మీరు నిజంగానే వెనక బడ్డారా? – 9

ప్రతి వర్గానికి తాము ఎక్కడో ఒక చోట వివక్షకు గురి అయ్యాము అనే భావన ఉంటుంది. హిండియాలో ఒక్క వర్గాన్ని చూపించండి, “అబ్బే, మా పట్ల ఏ విధమైన వివక్ష లేదు,” అనే వారిని. అర్చకులనుంచి అస్పృశ్యుల వరకు అందరు తాము వివక్షకి లోనయ్యామని భావించే వారే.

అస్పృశ్యులకి జరిగిన అన్యాయం, మన దేశంలో ఇంకెవ్వరికి జరగలేదు. ఇది ఎవరూ కాదనలేని సత్యం. (వారి పట్ల చూపించిన వివక్ష కంటే దారుణమైన వివక్ష ఇంకొకటి ఉంది అంటే, అది అరెమికాలో ఎన్నో ఏళ్ళు బానిసలుగా మగ్గిన నల్ల వారి పట్ల మాత్రమే అని చెప్పాల్సి వస్తుంది.)

కాబట్టి, మన దేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన కొత్తలో, ఈ అస్పృశ్యులని ఉద్ధరించడానికి డిజర్వేషన్లు ఒక మార్గం అని కొందరు భావించడంలో కాస్త అర్థం ఉంది. కనీసం ఉద్దేశం మంచిది.

కానీ ఈ సదరు వెనక బడ్డ వర్గాల సంగతి ఏమిటి? ఇంతకు ముందు చెప్పినట్టు వీరి పట్ల కూడా వివక్ష చూపింపబడి ఉండవచ్చు. కానీ అది అస్పృశ్యుల పట్ల చూపించిన దానిలో ఒకటో వంతు కూడా ఉండదు.

ఈ వెనకపడ్డ వర్గాల నుంచి, రాజులు, చక్రవర్తులు, సాధువులు, నాయకులు అందరూ వచ్చారు. గౌరవింపబడ్డారు, పూజింప బడ్డారు. మీకు ఉదాహరణలు కావాలంటే కోకొల్లలు దొరుకుతాయి, ప్రస్తుతం ఎంతో మందికి మార్గ దర్శకుడైన ఒక బాబా, మన ప్రస్తుత ప్రధాన మంత్రి, అహ్మదీయులని సమర్థవంతంగా ఎదుర్కుని ఛత్రపతి ఐన ఒక వీరాధి వీరుడు, ఇలా ఎందరో “వెనుక బడిన” వారే!

వీరిలో ప్రతిభ ఉన్న వారిని ఎవరూ ఆపలేక పోయారు. మరి ఈ కుల ప్రతినిధులమని చెప్పుకునేవారికి వచ్చిన బాధ ఏంటి? వీళ్ళు నిజంగానే తాము వెనకబడ్డామని నమ్ముతున్నారా? ముమ్మాటికి కాదు. ఈ కులాలలో ఒక్కరు కూడా తాము వెనకబడిన కులాలకు చెందిన వారము అని ఆత్మ న్యూనతా భావంతో ఉన్న వారు లేరు. పైపెచ్చు వారి వారి కులాలని సగర్వంగా చెప్పుకుంటారు. (ఇది తప్పు అని నేనడం లేదు. ఇది “వెనుక పడిన” వారి లక్షణం కాదు అని మాత్రమే నేను చెప్పదలుచుకుంది.)

మరి ఎందుకు వీరంతా మేము వెనుక పడి పోయాం, మమ్మల్ని ముందుకు తీసుకు రండి అని ఘోషిస్తున్నారు? దీనికి ఒకే ఒక కారణం వారు కూడా డిజర్వేషన్ల వల్ల లబ్ధి పొందాలన్న ఉద్దేశం మాత్రమే.

ఒక్క విషయం కొన్ని దశాబ్దల కిందే అందరికి అర్థం అయిపోయింది. మన దేశపు జెండా డిజైన్ ఇప్పట్లో మారడం ఎంత ఆసాధ్యమో, అస్పృశ్యులకు డిజర్వేషన్లు అనేవి ఎత్తి వేయడం కూడా అంతే కష్టం అని.

కాబట్టి వీరంతా ఈ సమస్యని వేరే కోణం నుంచి “పరిష్కరించడం” మొదలు పెట్టారు. ఈ పరిష్కారం తాము కూడా ఈ డిజర్వేషన్లలో భాగస్వాములు కావడమే.

బండల్ కమీషన్ గురించీ అందరికి తెలిసే ఉంటుంది. ఏ క్షణాన ఈ కమీషన్ ఆవిర్భవించిందో, ఆ క్షణంలోనే, సామాజిక న్యాయం అనే సిద్ధాంతానికి బీటలు వారడం మొదలు అయ్యింది.

ఏ క్షణాన అయితే ఒకప్పటి ప్రధాన మంత్రి, వెర్రి పీనుగ సింగ్ (ఈయన్నే వీ.పీ. సింగ్ అని కూడా అంటారు లెండి), ఈ కమీషన్ సిఫార్సులను అమలు పరచాలని నిర్ణయం తీసుకున్నాడో, ఆ క్షణమే వివక్షకి సంబంధించి కాస్తంత అయినా నిజాయితీగా నిర్ణయాలు తీసుకోవడం అనేది భూస్తాపితం అయ్యింది.

ఆ క్షణం నుంచి ఒకటే సిద్ధాంతం. దోచుకోవడానికి అవకాశం ఉన్నంత వరకు దోచుకోవడం, ఒక దొమ్మీ కేసులో పాత కక్షలని తీర్చుకున్న చందాన, ఈ ప్రతి దోపిడిని సామాజిక న్యాయం ఖాతాలోకి తోసేయడం.

దీన్ని వల్ల వింత వింత వాదనలు వెలుగులోకి వచ్చాయి. ఈ వాదనల ప్రకారం జనాభాలో ఉన్న నిష్పత్తిని పట్టి అన్ని పంపకాలు జరగాలి అన్నది ఒకటి.

1931 జనాభా లెక్ఖల ప్రకారం, వెనుకపడ్డ వర్గాలు మన దేశంలో 51 శాతం అట; (నిజానికి సింధువుల్లో ఉన్న వర్గాలని మాత్రమే లెక్ఖలోకి తీసుకుంటే, అందులో సగం కూడా ఉండరు, అది వేరే విషయం), కాబట్టి ఉద్యోగాల్లో, చదువుల్లో, ప్రమోషన్లలో అన్నిటిలోనూ, ఈ సదరు వెనక పడ్డ వర్గం వారు 51 శాతం ఉండాలట.

దీని అర్థం, ఒక కంపెనీలో 100 ఉద్యోగాలు ఉంటే, 25 శాతం అస్పృశ్యులకి ఇవ్వాలి. 51 శాతం వెనక పడ్డ వర్గాలకి ఇవ్వాలి. ఇలా వంతులు వేస్తూ పోతే సదరు అగ్ర వర్ణాల వారికి ఏ పదిహేను శాతమో మిగిలితే అది మాత్రం open quotaగా ప్రకటించాలి.

ఇది చదువుతూ ఉన్నప్పుడు, మీకు మక్యూనిజం యొక్క కంపు సిద్ధాంతాల వాసన గప్పున కొడితే అందులో తప్పేమి లేదు.ఇది అలాంటి వితండ వాదమే.

ఈ వాదం ఎంత డొల్లదో పరిశీలిద్దాం. ఈజీరెయిల్ దేశంలో ఉన్నా వ్యూదులు, ఇప్పటి దాక ప్రకటింప బడిన ప్రతిష్టాకరమైన బోనెల్ ప్రైజులని దాదాపు యాభై శాతం గెలుచుకున్నారు. కానీ ప్రపంచ జనాభాలో వీరు ఒక శాతం కూడా ఉండరు. ఎంత అన్యాయం కదూ! వింటూంటేనే గుండె రగిలిపోవడం లేదు?

కాబట్టి పైన చెప్పిన వాదం ప్రాతిపదికన ఈ వ్యూదులకి ఒక్క శాతం మాత్రం ప్రైజులని కట్టబెట్టి, వారికొచ్చిన మిగతా వాటిని వారి నుంచి లాక్కొని మిగతా ప్రపంచ ప్రజలకు వారి నిష్పత్తిని బట్టి కట్ట పెట్టాలి. అలా చేయలేదు అనుకోండి, ఈ మిగతా వర్గాల్లో ఆత్మ న్యూనతా భావం పెరిగి, వారు ఎప్పటికి అభివృద్ధి చెందరు. ఎప్పటికి పీడిత తాడిత ప్రజల్లానే ఉండిపోతారు. ప్చ్!

ఇది మీకు కామెడీగా అనిపిస్తే, వెనక పడ్డ వర్గాలకు వారి జనాభా నిష్పత్తిని బట్టి కాలేజీలలో సీట్లు, ప్రభుత్వ పరమైన ఉద్యోగాలు ఇవ్వాలి అనడం కూడా అంతే కామెడీ. (ఒక వేళ ఇది మీకు సహేతుకమైన వాదనే అనిపిస్తే, ఎలాగూ మీరు ఇంత వరకు చదివి ఉండే అవకాశమే లేదు. ఈ సిరీస్‌లో మొదటి భాగం చదవగానే నన్ను ఒక బూర్జువా కింద జమ కట్టి, బూజులా దులిపివేసి ఉంటారు.)

వీ.పీ. సింగ్ పేరు వినగానే కాస్త తెలివితేటలు ఉన్న ప్రతి సింధువు ఖాండ్రించి ఉమ్మివేయడానికి కారణం ఇదే. ఇతను చేసిన పని సింధువులని నిట్ట నిలువుగా చీల్చింది. ఆ చీలిక ఇంకా అలాగే ఉంది.

అహ్మదీయులు, కిరస్తానీలు, మక్యూనిస్టులు సింధువులని చీల్చడానికి ఎప్పటినుంచో ముప్పేట దాడి చేస్తూనే ఉన్నారు. కానీ వీ.పీ. సింగ్ చేసిన ద్రోహం వీటన్నిటికంటే చాలా నీచమైనది.

ఈ పై ముగ్గురు శత్రువులని నిందించడానికి ముందు, మన తప్పు మనం సరి దిద్దుకోవాలి. ఎప్పటివరకైతే ఈ “వెనక పడ్డ” వర్గాలకి డిజర్వేషన్లు ఉంటాయో, అప్పటి వరకు మనం పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందడం అనేది అసంభవం.

ఇక్కడ ఒక విషయం చెప్పాలి. ఇది స్వచ్ఛందంగా జరిగే పని కాదు. ఈ సదరు వెనక పడ్డ వర్గాల్లో నాకు ఎంతో మంది మిత్రులు ఉన్నారు. వారిలో కొందరు పాపం ఈ డిజర్వేషన్లు అనైతికం అని భావించి వాటిని ఉపయోగించుకొవడానికి నిరాకరించారు. Open quotaలోనే కాలేజ్ సీట్లు, ఉద్యోగాలు తెచ్చుకున్నారు. కానీ వారిని మెచ్చుకోవడం పక్కన పెట్టి మిగతా అగ్ర వర్ణాల ప్రజలు వారిని తిట్టి పోశారు! అన్యాయంగా open quotaలో సీట్ పొందగలిగే అవకాశం ఉన్న ఒక అగ్ర వర్ణం వాడి కడుపు కొట్టారు అని నిందించారు.

ఇంకో వైపు వారి వర్గపు ప్రజలు, మన వర్గంలో పుట్టిన వారే మనం వెనకపడి లేము అని అంటారా అన్న కోపంతో, వీరిని రివర్సులో ఇంకో రెండింతలు తిట్టిపోశారు. కాబట్టి స్వచ్ఛందంగా వెనుక పడ్డ వర్గాల వారే, తామంతట తాము, డిజర్వేషన్లు వద్దు అనే అవకాశమే లేదు. అప్పనంగా వచ్చేదానిని వదులుకోవడం అంత సులభం కాదు. ఈ పని ప్రభుత్వమే చేయాలి. వెనక పడ్డ వారికి డిజర్వేషన్లు అనేవి రాజ్యంగపరంగానే బహిష్కరించాలి.

ఒక వైపు జే.బీ.పీ సింధువులని కూడగట్టుకోవడానికి, కర్ర విరగకూడదు, పాము చావకూడదు అన్న ధోరణిలో ప్రవర్తిస్తూంది. సింధువులలో ఎవరినీ నొప్పించకుండా ఉండాలనే చూస్తూంది. కానీ ఈ పద్ధతి పరిమితమైన ఫలితాలను మాత్రమే ఇస్తుంది.

రాఘవ మందిర నిర్మాణానికి అడ్డంకులు తొలగించిన, షాక్మీరు యొక్క ప్రత్యేక ప్రతిపత్తిని ఎత్తి వేసిన, మూడు సార్లు ఒక పదాన్ని ఉచ్చరించి అహ్మదీయులు విడాకులు తీసుకునే సాంప్రదాయానికి స్వస్తి పలికిన కాషాయ ధారులే ఈ పనికి కూడా పూనుకోవాలి. కానీ వారు ఆ పని చేస్తారా?

(ఇంకా ఉంది)

Posted in నేను సింధువుని ఎట్లైత? | Tagged | Leave a comment

ఈల ద్వీప రహస్యం – 2

"రాజాధి రాజ, రాజ మార్తాండ, సర్వ సద్గుణ సంపన్న, సకల కళా వల్లభ, అరి వీర భయంకర, నరస సింహ మహారాజా, పరాక్, బహు పరాక్!" అంటూ వంది మాగధులు కైవారములు కావిస్తూ ఉండగా, నరస సింహుడు సతీ సమేతుడై, సభలోకి ప్రవేశించాడు. సభలో ప్రవేశించగానే నరస సింహుడి దృష్టి తను అధిరోహించబోయే సింహాసనం మీద పడింది. అది ఎప్పటిలానే ఎంతో ఎత్తులో ఉంది. నరస సింహుడు తాను రాజయ్యాక ఆ సింహాసనం ఉన్న ఎత్తుని తగ్గిద్దామని విశ్వ ప్రయత్నం చేశాడు కానీ నీరస సింహుడు ఆ ప్రయత్నాలేవి సాగనియ్య లేదు. "ఉత్తమం ఉన్నతాసనం అని పెద్దలు అంటారు. మన రాచ బిడ్డలు ఎంత ఎత్తైన ఆసనం అధిరోహిస్తే అది మనకు అంత గౌరవం," అంటూ వాదించాడు ఆయన. "భవిష్యత్తులో ప్రజల వద్దకే పాలన అని కూడా ఈ పెద్దలే అంటారు. ఈ సింహాసనం మీద కూర్చుంటే ప్రజల మొహాలే కనపడడం లేదు, జనకా! రాజ్య పాలన చేయాలంటేనే నీరసంగా ఉంది," అని నాలుక కర్చుకున్నాడు నరస సింహుడు. నీరస సింహుడికి ఆ పదం బొత్తిగా నచ్చదు. “అహో యువరాజావారూ! ఆ పదం మాకు గిట్టదు అని మీకు తెలుసు కద. వినగానే మా పేరు మాకు గుర్తుకి వస్తుంది. మా తండ్రిగారికి తెలుగు భాషా జ్ఞానం సరిగ్గా లేక, అన్ని రసాలు కలిసిన నీరసం అగునని, ఒక అపోహతో మాకా పేరు పెట్టినారు," పళ్ళు పట పటా కొరికాడు నీరస సింహుడు. "మన్నించండి. అయినా మీ దంతములు అసలే కడు బలహీనము. అలా పట పటా కొరుకుట మీ ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదు," అంటూ ఆయనని శాంతింపజేశాడు నరస సింహుడు. "ఏమి, సింహాసనం ముందు అటుల నిలబడిపోతిరి? అధిరోహింపుడు!" కర్తవ్యం గుర్తు చేసింది ఆత్రవింద. ఒక నిట్టూర్పు విడిచి, ఆత్రవిందతో పాటూ, సింహాసనానికి దారి తీసే మెట్లు ఎక్కడం మొదలు పెట్టాడు అతను. యాభై మెట్లు ఎక్కిన్ తరువాత సింహాసనం చేరుకున్నారు వారు. "హమ్మయ్య, ఈ రోజుకి సింహాసనం చేరుకునే పని పూర్తి అయినది," అంటూ మీసం మెలి తిప్పాడు నరస సింహుడు. రాజు గారు ఏదో ఘనకార్యం చేశారు కాబోలు అని, వంది మాగధులు వెంటనే, "రాజాధి రాజ, రాజ మార్తాండ, ..." అని అరుపులు మొదలు పెడుతూంటే, "ఛీ నోర్లు మూయుడు, ప్రస్తుతానికి సింహాసనమును మాత్రమే చేరుకుంటిని. దానికే ఇంత ఆర్భాటం చేయనక్కరలేదు," అని వారిని కసురుకున్నాడు అతను. సింహాసనం వైపు చూసి ఉలిక్కి పడ్డారు వారిద్దరు.దాని మీద నీరస సింహుడు చిన్న గురక పెడుతూ నిద్ర పోతున్నాడు. "తండ్రి గారు హంసతూలికా తల్పం మీద పరుండక ఇక్కడ పడుకున్నారేమిటి?" ఆశ్చర్య పోయాడు నరస సింహుడు. "నాకునూ ఏమీ పాలు పోకున్నది," జవాబిచ్చింది ఆత్రవింద. "నాన్న గారూ, నాన్న గారూ, నిదుర లేవుడు," అభ్యర్తించాడు మహారాజు. లాభం లేక పోయింది. ఇంకాస్త గట్టిగా అరిచాడు. లాభం లేక పోయింది. నీరస సింహుడు నిద్ర లేవ లేదు. "ఇది నా వల్ల జరిగే పని కాదు కానీ, వంది మాగధులూ, మన దోమాంబ ప్రార్థన గీతాన్ని ఆలపించండి," ఆజ్ఞ జారీ చేశాడు అతను. అత్యంత ఉత్సాహంతో వంది మాగధులు గొంతెత్తి దోమాంబ ప్రార్థనా గీతాన్ని అందుకున్నారు. అది చాలా శక్తివంతైన గీతం. ఆ గీతం వినగానే ఎంత గాఢ నిద్రలో ఉన్న వారైనా లేచి కూర్చుంటారు. "అంబా రా! దోమాంబా రా! మా రక్తం నీకే అంకితం, మా సర్వం నీకే సమర్పితం, కరిచినా కరుణించినా నీకే మేము దాసోహం" అంటూ కంఠం చించుకుని పాడడం మొదలు పెట్టారు వారు. రెండే రెండు నిముషాల్లో నీరస సింహుడిలో కదలిక వచ్చింది. మూడో నిముషానికి అతను దిగ్గున లేచి కూర్చున్నాడు. "ఏమి ఈ రణగొణ ధ్వని, ఎవరు మా నిద్రను భంగం చేశారు?" అంటూ. "అది రణగొణ ధ్వని కాదు, దోమాంబ ప్రార్థనా గీతము. లెంపలు వేసుకోండి. ఇంతకీ అంతఃపురంలో శయనించకుండా మీరు నా సింహాసనము మీద స్థిర పడినారు ఏల?" కాస్త చికాకుగా అడిగాడు నరస సింహుడు. "ఏమీ చెప్పుదును కుమారా! నాకు ఈ మధ్య రాత్రి పూట నిద్ర కరువైనది. నిద్ర పట్టకుండా నిశాచరుడినై తిరుగున్న నేను ఒక రాత్రి మన సభకి చేరుకున్నాను. సింహాసనము మీద కూర్చుని ఎందులకు మాకు నిద్ర రావుటలేదు అని ఆలోచించుండగా, తెలియకుండానే దాని మీద నిద్ర పోయాను." "ఏమిటీ, ఎక్కడ నిద్ర పట్టని మీకు నా సింహాసనం మీద నిద్ర పట్టినదా?" ఆశ్చర్య పోయాడు నరస సింహుడు. "అందులకు ఒక కారణం ఉన్నది, మేము మహారాజుగా ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడు సభలో సింహాసనం మీద కొలువు దీర్చినా మాకు నిద్ర ముంచుకుని వచ్చేది. కానీ వయసులో ఉండుట వల్ల ఆ రోజుల్లో రాత్రి కూడా హాయిగా నిద్ర పోగలిగే వాడిని. ఇప్పుడు వృద్ధాప్యం వచ్చినది, ఇక మాకు ఈ సింహాసనమే శరణు," నిట్టూర్చాడు నీరస సింహుడు. "మరి నేను సభ తీర వలెనంటే ఎక్కడ కూర్చొనవలెను?" "చింతించకు కుమారా! ఈ రోజుకి నువ్వు ఈ పక్కనే ఉన్న ఆసనమును అధిష్టించుము. ఈ రాత్రి నుండి నేను కాలయాపన చేయకుండా తొమ్మిది గంటలకే వచ్చి సింహాసనం మీద శయనించెదను. తెల్లవారగానే నీకు అడ్డు రాకుండా ఖాళీ చేసెదను." "మొత్తానికి సింహాసనం మాత్రం వదలరు అన్న మాట. సరే, చేయునదేమున్నది, ఈ రోజుకి నేను ఈ పక్కన ఉన్న ఆసనముతోనే సరి పెట్టుకుందును," అంటూ సతీ సమేతముగా సింహాసనం పక్కన దాని కంటే బాగా తక్కువ ఎత్తులో ఉన్న ఒక చిన్న ఆసనాన్ని అధిరోహించాడు నరస సింహుడు. కొలువు తీరిన తరువాత పక్కనే ఉన్న మంత్రి వృద్ధ భట్టుని చూస్తూ, "ఈ రోజు ప్రజలెవరైనా సమస్యలు తీర్చమని మా దర్శనము కోరుతున్నారా?" అడిగాడు అతను. "చిత్తము, ముగ్గురు అప్ప చెల్లెళ్ళు వచ్చినారు ప్రభు! ప్రవేశ పెట్టమందురా?" వినయంగా చెప్పాడు వృద్ధ భట్టు. "వారిని రమ్మనండి," హుందాగా అన్నాడు నరస సింహుడు. (ఇంకా ఉంది)

Posted in ఈల ద్వీప రహస్యం | Leave a comment

ఈల ద్వీప రహస్యం – 1

(ఈ మధ్య కష్టాలు, కన్నీళ్ళు ఎక్కువయిపోయాయి. వాటిని తక్కువ చెయాలని నా ఉద్దేశం కాదు, కానీ పాఠకులకు కాస్త వినోదాన్ని పంచితే బాధలు తట్టుకునే మనోస్థైర్యం వస్తుందని ఒక ఆశ. అందుకే మీ ముందుకు వస్తూంది, ఈల ద్వీప రహస్యం.)


“రాజాధి రాజ, రాజ మార్తాండ, విజయీ భవ దిగ్విజయీ భవ!”
“ప్రపంచమంతా పనులలో మునిగినది. జాగు చేయక ఇక నిదుర లెమ్ము ప్రభూ!”
ఉలిక్కి పడి లేచి కూర్చున్నాడు నరస సింహుడు.

“తండ్రి గారు ఉన్నారుగా కొలువు తీర్చడానికి, ఆయన చూసుకుంటారు లెండి, నన్ను కాసేపు నిద్ర పోనివ్వండి,” తన చెవుల్లో కుక్కుకోవడానికి, దిండు కింద దాచుకున్న దూది కోసం వెతికాడు నరస సింహుడు.

దోమదేశంలో ఆచారాలు ఎక్కువ. అన్నీ పద్ధతి ప్రకారం జరగాలి. నిద్ర లేచినప్పటినుంచి మళ్ళీ పడుకునే వరకూ రక రకాల రివాజులు పాటించాలి.

“మహా ప్రభువులు మర్చిపోయినట్టున్నారు, తండ్రి గారు గద్దె దిగి, మిమ్మల్ని రాజుని చేసి రెండు సంవత్సరాలు అయినది. కొలువు తీర్చాల్సింది తమరే రాజా,” మేలుకొలుపు బృందంలోని ఒక పరిచారకుడు వినయంగా అన్నాడు.

నాలిక కరుచుకున్నంత పని చేశాడు నరస సింహుడు. “అవును కదూ, మరిచే పోయాను. మహారాణి ఆత్రవింద నిద్ర లేచినదా మరి?”

“నిద్ర లేవడం, తయారు కావడం, దోమాంబని స్తుతిస్తూ, రోజూ పాడే ప్రార్థనా గీతం పాడడం, అన్నీ అయిపోయాయి ప్రభు.”

దోమ దేశానికి మూల దైవం దోమాంబ. ఆవిడకి పెద్ద గుడి కట్టి, నిత్యం పూజలూ పునస్కారాలూ చేయడం వల్లే, తమ దేశంలో దోమలు మాయం అయ్యాయి అని ప్రజల యొక్క, పాలకుల యొక్క నమ్మకం. (ఇంకొన్ని వివరాలకి ఈ టపా చదవండి.)

“హమ్మయ్యా, పాట అయిపోయిందా! ఐతే ఇంక నిద్ర లేవచ్చు. అన్నట్టు ఈ రోజు వీపు గోకే పరిచారకుడు వచ్చాడా లేదా? నిన్న చెప్పకుండా సెలవు తీసుకున్నాడు, దాని వల్ల నాకు స్నానం చేయడం కడుంగడు కష్టమైనది. అలవాటు లేక పోవడం వల్ల, నా వీపు నేనే గోక్కోలేక చచ్చాను,” కోపంగా అన్నాడు నరస సింహుడు.

“గుర్తున్నది ప్రభు, మీ వీపు గోక్కునే ప్రయత్నంలో మమ్మల్ని కూడా కడుంగడు రక్కినారు. అందుకే నిన్నే వాడి ఇంటికి వెళ్ళి మరీ బెదిరించి వచ్చాం. అలా పనికి నాగా పెడితే, తీవ్ర పరిణామాలు ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుంది అని,” చెప్పాడు ఇంకొక పరిచారకుడు.

“తీవ్ర పరిణామాలు నా నుంచా?”

“కాదు, ప్రభూ, ముందు మా నుంచి. అందుకే ఈ రోజు అందరికంటే ముందే వాడు ఏతెంచినాడు.”

“ఇక ఆలస్యం దేనికి, మేము కూడా తయారయి, ఆత్రవిందా దేవిని దర్శించుకుంటాం. పదండి” పక్క మీద నుంచి లేచాడు నరస సింహుడు.


ఆత్రవింద నరస సింహుడికి ఆప్యాయంగా ఆహ్వానం పలికింది.

“ఆత్రా, ఈ రోజు నిన్నటికంటే అందముగా తయారైనావు,” మెచ్చుకోలుగా అన్నాడు నరస సింహుడు.

“అందుకే నాఉ దేహం దహించుకుపోయేది. నన్ను ఆత్రా, మాత్రా అని అలా క్లుప్తంగా పిలవ వద్దు అని ఎన్ని మార్లు చెప్పితిని? పూర్తి పేర్తుతో ఆత్రవిందా అని పిలవండి.”

“నిక్కము, తప్పు నాదే. ఇంతకి మా అలంకరణ ఎలా ఉందో చెప్పుము.”

నరస సింహుడిని తేరిపారా చూసిండి ఆత్రవింద. ఖరీదైన జలతారు దుస్తులు, మెడలో పలు హారాలు, అన్ని వేళ్ళకు ఉంగరాలు, శిరమున ధగ ధగలాడుతున్న కిరీటం ధరించి మిరుమిట్లు కొలుపుతున్నాడు అతగాడు.

“కాస్త మీ తల వంచండి,” గోముగా అడిగింది ఆత్రవింద.

“ఈ దోమ దేశానికి అంతా సార్వభౌముడనే కానీ, నీకు మాత్రం నేను సేవకుడిని. అలాగే దేవి!” తల వంచాడు నరస సింహుడు.

కంటికి కనపడనంత వేగంగా కదిలి అతని మెడలోని హారాలన్నీ లాక్కుంది ఆత్రవింద.

“ఇది ఏమి దారుణం,” కీచు గొంతుతో అరిచాడు మహారాజు.

“కాదు, ఇది సరి అయిన న్యాయం. మీకు ఒక జబ్బు ఉన్నది, ఎవరు మిమ్మల్ని కాస్త పొగిడినా చాలు, మెడలోంచి ఒక హారం తీసి విసిరేస్తారు. ఇలా అయితే అతి త్వరలో దోమ దేశం దివాలా తీయుట తథ్యం! అందుకే ఈ ముందు జాగ్రత్త చర్య.”

“పొనీలే, హారములు తీసుకున్నా, ఉంగరములు వదిలితివి అది చాలు,” కాస్త ఆనందంగా అన్నాడు నరస సింహుడు.

“బాగా గుర్తు చేశారు,” అని అతని వేళ్ళపై ఉన్న అన్ని ఉంగరాలు కూడా లాక్కుంది ఆత్రవింద.

“ఇది నిలువు దోపిడి,” అరిచాడు మహారాజు.

“కాదు, ఒక భార్య పడే జాగ్రత్త,” అంటూ అతని కిరీటం వంక పరీక్షగా చూసింది మహారాణి.

“బాబోయి, కిరీటం అటులనే ఉంచుము. అది ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ, నేను ఎవ్వరికి బహుమతిగా ఇవ్వను,” ప్రాధేయపడ్డాడు నరస సింహుడు.

“సరే, కానీ మర్చి పోకండి. మిమ్మల్ని ఒక కంట కనిపెట్టే ఉంటాను,” హెచ్చరించింది మహారాణి.

“ఇక సభకి పోదామా?” నీరసంగా అన్నాడు నరస సింహుడు.

“పదండి, మీదే ఆలస్యం!”

(ఇంకా ఉంది)

Posted in ఈల ద్వీప రహస్యం | 3 Comments

Trump is out, but conservatives needn’t give up!

Liberals would like to believe the ‘decent’ Americans have prevailed. The ‘ogre’ has been defeated, and the battle for the ‘soul of America’ has been won. They feel all is well in the promised land. I disagree.

You might ask why it is such a bad thing for Trump to have lost. After all, it was the ‘decent’ outcome, wasn’t it? I have already said in my previous article why decency has got nothing to do with it. So, I wouldn’t go down that road again.

Defeating Trump has not made the lot of this country better. The problems posed by an increasingly left-leaning Democratic party have not disappeared with this result. If indeed, they have aggravated.

Some of the gains accumulated by the conservatives, will not be easily wiped out by the Democrats (Supreme court judges, for instance), but the political process that was moving in the right direction (no pun intended) will be reversed for sure. It’s like walking three steps forward and taking two steps backward.

Democrats retained their majority in the Congress by a slender margin. Plus, because the tie in Senate can be broken by our vice president until the next two years, Democrats have a lot of power to change the course of this great nation. For the next two years, it wouldn’t be business as usual, because, sadly, we have a President, a Congress and a Senate that all believe business is actually evil and shouldn’t be usual.

As a conservative, I am really concerned about the near future, and if you are a true conservative you would be too.

Let’s get this straight. If there wasn’t a pandemic in 2020, Biden wouldn’t have stood a chance. The public needed a target to vent their frustration and anger and Trump was smack in the way. (The Dems and the MSM did their darndest best to blow this crisis out of proportion, of course.) 

Then there was the way Dems tripped over their feet to turn this election into a vote-by-mail circus

Apart from those two biggies, let’s examine the other relevant factors that led to Trump not getting elected for a second term. (I am not going to get into the arguments about how the election was stolen from President Trump. We need to move on and our focus should be damage control right now.)

The opposition pulled out all the stops in this campaign. By opposition, I mean three groups: The Democrats, The Media, and the RINOs (Republicans In Name Only).

Democrats easily raised more funds than the Republicans. Their base was fired up, while the Republicans were trying desperately to put up a cohesive front.

The RINOs gleefully slept with the Democrats, not so strange bedfellows if you really think of it. They also had the gall to call their crusade “Lincoln Project”.

Why did the RINOs went from also being Republicans to one hundred percent backstabbers?

In 2016, they never thought Trump could actually pull it off, so they were content with being RINOs. In 2020, Trump had become an existential crisis for them. Trump was reshaping the Republican party with alarming speed. And in the new version of it, most of the RINOs would have no important role to play. They weren’t going down without a fight. It was a do or die situation for them. Some of them whom Trump had forgiven, delivered the most unkindest cuts.

I am willing to go on record to say that the RINOs were the deciding factor in the 2020 Presidential election. A lot of close losses can be traced back to them.

And the media, oh boy, the media! They practically prostituted themselves to the Democratic cause. They ignored every Democratic scandal and focussed on every peccadillo of the Republicans, while inventing a few scandals of their own. The MSM (main stream media) was like a little kid that stuffed its ears, closed its eyes and refused to accept any fact or opinion that would hurt its agenda, namely, installing a Democrat as the next President.

While Trump is a street fighter in the mould of a pitbull, this unified assault was too much even for him to handle.

Thus Trump is gone. What now?

Whether Trump will be around in 2024 to become a Republican nominee or not, the course of action for the conservatives from now on should remain the same. That’s because, conservative ideals are bigger than Trump or any one individual.

Conservatives should a) Learn effectively to counter Democratic propaganda, b) Match Democrats in raising funds c) Weed out the RINOs from the GOP, and d) Focus on repackaging Trumpism.

The propaganda

The media game is going to be especially tough. And it’s been made even tougher by the Big Tech’s shameless capitulation to the Left. The voices of the conservatives are being muzzled for the most frivolous reasons. The liberals have actually turned quite brazen about the whole thing.

This doesn’t bode well for the conservative movement, but we can’t afford to give up at this stage. We need to reinvent if necessary, and regroup the opinion makers that have already been doing a good job. (The Spectator, Epoch Times, NewYork Post and The Federalist come to mind. For a more comprehensive list, please refer to this list.)

Please subscribe to the above publications. Educate yourselves. See how effortlessly, the liberals lie, both by omission and commission. Also, counter the Democratic propaganda in social media by effective rebuttals. (Slurs and epithets are not a good substitute for reason. Leave the foul-mouthing to the Democrats.)

Removing the RINOs

This should be done on a priority basis. Participation in local government and the democratic processes is a necessary condition for this. You should be able to identify a RINO before you can deal with him or her. I am not saying dissent within a party should be disallowed. But there is a time when you close the ranks, especially when the other party is out to destroy you. Especially when the Democrats have turned the process of impeachment into a joke. And those who abandoned the ship in such times don’t deserve to stay in the party. You can refer to this list as a guide to the thinking process of RINOs.

Fundraising for the Right

Money doesn’t buy you everything, but it does buy you a lot of things. Like Ads on the internet, television and radio. There are plenty of conservatives asking for your money and it’s your prerogative to donate to whichever group you want to. To get you started though, you can find out who are worthy of your financial contributions, by going to this site.

Repackaging Trumpism

This is really important. Some of the most ardent conservatives have started to doubt if they were right in supporting Trump. For me, there is nothing wrong with the essential core of Trumpism, the part that forcefully espouses the conservative causes without mincing words. It should definitely be retained.

It should however be repackaged without the brash and abrasive style that won Trump a lot of voters who were sick and tired of the platitude mouthing regular politicians in 2016. There is a time for everything. And one size doesn’t fit all. We need to change gears.

Conservatives should step up the fight.

Democrats need to be exposed for the closet communists they are, at every step of the way. (Stop trying to enlist the moderate Democrats to your cause, it’s a fast disappearing breed and in danger of extinction.)

Right now Democrats are trying to pawn off their version of liberalism as “capitalism with a human face” or “progressive socialism” or some other drivel like that. Their end game though is always the same. AOC or Sanders haven’t really tried to hide their true colors and they are paradoxically, the future of the Democratic party.

Meanwhile, Biden, has been busy at work. These are all the key executive orders he signed after assuming office.

Hope that’s enough motivation for you to stop moping and start acting.

Posted in భూగోళం, Rants | 4 Comments

పని ఉంది, పాట ఉంది


పని పాట అన్న జంట పదాలు ఎందుకు ఏర్పడ్డాయో నాకు పెళ్ళయ్యాక అర్థమయ్యింది. పెళ్ళయ్యాక ఒక మగాడి మీద బోలెడు బాధ్యతలు వచ్చి పడతాయి. వాటిలో ఇంటి పనులు ఒకటి. ఆ ఇంటి పనులు ఉత్తినే చేయాలంటే చాలా కష్టంగా ఉంటుంది. అదే పాటలు వింటూంటే కాస్త వీజీగా చేసుకోగలం. అందుకన్న మాట పని పాట అనేది.

ఆ పద్ధతే పాటిస్తూ నా దగ్గరున్న యూ-ఫోన్‌లో తెలుగు పాటల ప్లే-లిస్ట్ ఒకటి ఆన్ చేసి వ్యాక్యూమింగ్ మొదలు పెట్టాను. అసలు మొదటి పాటే మంచి ఊపున్న పాట. అది ఇలా సాగింది.

“నీకూ నాకూ పెళ్ళంట, నింగికి నేలకి కుళ్ళంట.

ఎందుకంటా?

యుగయుగాలుగా ఉంటున్నా అవి కలిసిందెపుడూ లేదంటా.

అలాగా?”

ఇక్కడ నేను టక్కున పాటని పాజ్ చేశాను. ఎందుకంటే నాలో గాయకుడు కమ్ కవి నిద్ర లేచాడు. ఈ పాటేదో నేనే పాడితే పోలా?

అదే పాటను నేను కాస్త మార్చి ఇలా పాడాను.

“నీకూ నాకు పెళ్ళంట నింగికి నేలకి కుళ్ళంట.

ఎందుకంటా?

పెళ్ళి కాలేదు కాబట్టి, వాటికి ఈ కష్టాలేవీ తెలీవంటా.

ఒక వేళ అయ్యుంటే కుళ్ళుకునే ఛాన్సే లేదంటా.

అహ జింగు చక, ఓహో జింగు చక”

పాటతో పాటూ వ్యాకూం క్లీనర్‌ని అటూ ఇటూ తిప్పుతూ చిన్న పాటి డ్యాన్సు కూడా చేశాను.

నా కవితా పటిమపై నాకే ముచ్చటేసింది.

మళ్ళీ ఇంతకు ముందు పాడిన లైన్సే పాడుతూ ఇంకో సారి చిందేశాను.
అలానే గిర్రున తిరుగుతూ సడన్‌గా ఆగిపోయాను.

ఎప్పుడు వచ్చిందో తెలీదు కానీ మా ఆవిడ గుమ్మానికి ఆనుకుని నన్నే తదేకంగా చూస్తూంది.

“ఓహొ నువ్వు ఇక్కడే ఉన్నావా, తుమ్ ఇధర్ హి హై?” బలవంతంగా పెదవుల మీద నవ్వు పులుముకుంటూ అడిగాను.

తనేం మాట్లాడలేదు.

“పాట ఎలా ఉందోయి. సరదాగా కాస్త ట్విస్ట్ ఇచ్చాను,” నసిగాను.

“నోరు మూయండి” కోరగా చూస్తూ అంది తను.

నేను అర్జెంటుగా నా నోరు మూసేశాను.

“మీకిచ్చి పెళ్ళి చేసి మా వాళ్ళు నా గొంతు కోశారు.”

పరిస్థితి చాలా ప్రమాదకరంగా మారబోతుందని నాకు అండర్‌స్టాండింగ్ అయిపోనాది. సాధారణంగా ఈ డయలాగ్ మా ఆవిడ నోటి వెంట వచ్చిందంటే కూష్మాండం బద్దలైనట్టే.

నేను రియాక్ట్ అయ్యేంతలో తనే, “అయినా ఎందుకింత వెటకారం? నేను ఏమన్నాను అని? మన ఇంటి పనులు మనమే చేసుకుంటే తప్పేంటి అన్నాను. అంతేగా? ఏదో కహోనా వల్ల ఇంటి పట్టునే ఉంటున్నారు కద, ఆఫీస్‌కి వెళ్ళకపోవడం వల్ల బోలెడు టైమ్ కలిసి వస్తూంది కద అని కాస్త ఇంటి పనుల్లో ఒక చేయి వేయమన్నాను. దానికే ఇలా పాటలు ప్యారడీ చేసి పాడాలా?” గద్గదమైన స్వరంతో అంది.

“అస్సలు పాడాల్సిన అవసరం లేదు. నువ్వు నా కళ్ళు తెరిపించావు. ఇక పై ఇలాంటి క్లాసిక్స్‌ని ప్యారడీ చేయనుగాక చేయను,” అనర్గళంగా మాటిచ్చేశాను నేను.

“ఇంతకీ నేను చెప్పిన పనులు ఏం చేశారు?” గుర్రుగా అడిగింది తను.

నేను గొంతు సవరించుకున్నాను. “బట్టలన్నీ ఉతికేశానోయి. గిన్నెలు డిష్‌వాషర్‌లో లోడ్ చేశాను. వంట ఆల్‌రెడీ అయిపోయింది. ఇదిగో ఒక వ్యాక్యూమ్ క్లీనింగ్ మాత్రమే మిగిలింది. ఆ! అన్నట్టు, బాత్‌రూమ్‌లో కలరా ఉండలు కూడా వేశాను.”

“ఏడ్చినట్టుంది. పిచ్చి మాటలూ మీరూనూ! అరెమికాలో కలరా ఉండలు ఏంటి? చెప్పిన పనులు చేయండి, చాలు. అదే పదివేలు,” అంటూ అక్కడి నుండి నిష్క్రమించింది తను.

హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకుంటూండగానే సడన్‌గా గుర్తొచ్చింది నాకు. ఈ రోజు మా బాస్‌కి వీక్లీ స్టాటస్ రిపోర్ట్ పంపించాలి. వ్యాక్యూమ్ కీనర్ పక్కన పడేసి, గత వారంలో నేనేం సాధించింది (ఇంట్లోనుంచేలే), టక టకా టైప్ చేసి ఈ-మెయిల్ పంపించేశా. హమ్మయ్యా, ఇంకో వారం ఫర్లేదు.

నా ఆనందం ఎంతో సేపు నిలవలేదు. మా బాస్ నుంచి వెంటనే రిప్లయి వచ్చింది ఆయనకు కాల్ చేయమని. ఇదేంటి ఇంత ఫాస్ట్‌గా రియాక్ట్ అయ్యాడు అనుకుంటూ, ఆయనకు కాల్ చేశాను.

అరెమికాలో ఆకాశం విరిగి నెత్తిన పడే సందర్భంలో కూడా కుశల ప్రశ్నలు వేయకుండా ఏ సంభాషణ మొదలు పెట్టరు. ఆ ఆచారాన్ని మన్నిస్తూనే ఆయన, నేను ఎలా ఉన్నాను, వెదర్ ఎలా ఉంది ఇలాంటివన్ని అడిగాక మెయిన్ టాపిక్‌లోకి వచ్చాడు.

“నువ్వు ఆరోగ్యంగానే ఉన్నావా?” అడిగాడు.

“నా ఆరోగ్యానికేంటి సర్! సూపర్ మ్యాన్‌కి ఒక బెత్తెడే తక్కువ. ఏం, అలా అడిగారు?”

“నీ స్టాటస్ రిపోర్ట్ చూసి!!! అదేం రిపోర్టయ్యా? దాని నిండా, నువ్వు ఎన్ని సార్లు డిష్‌వాషర్ వేశావు. ఎన్ని సార్లు ఇల్లు వ్యాక్యూమ్ చేశావు, ఎన్ని సార్లు బట్టలు ఉతికావు, ఇంకెన్ని సార్లు వంట చేశావు లాంటి వివరాలు తప్ప ఇంకేవీ లేవేంటయ్యా? అసలు నువ్వు ఇంకా మన కంపెనీలోనే ఉద్యోగం చేస్తున్నావా?”

“అదీ, సర్…”

“లాభం లేదయ్య, నీకు pep talk ఇవ్వాల్సిందే,” గొంతు సవరించుకున్నాడు ఆయన.

“సార్!” ఘొల్లుమన్నాను నేను.

లాభం లేకపోయింది. మా బాస్ pep talk మొదలు పెట్టేశాడు.

అది అయ్యాక నా మానసిక స్థితి ఇంకా సరిగ్గానే ఉంటే, మళ్ళీ కలుద్దాము. సెలవు.

Posted in కహోనా వైరస్, ప్రవాసాంధ్రులు | 8 Comments