన్స్‌కి రమ్మను. వీలైతే ఆ హంతకుడి తండ్రితో మాట్లాడి అతన్ని కాస్త ప్రిపేర్ చెయ్యి. డ్యామేజ్ కంట్రోల్ చేయాల్సిన సమయం ఆసన్నమయ్యింది,” చెప్పాడు గంభీరంగా.

అవతల వైపు ఉన్న గొంతు ఇంకేదో అంది.

“ఆ! అవును! మన సిక్యూలరిస్ట్ జర్నలిస్టులని మరిచిపోకుండా ఆహ్వానించు కాన్‌ఫరెన్స్‌కి. ఎక్కువ ప్రశ్నలు వారే అడిగేలా ముందు వరసల్లో ఉంచు. వాళ్ళే మనకు కొండంత బలం,” చెప్పాడు స్తబ్దుల్లా.

“మళ్ళీ ప్రపంచానికి అస్లాం గురించి జ్ఞాన బోధన చేయాల్సిన అవసరం వచ్చింది,” అనుకుంటూ ప్రెస్ కాన్‌ఫరెన్స్‌కి తయారు కావడం మొదలు పెట్టాడతను.

*********

ప్రెస్ కాన్‌ఫరెన్స్‌కి స్తబ్దుల్లాతో పాటు మిగతా ముఖ్యమైన మత ప్రతినిధులు హాజరయ్యారు. హంతకుడి తండ్రిని కూడా తీసుకు రాగలిగారు స్తబ్దుల్లా అనుచరులు.

హాల్ విలేఖరులతో నిండిపోయి ఉంది. ముందుగా అంతర్జాతీయ ప్రఖ్యాతి పొందిన విలేఖరి రఫీద్ కజారియా తన ప్రశ్నను సంధించాడు.

“ఈ దారుణ సంఘటన పట్ల అస్లాం మత ప్రతినిధిగా మీ స్పందన?” అడిగాడు కజారియా, గర్వంగా కను బొమ్మలెగరేస్తూ (చూశారా ఎంత గొప్ప ప్రశ్న అడిగానో అన్నట్టుగా).

“ఈ సంఘటనకి ఫరాన్స్‌లోని అహ్మదీయులకు ప్రతినిధిగా నేను దిగ్భ్రాంతి వ్యక్తం చేస్తున్నాను. ఇలాంటి ఒకరూ ఇద్దరి వల్ల అస్లాంకి చెడ్డ పేరు వస్తూంది,” అన్నాడు స్తబ్దుల్లా.

“ఒకరూ ఇద్దరా? అంటే ఇంకొకడు కూడా ఉన్నాడా ఈ డ్రైవర్ కాకుండా?” అడిగాడు వెనక వరసలోంచి ఒక విలేఖరి.

అతని వైపు అసయ్యంగా చూశాడు స్తబ్దుల్లా. “మీరు నా మాటలని వక్రీకరిస్తున్నారు. మాట వరసకు ఒకరూ ఇద్దరూ అన్నాను. అసలు ఇలాంటి వక్రీకరణల వల్లే మా మతానికి చెడ్డ పేరు వస్తుంది.”

స్తబ్దుల్లా వెనాకతల ఉన్న గుంపులో అందరూ తమ చేతుల్లోని వెలుగుతున్న క్యాండిల్స్ పైకి ఎత్తారు, చనిపోయిన వారి పట్ల సంఘీభావం ప్రకటించడానికి.

కొందరు జర్నలిస్టులు ఆ దృశ్యాన్ని చూసి ఆనంద భాష్పాలు రాల్చారు.

“అసలు అస్లాం ఎప్పుడూ ఇంకొకరి ప్రాణాలు తీసుకోమని చెప్పదు,” కోపంగా అన్నాడు స్తబ్దుల్లా.

Quran (2:191-193) – “And kill them wherever you find them, and turn them out from where they have turned you out.”

“Terrorకి అస్లాం ఆమడ దూరం ఉంటుంది,” బుల్లెట్‌లా ఇంకో స్టేట్‌మెంట్ వదిలాడు స్తబ్దుల్లా.

Sahih Bukhari (52:220) – Allah’s Apostle said… ‘I have been made victorious with terror’

Quran (8:12) – “I will cast terror into the hearts of those who disbelieve. Therefore strike off their heads and strike off every fingertip of them”

ఉత్సాహం పుంజుకున్నాడు స్తబ్దుల్లా. “అసలు ఇదంతా ఆ SISI వల్ల వచ్చింది. జిగాద్‌కి తప్పు అర్థం చెప్తున్నారు వాళ్ళు. జిగాద్ అంటే మనిషి తనలోని చెడు గుణాలతో తనే చేసుకునే ఆధ్యాత్మిక ఘర్షణ. అంతే కాని జిగాద్ అంటే కాఫిర్లని తరిమి తరిమి నరకడం కాదు. మా మతం ఇలాంటి జిగాద్ చేయమని చెప్పదు, ” అన్నాడు బొంగురు పోయిన గొంతుతో.

సగం మంది జర్నలిస్టులు, “హియర్, హియర్,” అంటూ తప్పట్లు కొట్టారు.

Quran (4:95) – “Not equal are those of the believers who sit (at home), except those who are disabled (by injury or are blind or lame, etc.), and those who strive hard and fight in the Cause of Allah with their wealth and their lives. Allah has preferred in grades those who strive hard and fight with their wealth and their lives above those who sit (at home). Unto each, Allah has promised good (Paradise), but Allah has preferred those who strive hard and fight, above those who sit (at home) by a huge reward.”

“ఇప్పుడు ఆ హంతకుడి తండ్రి మాట్లాడతాడు,” ఒక పెద్దాయన్ను మైక్ ముందుకి నెట్టాడు స్తబ్దుల్లా.

“మీ వాడు ఇంత ఘాతుకానికి ఒడి గడతాడని మీరు ఎప్పుడన్నా ఊహించారా?” కోరస్‌గా అడిగారు కొంత మంది విలేఖరులు.

“అబ్బెబ్బే! మా వాడు ఇలా చేస్తాడని ఊహించలేదు సుమా! ఏదో వాడికి కొన్ని మానసిక రుగ్మతలు ఉన్నాయి. అసలు వాడికి ఫరాన్స్ అన్నా పాశ్చాత్య సంస్కృతి అన్నా బోలెడు ఇష్టం. ఎప్పుడూ వెస్టర్న్ మ్యూజిక్ వింటూ బ్రేక్ డ్యాన్స్ చేస్తూండే వాడు. నా అభిప్రాయం ఏంటంటే, వాడికి పూర్తిగా మతి చలించి ఈ దారుణానికి ఒడిగట్టాడు అని. తనను పిచ్చి వాడు అని జనాలు ఎక్కడ అనుకుంటారో అన్న భయంతో SISI స్ఫూర్తితో ఇలా హంతకుడిగా మారాడని జనాన్ని నమ్మించడానికి ప్రయత్నించాడు,” తడుముకోకుండా చెప్పాడు హంతకుడి తండ్రి.

“ఏంటీ? పిచ్చి వాడు అన్న ముద్ర పడడం కంటే టెర్రరిస్ట్ అనిపించుకోవడం బెటర్ అనుకున్నాడా?” బోలెడు ఆశ్చర్య పోయారు కొందరు విలేఖరులు.

“అంతే, అంతే! లేకపోతే చనిపోయిన వారిలో చిన్న పిల్లలు పది మంది ఉన్నారండి. మా మతం ప్రకారం, సివిలియన్స్‌ని చంపకూడదు. ఆడవాళ్ళని చిన్న పిల్లల్ని అసలు చంపకూడదు,” వత్తాసు పలికాడు స్తబ్దుల్లా.

Sahih Bukhari (52:256) The Prophet was asked whether it was permissible to attack the pagan warriors at night with the probability of exposing their women and children to danger. The Prophet replied, “The women and children are from the pagans (and hence must be killed too).”

“బాగా చెప్పారు. అలాగే పనిలో పనిగా ఈ SISIని కూడా మీ మత పెద్దలందరు దుయ్యబట్టి, వాళ్ళు ఒట్టి నీచ్ కుత్తే కమీనేలు అని చెప్తే మిగతా అహ్మదీయ యువత తప్పు దారి పట్టకుండా ఉంటుంది,” ఇంకో అద్భుతమైన స్టేట్‌మెంట్ ఇచ్చాడు రఫీద్ కజారియా.

“అసలు ఈ SISI వారు అహ్మదీయులే కాదు అని మా మత పెద్దలందరూ ఘోషిస్తూంటారు. మీకు వినపడలేదా?” కోపంగా అడిగాడు స్తబ్దుల్లా.

“హియరింగ్ ఎయిడ్ పెట్టుకోవడం మర్చిపోయుంటాను,” నాలుక కరుచుకున్నాడు కజారియా.

When asked why, Cairo’s al-Azhar, the most prestigious Islamic university in the world, has never condemned ISIS as a group of infidels despite horrific carnage in the name of Allah, the university’s Grand Imam, Ahmed al-Tayeb explained: ” Al Azhar cannot accuse any [Muslim] of being a kafir [infidel], as long as he believes in Allah and the Last Day—even if he commits every atrocity.”

“ఇంతకీ ఈ మారణ హోమం ఎప్పుడు ముగుస్తుంది అంటారు?” అడిగాడు ఇంకో విలేఖరి.

“మిగతా మతాలు వాటిలో ఉన్న దురాచారాలను నిర్మూలించుకుని, అస్లాం గొప్పదనాన్ని ఎప్పుడైతే గుర్తిస్తారో, ఎప్పుడైతే అమానుషంగా అస్లాంని అణిచివేయడం మానేస్తారో, ఎప్పుడైతే అస్లాం అంత శాంతియుతమైన మతం ఇంకొకటి లేదని తెలుసుకుంటారో, అప్పుడే మానవాళి సుఖ శాంతులలో ఓలలాడుతుంది,” ఖచ్చితంగా చెప్పాడు స్తబ్దుల్లా.

Quran(8:39) – “And fight with them until there is no more fitna (disorder, unbelief) and religion is all for Allah”

ప్రెస్ కాన్‌ఫరెన్స్ ముగిసింది.

Posted in భూగోళం | 9 Comments

అడ్వర్టైజ్‌మెంట్స్ ఎలా పుడతాయంటే…


“రండి, కేశవరావు గారు! మీరు ఊరికి వెళ్ళినప్పటి నుండి, మీ కంపెనీ చాలా మిస్ అవుతున్నాను. చాలా రోజులయ్యింది మనం ఇలా కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుని,” ఆహ్వానించారు శంకర్రావు గారు.

“ఇదిగోండి, కాఫీ,” అంటూ తెచ్చి టేబుల్ మీద పెట్టారు పార్వతమ్మ గారు.

“అదేంటి, నేను అడగకుండానే తెచ్చేశావు?” ఆశ్చర్య పోయారు శంకర్రావు గారు.

“మీరు చెప్పే తరువాయి డయలాగ్ అదే అని నాకు తెలుసు కద,” నవ్వుతూ అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయారు ఆవిడ.

కాసేపు వారిద్దరు గత మూడు నెలలుగా జరిగిన విషయాలన్ని ఒక్కసారి మళ్ళీ నెమరు వేసుకున్నారు.

“ఆ నక్కయ్య గాడు, మన దేశానికి వ్యతిరేకంగా నినాదాలు చేశాక, వాడిని మన మేధావి వర్గం వెనకేసుకు రావడంతో అసహ్యం పుట్టుకొచ్చి కొన్ని రోజులు న్యూస్ చదవడం, చూడడం మానేశాను శంకర్రావు గారు,” చీకాకుగా మొహం పెడుతూ అన్నారు కేశవరావు గారు.

“మరైతే మీకు కాలక్షేపం ఎలా?”

“ఎలాగూ మన టీవీ చానెల్స్‌లో సగం అడ్వర్టైజ్‌మెంట్సే కద! కాబట్టి, వాటిని చూడడం మొదలు పెట్టాను.”

“…”

“అవాక్కయ్యారా, శంకర్రావు గారు?”

“దాదాపు అలాంటిదే. అందరం సాధారణంగా అడ్వర్టైజ్‌మెంట్స్ వచ్చినప్పుడు టీవీ చూడడం మానేసి వేరే పనులు చూసుకుంటాం కద.”

“అదే మనందరం చేసే తప్పు. అసలు అడ్వర్టైజ్‌మెంట్స్‌లో ఎంత కళాత్మకత దాగి ఉందో మీకు తెలీదు. అరవై లేదా తొంభై సెకండ్లలో ఒక ఐడియాని ప్రేక్షకులకు చేరవేయాలంటే ఎంత కష్టం చెప్పండి?”

“మీరు చెప్తూంటే అలాగే అనిపిస్తూంది. ఇంతకీ, మీకు బాగా నచ్చిన అడ్వర్టైజ్‌మెంట్ ఏది?”

“సంతకెళ్ళే సోప్ ఉంది చూడండి, దాని అడ్వర్టైజ్‌మెంటులో ఉమేష్ బాబు యాక్టింగ్ సూపర్. అరే, మాటల్లోనే వచ్చింది, చూడండి,” చాలా ఎగ్జైట్‌మెంట్ ఫీల్ అవుతూ టీవీకేసి చూపించారు కేశవరావు గారు.

ఆ ప్రకటనని చాలా శ్రద్ధగా చూశారు శంకర్రావు గారు.

అందులో ఉమేష్ బాబు ఒక అందమైన అమ్మాయిని సెట్స్ మీద చూసి పొరబడతాడు. “హీరోయిన్?” అని పక్కన ఉన్నతన్ని అడుగుతాడు. అతను, “కాదండి, మీ ట్రెయినర్,” అని బదులిస్తాడు. అప్పుడు ఉమేష్, “వావ్!” అంటాడు. ఇంతలో ఒక చిన్న పిల్ల వచ్చి ఆ అమ్మాయిని, “మమ్మీ!” అంటూ వాటేసుకుంటుంది. ఉమేష్ సంభ్రమ పడిపోయి, “మమ్మీ?” అంటాడు. తీయాల్సిన షాట్ పూర్తయ్యాక, ఉమేష్ ఆ పాపతో వాళ్ళ మమ్మీని చూపించి, “సూపర్‌స్టార్ !” అంటాడు. ఆ తరువాత కట్ చేస్తే, సదరు అమ్మాయి లాంటి మమ్మీ సంతకెళ్ళే సోప్‌తో స్నానం చేస్తూంటుంది.

“చూశారా నాలుగు ముక్కల్లో, సంతకెళ్ళే సోప్ ఒక అమ్మాయిని ఎలా సూపర్‌స్టార్‌లా చేస్తుందో చెప్పారు. ఇప్పుడు ఏమంటారు?” నవ్వుతూ అన్నారు కేశవరావు గారు.

“మీరు చెప్పింది నిజం సుమండి! అడ్వర్టైజ్‌మెంట్లు తీయడం ఇంత కష్టమని నాకు తెలీదు,” ఒప్పుకున్నారు శంకర్రావు గారు.

==================================

అడ్వర్టైజ్‌మెంట్ వెనక నడిచిన అసలు కథ
==================================

సంతకెళ్ళే సోప్ అడ్వర్టైజ్‌మెంట్ షూట్ చేస్తున్న డైరెక్టర్, స్క్రిప్ట్ చదువుకుని తృప్తిగా తలాడించాడు. “వండర్‌ఫుల్! చాలా క్లియర్‌గా ఉంది స్క్రిప్ట్. మన ఐడియా ప్రజల్లోకి దూసుకుని వెళ్ళిపోతుంది,” అనుకుంటూ సంబర పడ్డాడు.

అసిస్టెంట్‌ని పిలిచి, “ఇదిగో, ఈ స్క్రిప్ట్‌ని ఉమేష్ బాబు గారికి ఇచ్చి కాన్సెప్ట్ ఎక్స్‌ప్లెయిన్ చేసి రా. బాబు రేటెంతో కూడా ఫైనలైజ్ చేస్కొని రా,” అంటూ పురమాయించాడు.

ఒక రెండు గంటల తరువాత మొహం వేలాడేసుకుని వచ్చాడు అసిస్టెంట్.

“ఏం జరిగింది? రేట్ ఫైనలైజ్ అయ్యిందా?” ఆత్రుతగా అడిగాడు డైరెక్టర్.

“లాభం లేదు సార్, మనమా రేట్ భరించలేము. ఆయన ఫీజ్ మొత్తం యాభై కోట్లట!”

“కెవ్వు! యాభై కోట్లా? అంతెందుకు? దానితో యాకంగా ఆయనతో సినిమానే తీయొచ్చు కద?”

“మీరు రాసిన స్క్రిప్ట్ అలా ఉంది మరి!” నిష్టూరంగా అన్నాడు అసిస్టెంట్.

“నా స్క్రిప్టుకేమయ్యిందయ్యా, బంగారం కద!”

“ఒకసారి పైకి చదవండి!”

డైరెక్టర్ స్క్రిప్ట్ బయటకు చదివాడు.

ఉమేష్ బాబు ఒక అందమైన అమ్మాయిని సెట్స్ మీద చూసి పొరబడతాడు. “ఎంతందంగా ఉంది! అసలు అమ్మాయిలింత అందంగా ఉంటారని నేనెప్పుడూ అనుకోలేదు. నా మూవీకి కొత్త హీరోయిన్‌ని సెలెక్ట్ చేశారు అంటే ఎవరో అనుకున్నాను. ఈవిడ వస్తే ఇండస్ట్రీలో మిగతా హీరోయిన్లంతా బిచాణా ఎత్త్యెయ్యాలి ” అని అంటాడు.

పక్కన ఉన్న అతను, “ఆమె హీరోయిన్ కాదండి, మీ ట్రెయినర్,” అని బదులిస్తాడు.

అప్పుడు ఉమేష్, “వావ్! నమ్మలేక పోతున్నాను. పొనీలే, మన హీరోయిన్లందరూ బ్రతికి పోయారు,” అంటాడు. ఇంతలో ఒక చిన్న పిల్ల వచ్చి ఆ అమ్మాయిని, “మమ్మీ!” అంటూ వాటేసుకుంటుంది. ఉమేష్ సంభ్రమ పడిపోయి, “ఓమైగాడ్, ఈమె ఒక పాపకి తల్లా? అసలు ఈమె అందం వెనకున్న రహస్యం ఏంటి?” అని ఆలోచనలో పడిపోతాడు.

తీయాల్సిన షాట్ పూర్తయ్యాక, ఉమేష్ ఆ పాపతో, “నిజమైన సూపర్‌స్టార్ నేను కాదు. మీ మమ్మీ! ఎనీ డౌట్స్?” అంటాడు వణుకుతున్న గొంతుతో.

ఆ తరువాత కట్ చేస్తే, సదరు అమ్మాయి లాంటి మమ్మీ సంతకెళ్ళే సోప్‌తో స్నానం చేస్తూంటుంది.

“ఆ చదివాను, ఈ స్క్రిప్ట్‌తో ప్రాబ్లెం ఏంటి?” కాస్త విసుగ్గా అన్నాడు.

“లెక్కెట్టుకోండి, ఇందులో ఉమేష్ బాబు చెప్పే మాటలు మొత్తం యాభై ఉన్నాయి. ఆయనకు అసలే అడ్వర్టైజ్‌మెంట్స్ అంటే చిరాకట. ఆయన రేట్ ఒక్క మాటకి ఒక కోటి అట. వెరసి మొత్తం యాభై కోట్లు,” వివరించాడు అసిస్టెంట్.

“అట అంటున్నావు. ఇదంతా ఉమేష్ బాబు చెప్పలేదా?”

“సర్లెండి. అడ్వర్టైజ్‌మెంట్‌కని వెళ్తే, ముందు వాళ్ళావిడ, గర్వతాని కలవాలి. ఆవిడే ఉమేష్ గారి అడ్వర్టైజ్‌మెంట్లు అన్నీ ఓకే చేసేది. ఆవిడ చెప్పారు.”

“ఈ అడ్వర్టైజ్‌మెంట్‌కి మన బడ్జెట్ నాలుగున్నర కోట్లు. ఇప్పుడెలా?”

“స్క్రిప్ట్ మార్చెయ్యండి సార్! నాలుగు మాటల్లో కానిచ్చెయ్యండి, చాలు! మెసేజ్ ఇంపాక్ట్ తగ్గుతుందని మీరు వర్రీ కాకండి. బాబు నవరసాలని అద్భుతంగా పోషిస్తాడు. అలా చేస్తే, నాలుగు కోట్లతో పోతుంది. మిగతా అర కోటితో మనం అడ్వర్టైజ్‌మెంట్ అంతా లాగించేయొచ్చు,” సలహా పారేశాడు అసిస్టెంట్.

“తప్పుతుందా! అలాగే చేస్తాను,” ఉక్రోశంగా అన్నాడు డైరెక్టర్.

అదండి! అలా పుట్టుకొచ్చింది ఆ అడ్వర్టైజ్‌మెంట్!

Posted in అతుకుల బొంత, సినిమాలు | 4 Comments

భలే మంచి కాస్ట్లీ బేరము!

అది జయవాడలో తెగులుదేశం పార్టీ కార్యాలయం. పార్టీ అధ్యక్షుడు సూర్య బాబు నాయుడు లైట్లార్పేసి ఉన్న రూమ్‌లో తల పట్టుకుని కూర్చుని ఉన్నాడు. ప్రస్తుతం ఆ రూమ్ శోకమందిరంగా డిక్లేర్ చేయబడింది. అందులో మూడ్‌కి తగినట్టే అక్కడ ఉన్న అందరూ విషాదంగా ఉన్నారు.

“ఎంత పని చేస్తివిరో రెడ్ టమ్మీ దయాకర్ రావు, నువ్వెంత పని చేస్తివిరో రెడ్ టమ్మీ దయాకర రావు. నన్ను షాకులో ముంచేస్తివిరో, ఇగ నువ్వు నా దోస్తు కానే కావు,” అంటూ పాడుతున్నాడు సూర్య బాబు.

“ఊరుకోండి సార్ , ఆయన మన పార్టీలో ఉన్న మిగతా లీడర్స్‌తో  గొడవ పెట్టుకుని, అందరిని బృ.రా.స.కి తోలేస్తున్నప్పుడే ఆయన్ని పీకేసి ఉంటే పరిస్థితి ఇక్కడి దాకా వచ్చేది కాదు,” అన్నాడు బుచ్చెం నాయుడు.

“మరి ఆ సంగతి నాకు ముందే చెప్పొచ్చు కద? అంతా అయిపోయాక ఇప్పుడా చెప్పేది?” గుర్రుగా అడిగాడు బాబు.

“నాకు సంబంధించని శాఖల్లో వేలు పెట్టొద్దు అని మీరు మర్యాదగా చెప్పారు కద, సార్! అందుకే నోరు మూసుకున్నాను,” వినయంగా జవాబిచ్చాడు బుచ్చెం నాయుడు.

“నాన్నోయి, మనకు మొన్న ఆదరా బాదరా ఎన్నికల్లో ఒక్క సీటే వచ్చినా, క్రితం సారి కంటే లక్ష వోట్లు ఎక్కువ పడ్డాయి,” అప్పుడే లోపలికి వచ్చిన శోకేశ్ బాబు, ఉత్సాహంగా చెప్పాడు.

“నువ్వు నోరు మూసుకుని ఇక్కడినుంచి వెళ్ళిపోరా శోక్‌గా. చిన్నప్పటి నుంచి నీ మీద చెయ్యి వేయలేదు. ఆ సాంప్రదాయాన్ని అర్జెంట్‌గా మార్చుకోవాల్సి వస్తుంది,” కఠినంగా చెప్పాడు బాబు.

“అది కాదు నాన్నా, మన పార్టీది టెస్ట్ మ్యాచ్‌లు ఆడే సామర్థ్యం, టీ-20లు మనకు సరిగ్గా రావు అని కూడా ఒక స్టేట్‌మెంట్ ఇచ్చేశా. బాగా చెప్పాను కదూ?” బాబు మూడ్ అర్థం చేసుకోకుండా మళ్ళీ నోరు జారాడు శోకేశ్ బాబు.

“నిజమేరా, బ్రహ్మాడమైన స్టేట్‌మెంట్ ఇచ్చావు. అందుకే నీకు మన పార్టీ spokesperson పదవి ఇచ్చి…”

“థాంక్యూ నాన్నా!”

“నీకున్న మిగతా పదవులన్నీ పీకేస్తున్నా,” కసిగా అన్నాడు బాబు.

“అన్యాయం నాన్నా!”

“ఇంకో క్షణం ఇక్కడ ఉన్నావంటే, ఈ కొత్త పదవి కూడా ఉండదు. పో అవతలికి!” గట్టిగా అరిచాడు బాబు.

శోకేశ్ అర్జెంట్‌గా అక్కడి నుంచి జంప్ అయిపోయాడు.

“బృందగానాలో మన పార్టీలో ఇంకా ఎంతమంది మిగిలారు?” నీరసంగా అడిగాడు బాబు.

“ఈ రోజు పొద్దునకి 5 మంది సార్. మజ్జాన్నానికి మళ్ళీ లెక్క చూసి చెప్తాను,” సమాధానమిచ్చాడు దుర్జన చౌదరి.

“రేపు సాయంత్రం వరకు వెయిట్ చేస్తే మంచిది. అప్పుడు ఏకంగా ఒక రౌండ్ ఫిగర్ చెప్పొచ్చు,” ఉచిత సలహా పారేశాడు బుచ్చెం నాయుడు.

దుర్జన చౌదరి ఫోన్ మోగింది. ఫోన్ ఎత్తి కాసేపు మాటాడి, సూర్యబాబు వైపు తిరిగి, “సార్, రెడ్ టమ్మీ గారు కాల్ చేశారు. మీతో ఏదో మంచి బేరం మాట్లాడలట,” చెప్పాడు దుర్జన.

“ఛీ, వాడితో నేను మాట్లాడను. కానీ ఒక అపర చాణక్యుడిలా నాకు తెలిసింది ఏంటంటే, ఎవరు ఎలాంటి బేరం ఇచ్చినా దాని గురించి మనం ఒక సారి తెలుసుకోవాలి. కాబట్టి ఆఫర్ ఏంటో కనుక్కో,” పురమాయించాడు బాబు.

ఇంకో రెండు నిమిషాలు మాట్లాడి మళ్ళీ రెడ్ టమ్మీ గారి సందేశం చేరవేశాడు దుర్జన. “రేపో మాపో ఆదరా బాదరాలో ఖాళీ అయిపోయే మన పార్టీ కార్యాలయాన్ని తనకే అమ్మమంటున్నాడు సార్. గ్యారంటీ ఇవ్వాలట. అప్పుడు మార్కెట్ రేట్ కంటే ఐదు శాతం ఎక్కువ ఇస్తాడట.”

ఈ సారి తట్టుకోలేక ఘొల్లుమన్నాడు బాబు.

Posted in Current Affairs | 10 Comments

మాకు రెండు మీకు ఒకటి, అవేంటో చెప్పుకోండి చూద్దాం!


నెత్తి మీద వేసుకున్న పసుపు రంగు గుడ్డని అప్పటికి మూడో రకంగా మార్చి మళ్ళీ వేసుకున్నాడు సూర్యబాబు నాయుడు. గ్రేటర్ ఆదరా బాదరా ఎన్నికల ఫలితాలు ఆయన్ని మిక్కిలిగా బాధిస్తున్నాయి అని వేరే చెప్పక్కర్లేదు. తనలాంటి అపర మేధావి అంచనాలు ఎక్కడ తప్పాయో ఆయనకి ఎంత ఆలోచించినా అర్థం కావడం లేదు. శోకేశ్‌కి ఐతే మరీ ఉగ్గు పాలల్లో రాజకీయాలు రంగరించి నేర్పించాడు, అయినా వాడు జోక్యం చేసుకున్నా లాభం లేకపోయింది. బాధ తట్టుకోలేక నెత్తిన వేసుకున్న గుడ్డనే నోట్లో కుక్కుకున్నాడు బాబు.

“ఇదిగో నాయుడు గారూ, మీరు కనక నోట్లో నుంచి గుడ్డ తీసేస్తే, మీకొక పొడుపు కథ వదులుతాను, దానికి సమాధానం చెప్పాలి మీరు,” నవ్వుతూ అన్నాడు అంధేరా ప్రదేశ్ అధ్యక్షుడు బొగ్గు పారా రెడ్డి.

“ఇల్లు కాలి పోయి ఒకడేడుస్తూ ఉంటే… అన్నట్టుంది మీ వరస. ఏంటి ఆ పొడుపు కథ,” కాస్త కోపంగానే అడిగాడు నాయుడు.

“మాకు రెండు, మీకొకటి! అవేంటో చెప్పుకోండి చూద్దాం,” చిలిపిగా నవ్వుతూ అడిగాడు బొగ్గు పారా రెడ్డి.

“ఛీ ఛీ! బూతు, బూతు! ఈ బూతు పొడుపు కథలేంటండి, సిగ్గు లేకుండా? ఐనా మీకు అంధేరా ప్రదేశ్ అసెంబ్లీలో సున్నా సీట్లు వచ్చాక మీరు కనీసం ఇంకో ఐదేళ్ళు నోరెత్తరని అనుకున్నానే?”

“ఆ అవకాశం మీరే ఇచ్చారు. ఇక్కడ సున్నా సీట్లు వచ్చినా, గ్రేటర్ ఆదరా బాదరా మునిసిపల్ ఎన్నికలలో మాకు రెండు సీట్లు, మీకు ఒక సీటు వచ్చాయి కద, అదన్న మాట సంగతి!” విశాలంగా నవ్వుతూ అన్నాడు బొగ్గు పారా రెడ్డి.

“అంత మురిసిపోకండి, ఆ బృందగానా రాష్ట్ర సమితి వాళ్ళు, ఒక వారంలో మీ సీట్లు, నా సీటూ కూడా ఎత్తుకుపోయి వాళ్ళ 99కి కలుపుకుంటారు. అప్పుడు ఇద్దరికి మిగిలేది సున్నానే!” కసిగా అన్నాడు నాయుడు.

“ఏం ఫర్లేదు! మాకు సున్నా సీట్లు ఉండడం ముందు నుంచి అలవాటే! ఎటొచ్చి మీ పరిస్థితి చూస్తూంటేనే గుండె చెరువైపోతూంది. కి కి కి,” నవ్వాడు బొగ్గు పారా రెడ్డి.

“అదే చెరువులో కొన్ని చేపలు పెంచుకోండి. చేపల చెరువైనా మిగులుతుంది,” ఉక్రోశంగా అన్నాడు నాయుడు.

****

ఇటు బృందగానా రాష్ట సమితి ఆఫీసులో పరిస్థితి చాలా భిన్నంగా ఉంది.

తన కాళ్ళ మీద పడిన తనయుడిని లేవనెత్తుతూ, “కొడకా, గా బాబాయికి ప్రేమతో సైన్మా చూసి, గసొంటి బిడ్డ యాణ్ణన్న ఉంటడా అనుకున్నా. నీ ముందు గాడెంత బేటా! నాయనకి ఏమన్నా నజరానా ఇచ్చినవా?” గద్గదమైన గొంతుతో అన్నాడు బృందగానా ముఖ్య మంత్రి వీ.సీ.ఆర్.

“గిప్పుడైతే మనం ఆ మజిల్స్ పార్టీతో మేయర్‌గిరి పంచుకొనుడు గూడా అక్కర్లేదు. ఐదేళ్ళు మనోడే మేయర్ ఉంటడు,” ఆనందంగా అన్నాడు నాయాల నరసింహా రెడ్డి.

“మజిల్స్ అంటే గుర్తొచ్చింది అన్నో! గా మజిల్స్ పార్టీ ఎం.ఎల్.యే. బీర్బలుద్దిన్ ఓవైసీ, గింతకు ముందే ఫోన్ కొట్టిండు. పాత బస్తికి పోయి జర గీ మేయర్ విషయం డిస్కస్ జేయాలంట,” చెప్పాడు వడియం శ్రీహరి.

“నువ్వు పోయొస్తవా బిడ్డా?” కొడుకుని అడిగాడు వీ.సీ.ఆర్.

“ఏంది, పోయెడిది! గాడికి డ్యాన్స్ చేసుకుంట పోయి, మీ అవసరం మాకు లేదు. మాకు సొంతంగా మెజారిటీ వచ్చింది. మీతో మేయర్ గిరి పంచుకోమూ అని చెప్తే ఇంకేమన్నా ఉందా? బొక్కలు ఇరగ్గొట్టి చేతిల పెట్టి పంపిస్తరు. మొన్న కబీర్ ఆలీని గెట్ల తోమిర్రో సూడ లేదా?” భయంగా అన్నాడు వీ.టీ.ఆర్.

“గదేంద్రా, రాష్ట్ర ప్రభుత్వమూ మనదే, గిప్పుడు ఆదరా బాదరా మేయర్ గిరి కూడా మనదే. సెటిలర్లే మనతో సెటిల్ అయిపోదామని డిసైడ్ చేసినంక వీల్లేమ్ పీకుతర్రా?” చిరాగ్గా అన్నాడు వీ.సీ.ఆర్.

“నాయనో, ఎవలితో ఎవలన్న కలుస్తారేమో గానీ, పాత బస్తీలో ఎగిరేది గాల్ల మజిల్స్ పార్టీ జెండానేనే. గాడకి పోనికి మన హిండియన్ ఆర్మీకి తప్ప ఎవనికి దమ్ములు లెవ్వు,” ఏ మాత్రం మొహమాటం లేకుండా చెప్పాడు వీ.టీ.ఆర్.

Posted in Current Affairs | 12 Comments

బాబాయికి ప్రేమతో, అబ్బాయికి ద్వేషంతో, గూడ్స్ రాజా, జోక్ గాడే పెద్ద నాయన!


“నాన్నోయి, నాన్న!” అరుచుకుంటూ వచ్చాడు కుమార్.

“ఏంట్రా, ఆ హడావుడి?” అడిగారు వరండాలో కూర్చుని పేపర్ చదువుకుంటున్న శంకర్రావు గారు.

“ఎప్పుడూ మన తెగులు సినిమాల్లో వెరైటీ లేదు అని గోల పెడుతూంటావు కద! ఈ సంక్రాంతికి చూడు నాలుగు కొత్త సినిమాలు రిలీజ్ అయ్యాయి. దేనికదే స్పెషల్, తెలుసా!” గర్వంగా చెప్పాడు కుమార్.

“అబ్బో, అంత గొప్ప వెరైటీ సినిమాలు వచ్చాయా? ఏంటో అవి?”

“మొదటిది గూడ్స్ రాజా అని ఒక లో బడ్జెట్ సినిమా.”

“గూడ్స్ రాజానా? అదేం టైటిల్ రా?”

“అంటే ఈ సినిమాలో హీరో తొందర పడి ఏ పని చేయడు. అందుకన్న మాట.”

“ఇంటరెస్టింగ్. కథేంటి?”

“హీరోకి కుక్కలంటే పడదు. కానీ ప్రేమ కోసం సిటీ అంతా తిరిగి తప్పిపోయిన హీరోయిన్ కుక్కని వెతికి పట్టుకుని, హీరోయిన్ దగ్గరకి తీసుకు వెళ్ళి తోకూపుతాడు. హీరోయిన్ అతన్ని మెచ్చి, మేక తోలు కప్పి, పెళ్ళి చేసుకుంటుంది.”

“వండర్‌ఫుల్. నెక్స్ట్ సినిమా?”

“జోక్ గాడే పెద్ద నాయనా. రాగార్జున సినిమా!”

“దీని కథేంటో?”

“మంచి వాడు, మొహమాటస్తుడు ఐన తన కొడుకును కాపాడడానికి, కొంటె వాడు, దుడుకు వాడు ఐన అతని చనిపోయిన తండ్రి భూమ్మీదకి దిగి వచ్చి, తన కొడుకుని సరైన దారిలో పెట్టి అతని కష్టాలు తీరుస్తాడు. కాస్త రూరల్ టచ్ ఉన్న సినిమా కద, కొంత సరసం ఎక్కువగానే ఉంటుంది. కానీ ఫ్యామిలీ ఆడియెన్స్ భలే కనెక్ట్ అయిపోయారు. దీనితో రాగార్జునకి తిరుగులేని కాన్‌ఫిడెన్స్ వచ్చేసింది. సోలో హీరోగా ఇంకో పదేళ్ళు నటిస్తాడట.”

శంకర్రావు గారికి తాగుతున్న కాఫీ పొలమారి దగ్గుతూ ఉక్కిరి బిక్కిరి అయ్యారు.

“ఏంటో, కాఫీ సడన్‌గా చేదుగా అయిపోయింది. ఇంతకీ నెక్స్ట్ సినిమా ఏంటి, దాని కథేంటి?”

“బాబాయికి ప్రేమతో. ఇందులో సెంటిమెంట్ పిండేశారు. పైగా ఈ సినిమా చూసిన వారికి తెలివి తేటలు ఓవర్‌నైట్ డబుల్ అయి కూర్చుంటాయి.”

“అంటే 40 ఉండే సగటు తెలుగు ప్రేక్షకుడి IQ 80 కి పెరుగుతుందన్న మాట!”

“కరెక్ట్, కరెక్ట్!”

“ఐతే రెండో సారి చూస్తే IQ 160 అవుతుందంటావా?”

“నాన్నా, ఏమిటా పిచ్చి ప్రశ్నలు? కాంతి కంటే వేగంగా ఏదీ ఎలా ప్రయాణించలేదో, సగటు తెలుగు ప్రేక్షకుడి IQ కూడా 100 దాటే సమస్యే లేదన్న విషయం నీకు తెలీదా? ఇక ఆఖరి పిక్చర్ గురించి చెప్తాను విను. సగటు తెలుగు ప్రేక్షకుడి IQ గురించి అన్ని సందేహాలు నీకు తీరిపోతాయి.”

“ఏంటో అది?”

“నాలుగో సినిమా అబ్బాయికి ద్వేషంతో అన్న కళాఖండం.”

ఉలిక్కి పడ్డారు శంకర్రావు గారు.

“అదేం పేరురా?”

“అంటే అబ్బాయి సినిమాకి పోటీగా సేం వీక్ కసిగా ఈ మూవీ రిలీజ్ చేశారులే. అందుకన్న మాట! హీరో మన బుజ్జి కృష్ణే. చాలా ఒరిజినల్ కథ. ఇప్పటి దాకా రాలేదు. హీరో ఒక అనామకుడిలా బ్రతుకుతూ ఉంటాడు. కానీ ఎప్పుడైతే, అతని గతంలోని పాత్రలు మళ్ళీ ఎదురవుతాయో, అప్పుడు సడన్‌గా గంగి గోవులాంటి హీరో గౌడి గేదెలా మారిపోతాడు. ఇందులో బోలెడు పవర్‌ఫుల్ డయలాగులు ఉన్నాయి. మచ్చుకి ఒక్కటి చెప్పనా?”

“వద్దులే, ఇది బుజ్జయ్య 99వ సినిమా కదూ? అంటే. వందో సినిమా కూడా త్వరలోనే వచ్చేస్తుందన్న మాట,” శంకర్రావు గారి గొంతులో ఎక్సైట్‌మెంట్ వినిపించింది.

“నువ్వు బుజ్జి కృష్ణ ఫ్యానా నాన్నా?”

“కాదురా, ఆ వందో పిక్చర్ తరువాత ఇక యాక్టింగ్ చేయడట కద? అందుకే వెయిటింగ్ ఇక్కడ.”

“పిచ్చి నాన్నా! మొన్నే చెప్పాడుగా తన కంఠంలో శ్వాస ఉన్నంత వరకు నటిస్తూనే ఉంటానని? మిస్ అయ్యావా?”

“అయ్యే ఉంటాను,” నీరసంగా అన్నారు శంకర్రావు గారు.

“ఇక పేపర్‌లో మన దేశంలో ఏమవుతుందో చెప్పే పనికి మాలిన న్యూస్ తీరికగా చదువుకో,” అంటూ ఇంటి నుండి బయట పడ్డాడు కుమార్.

Posted in అతుకుల బొంత | 11 Comments

మనమంతా అహ్మదీయులమే! or కంచు మోగినట్టు కనకంబు మోగునా!


ఎప్పుడైతే అరెమికాలో ఎన్నికలకు నిలబడుతున్న రోనాల్డ్ బంప్, అరెమికాలోకి అహ్మదీయులని ఎవర్నీ రానివ్వకుండా ఆపేయాలి అన్నాడో, చాలా మంది pseudo-liberals యొక్క సున్నితమైన మనోభావాలు దెబ్బ తిన్నాయి. అధోగతి రాయి లాంటి వారు ఒకరోజు తిండి మానేసి వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ ఉండిపోయారు. ఈ psuedo-liberalsకి ఆద్యుడైన సైకో మూర్, ఒక బోర్డ్ మీద, “మనమంతా అహ్మదీయులమే” అని రాసుకుని రోనాల్డ్ బంప్ బిల్డింగ్ బయట నిలబడి తన నిరసన వ్యక్తం చేశాడు.

ఇదేదో బాగుంది అని ప్రపంచ వ్యాప్తంగా pseudo-liberals అందరూ టిట్టర్ మీద ఎక్కి ఈ క్యాంపెయిన్‌కి మద్దతు ఇచ్చారు. వారిలో కంచు లక్ష్మి ఒక్కతి.

కంచు లక్ష్మి అంధేరా ప్రదేశ్, బృందగానా రాష్ట్రాలకు సుపరిచితురాలైన నటి. ఈవిడ చిన్న వయసులోనే పిన్నీసు బుక్‌లోకి ఎక్కి రికార్డ్ సృష్టించింది. కారణం ఏడేళ్ళు, కేవలం ఏడేళ్ళు, అరెమికాలో ఉండడంతో ఆవిడ LKG పిల్లలు మాట్లాడినట్టు ముద్దు ముద్దుగా తెగులు మాట్లాడడం మొదలెట్టింది. యాక్సెంట్ కూడా పూర్తిగా మారిపోయింది. ఇలాంటి వింత హిండియాలో ఎవరూ కనీ వినీ ఎరగరు. పిన్నీస్ బుక్ కూడా ఆ విషయం గుర్తించి ఆమె కోసం ఒక పేజీ కేటాయిచింది.

అందరు pseudo-liberalsలానే కంచు లక్ష్మికి కూడా ఆర్భాటం ఎక్కువ, ఆలోచన తక్కువ, కపటం బోలెడంత ఎక్కువ. ఈవిడ కానీ మిగతా pseudo-liberals కానీ అహ్మదీయ ఉగ్రవాదుల చేతిలో ఎంతమంది మరణించినా, వారి గురించి కిక్కురుమనరు. మనమంతా సింధువులం, మనమంతా షాక్మీరీ పండిట్‌లము లాంటి క్యాంపెయినింగ్ చేయను గాక చేయరు.

సింధూ మతంలో ఉన్న కులాల సమస్య గురించి, అరెమికా సామ్రజ్య వాదం(?) గురించి, ఈజీరెయిల్ పెరుగుస్తీనా ప్రజల్ని గురి చేస్తున్న అణచివేత గురించి ఎప్పుడూ గొంతు చించుకునే వీరు, ప్రపంచంలో 99 శాతం పెద్ద గొడవల్లో అహ్మదీయులే ఎందుకుంటారో మాట్లాడరు. ఆ మతంలోనే హింసను ప్రేరేపించే అంశాలు ఏమైనా ఉన్నాయా అని అసలు ఆలోచించరు. ఒక వేళ ఆలోచించి కనుక్కున్నా ఎవరికి చెప్పకుండా కడుపులోనే దాచుకుంటారు. అందుకే ఈ మెదడు లేని మేధావులని మిగతా వారు pseudo-liberals అని పిలుచుకుంటారు.

సరే, మొత్తానికి కంచు లక్ష్మి కూడా తన చేతిలో “మనమంతా అహ్మదీయులమే” అని రాసి ఉన్న బోర్డ్ ఒకటి పట్టుకుని ఫోటో దిగి, టిట్టర్లొ సంచలనం సృష్టించింది.

విలేఖరులు వెంటనే కంచు లక్ష్మిని చుట్టు ముట్టారు. “ఇలాంటి అద్భుతమైన ఐడియా మీకెలా వచ్చింది?” అడిగాడు ఒక విలేఖరి.

“చిన్నప్పటినుండి నాన్న గారి పెంపకంలో ఎంతో క్రమశిక్షణతో పెరిగాను. అందుకే అన్యాయాన్ని సహించలేను. ఈ బోర్డ్ నేనే తయారు చేశాను. నా స్వంత handwriting. ఎలా ఉంది?” గర్వంగా అడిగింది లక్ష్మి.

“అబ్బో బెమ్మాండం! అచ్చం మీరు చేసే టీవీ షోలలా ఉంది,” తెలివిగా సమాధానం చెప్పాడు ఇంకో విలేఖరి.

“అదీ సంగతి! ఇంతకు ముందు చెప్పినట్టు ఎవరికి ఎక్కడ అన్యాయం జరిగినా నేను చెలరేగి పోతాను” అంటూ సమావేశం ముగించింది లక్ష్మి.

సమావేశం అయ్యాక చేతిలో బోర్డ్‌ని అలానే పట్టుకుని, స్టూడియో వైపు బయలు దేరింది కంచు లక్ష్మి. దారిలో ఆమె కారుకి అడ్డంగా ఒక వ్యాన్ వచ్చి ఆగింది. కంచు లక్ష్మి డ్రైవర్‌కి కార్ ఆపక తప్పలేదు.

వ్యానులోంచి నలుగురు ఆగంతకులు దిగారు. వంటి నిండా నల్ల బట్టలు ధరించి ఉన్నారు. మొహాలకి మాస్క్ వేసుకున్నారు. కంచు లక్ష్మిని కార్ దిగమని సైగ చేశారు.

“ఓ మై గాడ్, ఓ మై గాడ్,” అంటూ కార్ దిగింది లక్ష్మి.

వారిలో లీడర్‌లా కనిపిస్తున్న వ్యక్తి కంచు లక్ష్మి చేతిలో ఉన్న బోర్డ్‌ని చూసి మెచ్చుకోలుగా తల ఊపాడు.

“సూపర్ మచ్చీ! ఐతే నువ్వు కూడా అహ్మదీయురాలివే అన్న మాట. జిగాద్!” అని గట్టిగా అరిచాడు అతను.

కంచుకి కాస్త ధైర్యం వచ్చింది. “అవును, నేనొక్కదాన్నే ఏంటి, మనమంతా అహ్మదీయులమే,” గర్వంగా చెప్పింది లీడర్ గారితో. “మీరెవరు?” అని వెంటనే ప్రశ్నించింది.

“ఉగ్రవాదులు అని ఎప్పుడూ టీవీలో చెప్తూ ఉంటారే, వారే మేము,” తను కూడా గర్వంగా చెప్పాడు లీడర్.

మళ్ళీ కంచు లక్షికి భయం ముంచుకొచ్చింది. “తెత్తెత్తే, బెబ్బెబ్బే,” అంది సన్నని గొంతుతో.

“సరే అహ్మదీయురాలివి అంటున్నావు, ఆ అసభ్యకరమైన దుస్తులు ఏంటి? ఆ మేకప్ ఏంటి? మగాడి తోడు లేకుండా ఒక్కదానివే బలాదూర్ తిరిగుతున్నావేంటి?” కాస్త కోపంగా అడిగాడు లక్ష్మిని.

“అలా తిరగకూడదా అండి?”

“అస్సలు తిరగకూడదు. నువ్వు మన మతగ్రంధం సరిగ్గా చదివినట్టు లేదు. మేము సరిగ్గా చదివాం కాబట్టే, ప్రపంచమంతా దాని అమలు చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాం.”

“అంటే ఇక్కడ హిండియాలో అహ్మదీయులు అందరూ అంత స్ట్రిక్ట్‌గా ఉండరండి. ”

“తెలుసు, హిండియాలో ఉన్నారు కాబట్టి మీరంతా బతికిపోయారు.”

“మరి మా హమీర్ ఖాన్ మా దేశంలో మత అసహనం ఎక్కువయ్యింది అంటాడేంటి?”

“వాడి మొహం! వాడు ఏ పీకిస్తాన్‌లోనో, ఉఫ్ఘనిస్తాన్‌లోనో ఉండి ఉంటే, వాడు సహనం అనేంతలో వాడిని ఖననం చేసుండే వాళ్ళం. నీ అంత మేకప్ అక్కర్లేదు, ఉఫ్ఘనిస్తాన్‌లో జస్ట్ లిప్ స్టిక్ వేసుకున్నందుకే ఆడవాళ్ళని కాల్చి పడేశాం.”

ఉలిక్కి పడి తన పెదవులకున్న లిప్‌స్టిక్ అర్జెంట్‌గా తుడిచేసుకుంది కంచు లక్ష్మి.

“అంతే కాకుండా, ఈ సినిమాల్లో నటించడం, టీవీల్లో ఇకిలించడం కూడా మానేయి. మీ పాత బస్తీలో చవకగా బుర్ఖాలు దొరుకుతాయి, ఒక డజన్ కొనుక్కో. ఈ సారి మేము మళ్ళీ నిన్ను కలిస్తే, నీ మొహం మాకు కనపడకూడదు. అంటే బుర్ఖా చాటున ఉండాలి.”

“బాబోయి! అన్నట్టు ఒక సందేహం. మా సిక్యూలరిస్టులంతా, అహ్మదీయుల్లో ఒక 15% మాత్రమే ఉగ్రవాదులని నమ్ముతాం. అందరికి చెప్తూ ఉంటాం కూడా. మీరు కనపడ్డారు కానీ, ఆ 85% జనం కనపడట్లేదేంటి?”

“పిచ్చి దానా. సైలెంట్ మెజారిటీ వల్ల ఒరిగేది ఏమీ ఉండదని నీకు ఇప్పటికి కూడా అర్థం కాలేదా? ఉదాహరణకు పీకిస్తాన్‌లో 85% మంది వోటే వేయరు. అక్కడ దేశాన్ని పాలించేది, దాని దశా దిశా నిర్దేశించేది మిగిలిన 15% మాత్రమే. ఎప్పటికీ జరిగేది అదే. గుర్తు పెట్టుకో!”

“ఓహో!”

“ఇంతకీ, మేము చెప్పినదంతా అర్థమయ్యింది కద. అసలైన సిసలైన అహ్మదీయురాలిలా బ్రతుకు ఇక నుంచి.”

“నన్ను క్షమించండి బాబోయి! ఏదో ప్లాకార్డ్ పట్టుకుని ఫోటో దిగితే ఘనంగా ఉంటుందని టెంప్ట్ అయి ఇలా చేశాను. ఇంకెప్పుడూ ఇలా జరగదు.”

“మొదటి సారి కాబట్టి వార్నిగ్ ఇచ్చి వదిలేస్తున్నాం. జాగ్రత్త!” అంటూ వారంతా అక్కడినుంచి తమ వ్యానులో నిష్క్రమించారు.

వాళ్ళు వెళ్ళగానే తన చేతిలో ఉన్న బోర్డ్‌ని అక్కడ దూరంలో ఉన్న చెత్త కుండీలో పడేసి తను కూడా కార్ ఎక్కింది లక్ష్మి.

స్టూడియో చేరుకోగానే, అక్కడ మళ్ళీ ఒక విలేఖరుల గుంపు ఆమెని చుట్టు ముట్టింది.

“అదేంటి, మీరు ఏదో ప్లాకార్డ్ పట్టుకుని తిరుగుతున్నారని మాకు న్యూస్ వచ్చింది. మీ చేతుల్లో అలాంటిదేమీ లేదే?” కోరస్‌గా ప్రశ్నించారు వారంతా.

“అదా! మరేమో, మరేమో, దాన్ని కాకెత్తుకు పోయింది!” ముద్దు ముద్దు పలుకులతో సమాధానమిచ్చింది కంచు లక్ష్మి.

ఈ చిత్రం చూశారా?

Posted in మన సమాజం | 4 Comments

రామదండులాగ అందరొక్కటౌదామా! (ఆధునిక బేతాళ కథలు – 5)


పట్టు వదలని విక్రమార్కుడు చెట్టు వద్దకు తిరిగి వెళ్ళి చెట్టు పై నుంచి శవాన్ని తీసి భుజాన వేసుకుని ఎప్పటి లాగే మౌనంగా స్మశానము కేసి నడువ సాగాడు.

అప్పుడు శవంలోని బేతాళుడు, “రాజా, నీ శ్రమ, దీక్ష చూస్తూంటే నాకు ముచ్చటేస్తూంది. పేరు కోసం మాత్రమే జనానికి సహాయం చేసే వారి గురించి నువ్వు ఎప్పుడూ వార్తా పత్రికల్లో చదువుతూంటావు, ఇంకా టీవీలో చూస్తూంటావు. అయితే నీ లాంటి వారికి తెలియని ఇంకో కోణం కూడా ఉంది. ఇప్పుడు నీకు అలాంటి కథే ఒకటి చెప్తాను, విను,” అంటూ మొదలు పెట్టాడు.

“హిండియాలో దక్షిణాదిన నెచ్చై అనే మహా నగరం ఉంది. అక్కడ సాధారణంగా ఎప్పుడూ ఫెళ్ళుమని ఎండ కాస్తూంటుంది. చలికాలంలో కూడ అర పంచ కట్టుకుని జనాలు తిరుగుతూంటారు. ఎప్పుడూ నీటి కొరత ఉంటుంది.

జన సంఖ్య రోజు రోజుకి పెరిగిపోతూండడం వల్ల, ఆ నగరంలో స్థలం లేమి ఏర్పడింది. ఎలాగూ ఎప్పుడూ ఎండి ఉంటాయి కాబట్టి, అక్కడ ఉన్న చాలా చెరువులని చదును చేసేసి, వాటిపై పెద్ద పెద్ద అపార్ట్‌మెంటులు కట్టేసుకున్నారు నెచ్చై ప్రజలు.”

మాట్లాడితే బేతాళుడు మాయం అయి పోతాడు కాబట్టి, ఏమీ అనలేక, విక్రమార్కుడు, ఫ్రీగా ఉన్న రెండో చేతితో తన ముక్కు గోక్కున్నాడు.

“నాకు నీ బాధ అర్థమయ్యింది రాజా. నాకు నెచ్చైలో రియల్ ఎస్టేట్ వ్యాపారం ఏమీ లేదు. నీకు ఒకటో, డజనో అపార్ట్‌మెంటులు అంటగట్టే ఉద్దేశం కూడా లేదు,” నవ్వుతూ అన్నాడు బేతాళుడు.

విక్రమార్కుడు కాస్త స్థిమిత పడ్డాడు.

కథ కంటిన్యూ చేశాడు బేతాళుడు. “”నెచ్చై వరదల వల్ల ప్రజలు పడుతున్న కష్టాలు చూసి ఎంతో మంది celebrities ముందుకి వచ్చారు. కొందరు లక్షల్లో దానాలు చేశారు. కొందరు పెద్ద తలకాయలు కోట్లల్లో విరాళాలు ఇచ్చారు. కొందరు యువ నటులు నెచ్చై వీధుల్లో తిరుగుతూ బాధితులకి నిత్యావసర వస్తువులు పంచారు.

శివాఖ పట్నంలో తుఫాను వచ్చినప్పుడు పెద్దగా పట్టించుకోని కొందరు తెగులు హీరోలు కూడా బాగానే హడావుడి చేశారు. కేంద్ర ప్రభుత్వం భారీ ఎత్తున వెయ్యి కోట్ల సహాయం ప్రకటించింది,” చెప్పడం ఆపాడు బేతాళుడు.

విక్రమార్కుడు కాస్త అయోమయంగా మొహం పెట్టాడు, ఈ కథలో తనను అడగబోయే ప్రశ్న ఏముందబ్బా అని.

విక్రమార్కుడి సందేహం అర్థమైనట్టు బేతాళుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు. “రాజా, ఇప్పుడు చెప్పు, వీరిలో ఎవరు అందరి కంటే ఎక్కువ సేవా తత్పరత కలిగిన వారు? ఈ ప్రశ్నకి సమాధానం తెలిసి కూడా చెప్పక పోయావో, నిన్ను కబింగం canal మధ్యలో వదిలేస్తా!” అని బెదిరించాడు.

ఉలిక్కి పడ్డాడు విక్రమార్కుడు. “అంత పని మాత్రం చెయ్యబాకు. అటూ వైపు పోదామంటే వరదలు, ఇటు వైపు పోదామంటే సముద్రం. ఎటూ పోలేక జల సమాధి అయిపోతాను. నువ్వు చెప్పిన వారంతా ఎంతో కొంత సహాయం చేసిన వారే. కాదనను. అది ప్రెస్‌కి భయపడి కావచ్చు, నిజంగా ఆదుకోవాలనే తపనతో కావచ్చు, కొంత డబ్బు ఇస్తే ఎనలేని కీర్తి దక్కుతుందని ఆశించి కావచ్చు. మొత్తానికి ఎలాగైతేనేం వారి వల్ల నెచ్చై ప్రజలకి మేలే జరిగింది.

కాని ఏ పేరు ఆశించకుండా, దేశంలో ఎలాంటి ప్రకృతి వైపరీత్యాలు జరిగినా, విపత్తులు వచ్చినా, అందరి కంటే ముందు అక్కడికి చేరుకుని సహాయం చేసే సంస్థ ఒకటుంది. అదే మన సిక్యూలరిస్టులు ఎప్పుడు ఆడి పోసుకునే S.R.R.! ఈ సారి కూడా వారు సైలెంట్‌గా తమ పని తాము చేసుకుంటూ పోయారు. పడవలు వెళ్ళడానికి వీలు లేని ప్రదేశాలకి కూడా S.R.R. సేవకులు, రామ దండులా చేరుకుని, ప్రజల్ని ఆదుకున్నారు. కాబట్టి ఎక్కువ సేవా తత్పరత ప్రదర్శించింది వారే,” అని సమాధానం ఇచ్చాడు.

ఆ సమాధానం కరెక్ట్ కావడంతో బేతాళుడు “జై శ్రీరాం!” అని అదృశ్యమయ్యాడు.

చేసేది లేక విక్రమార్కుడు, కంచు లక్ష్మి వగైరా నటులు షాపర్ల నుంచి నెచ్చై కోసం విరాళాలు సేకరిస్తున్న, రోఫమ్ మాల్ వైపు బయలుదేరాడు.

http://www.catchnews.com/chennai-news/in-pictures-rss-volunteers-carrying-out-relief-work-in-chennai-1449055598.html

“It’s conceded by even their worst detractors that the RSS has been in the forefront of the non-offical rescue and relief(operations). This has led to an upsurge of goodwill for the Sangh.” – India Today, Feb 12, 2001 issue.

Posted in మన సమాజం | 2 Comments