నగ్న సత్యం, సినీ బంద్, దుంకులాట


నగ్న సత్యం:

అంధేరా ప్రదేశ్ అంతా వేలంట్ల మాధవ్ వీడియో వార్తతో అట్టుడుకిపోయింది. పత్రికాధిపతులు ఈ వార్తని విశదంగా కవర్ చేసి తమ సర్క్యులేషన్ పెంచుకోవచ్చని ఆనంద పడ్డారు. ఎగస్పార్టీ అయిన తెగులు దేశం పార్టి వై.నో. గగన్‌ని ఇరకాటాన పెట్టడానికి ఒక మంచి ఆయుధం దొరికింది అని సంబర పడింది. SRYCP పార్టీ వాళ్ళు ఈ విషయం చివికి చివికి గాలివానై రాబోయే ఎన్నికలలో ఎలాంటి దుష్ప్రభావం చూపిస్తుందో అని ఖంగారు పడ్డారు. ఏ మాత్రం చింత లేనిది వేలంట్ల మాధవ్‌కు మాత్రమే.

పత్రికాధిపతులు, టీవీ చానెళ్ళు తమ తమ విలేఖరులని ఈ వార్త వెనక నిజాన్ని నిగ్గు తేల్చాలని ఆదేశించాయి. కానీ విలేఖరులు ఎదురు తిరిగారు. వెళ్ళమని మొరాయించారు.

“అదేంటయ్యా? ఆటమ్ బాంబ్ లాంటి వార్త అప్పనంగా మన చేతుల్లోకొచ్చి పడింది. ఏ విలేఖరి అయినా ఇలాంటి అవకాశం వస్తే సర్రున దూసుకుపొతాడు. మీరేంటి ఇలా?” అయోమయంగా అన్నాడు ఒక టీవీ చానెల్ అధినేత.

“మీకేం తెలుసు సార్ మా కష్టాలు. ఆ మాధవ్ దగ్గరికి వెళ్ళి వీడియో గురించి ఎవరైనా అడిగితే ఆయన వాళ్ళని అమ్మ/ఆలి బూతులు తిడుతున్నాడు. బాగా రాటు దేలిన మేమే తట్టుకోలేక పోతున్నాం. ఆ వీడియో నిజమో అబద్ధమో తెలీదు కానీ, ఆయన నోటి దురుసు మాత్రం నిజంగా నిజం,” బదులిచ్చాడు ఒక విలేఖరి.

మరో వైపు వై.నో. గగన్ తన ఆఫీసులో తల పట్టుకు కూర్చున్నాడు. “ఈ మాధవ్ ఏందన్నా, ఆ రోజు ఏదో సీ.జే. బ్రదర్స్ని మీసం మెలితెప్పి హెచ్చరిస్తే హీరో అనుకుని పార్టీ టికెట్ ఇచ్చినాము. ఈయన ఇలా నీలి వీడియోల్లో హీరో అయిపోతాడని అనుకోలేదబ్బా,” అంటూ వాపోయాడు.

“ఇదంతా ప్రతిపచ్చాల కుట్ర అట సార్. మీరొక చాన్స్ ఇస్తే వీడియో కాల్ చేసి మరీ వివరించుకుంటాడట,” చెప్పింది మంత్రి కూజా.

“వీడియో కాలా?” ఉలిక్కి పడ్డాడు గగన్. “నాదేమన్నా గుండెనా, చేపల చెరువా? నేను తట్టుకోలేను కానీ, తరువాత మాట్లాడతానని చెప్పు. ముందు ఈ విషయాన్ని పెద్దది కాకుండా చూడాలి మనం,”అన్నాడు.

“ఎన్నో కేసుల్లో ఇరుక్కుని దిగ్విజయంగా బయటకి వచ్చిన వారు. మీరే ఏదన్నా దారి చూపాలి,” వినయంగా అన్నాడు అజయ్ సాయి రెడ్డి. ఆయన గడ్డంలో వెతికినా ఒక్క నల్ల వెంట్రుక కనిపించదు.

“సరే, ఒక నిముషం నన్ను దేవుడితో మాట్లాడుకోనివ్వండి,” అంటూ కళ్ళు మూసుకున్నాడు గగన్. కాసేపటికి తెరిచాడు.

“ఆ! మన పార్టీ తరపున అందరికంటే గౌరవప్రద సభ్యుడైన మన అజయ్ సాయి గారితో ఒక స్టేట్మెంట్ ఇప్పించండి,” అన్నాడు ప్రశాంతంగా.

“నేనేం చెప్పాలి సార్?” ఆరాధనపూర్వకమైన గొంతుతో అడిగాడు అజయ్ సాయి.

“ఈ వీడియో వల్ల మన తల్లులకి అక్క చెల్లెమ్మలకి ఎంత క్షోభ కలిగిందో SRYCP పార్టీ అర్థం చేసుకుంది. కాబట్టి మన తాత ఒకాయన చెప్పినట్టు మనం చెడు వినవద్దు, అన వద్దు, కన వద్దు! ఆ వీడియో ఎవరైనా ఫార్వర్డ్ చేస్తే కళ్ళు మూసుకుని డిలీట్ చేసేయ్యండి. దాని గురించి మాట్లాడమాకండి. ఎవరన్న మాట్లాడితే చెవ్వులు మూసుకోండి. ఇవన్నీ మీరు చేస్తే, మీకే కష్టం రాకుండా గగనన్న తన వంతు కృషి తాను చేస్తాడు. నమ్మండి! అని చెప్పండి అజయ్ సాయి గారు,” చేతులు నులుముకుంటూ చెప్పాడు వై.నో. గగన్.

సినీ బంద్

తెగులు సినీ నిర్మాతలందరూ ఒక చోట సమావేశమయ్యారు.

నిల్ రాజు గొంతు సవరించుకున్నాడు. “నా ప్రియతమ సహ నిర్మాతలారా. మనమెందుకు ఇక్కడ సమావేశం అయ్యామో మీకు తెలుసు. సినీ పరిశ్రమ సంక్షోభంలో ఉంది. దీనికి కారణం పెరిగిపోయిన ప్రొడక్షన్ ఖర్చులే. బడ్జెట్ తగ్గించుకుంటే కానీ ఈ సమస్య పరిష్కారం కాదు. కాబట్టి మీరంతా తమ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలు చెప్పాల్సిందిగా కోరుతున్నాను,” అని ముక్తాయించాడు.

డీ. కళ్యాణ్ గొంతు సవరించుకున్నాడు. “అందరికి తెలిసిన విషయమే ఇది. హీరోలకు, దర్శకులకు ఇస్తున్న రెన్యూమరేషన్ సినిమా ఖర్చులో ముప్పాతిక వంతు ఉంటూంది. ఇది అరాచకం. వీరు కనుక తమ పారితోషికం తగ్గించుకుంటే మన సినిమాలు ఆటోమ్యాటిక్‌గా లాభాల బాట పడతాయి,” అన్నాడు.

“అయితే వెంటనే ఈ పారితోషికాలు ఏవో అదుపులో వచ్చేవరకు మనమంతా షూటింగులు ఆపేద్దాం. ఇది నిర్మాతల సమ్మె. తగ్గేదే లేదు,” ప్రకటించాడు నిల్ రాజు.

తరువాత పనులు చక చకా జరిగిపోయాయి. సినీ పరిశ్రమలోని అందరూ తమ తమ పారితోషికాలు తగ్గించుకోవాలని, ముఖ్యంగా హీరోలు, దర్శకులు ఈ నియమం పాటించాలని ఫోన్ల ద్వారా తెలియజేయడమైంది.

ఒక వారం తరువాత అందరు నిర్మాతలు మళ్ళీ సమావేశమయ్యారు. “ఏమయ్యింది, మన సూచనలకు అందరూ ఒప్పుకున్నారా?” ఆదుర్దాతో అడిగాడు నిల్ రాజు.

“మిగతా వాళ్ళు ఎవరూ ఇంకా బదులు చెప్పలేదు కానీ, ఆ ఆరుగురూ మాత్రం ఒక్క పైస కూడా తగ్గించుకోరంట,” నీరసంగా చెప్పాడు డీ. కళ్యాణ్.

“ఈ ఆరుగురు ఎవరయ్యా? ఆ నలుగురి గురించి విన్నాం కానీ!”

“మన ఇండస్ట్రీలో టాప్ హీరోలు సార్: రిచంజీవి, మార్ చరణ్, సొల్లు అర్జున్, ఉమేశ్ బాబు, వాయు కళ్యాణ్, Jr. TNR.”

“వీళ్ళు ఒప్పుకోరు అని నేను ముందే అనుకున్నాను. పోనిలే, ఇంకా చాలా మంది సమాధానం ఇవ్వాలి కద,” తనకు తానే సరి చెప్పుకున్నాడు నిల్ రాజు.

గంటలో కొత్త అప్‌డేట్ వచ్చేసింది.

“ఆ ఆరుగురు కూడా ఒప్పుకోరట,” చెప్పాడు డీ. కళ్యాణ్..

“ఈ ఆరుగురు ఎవరు?” నీరసంగా అన్నాడు రాజు.

“ఈ సారి దర్శకులు లెండి. W.W. వినాయక్, నో.నో. రాజ్ మౌళి, చతుర్ విక్రం, సునీల్ రావిపూడి, కొరకొరా శివ, గాయపాటి శీను.”

“అసలు ఖర్చులకు ముఖ్య కారణం, ఈ దర్శకులూ, నటులే కాదయ్యా! వీరు తగ్గించుకోకుంటే ఇక మనం ఏం సాధించినట్టు?”

“అన్నట్టు నో.నో. రాజ్ మౌళీ గారు మనతో ఫోన్లో ఐదు నిముషాలు మాట్లాడినందుకు తన అమూల్యమైన సమయం వృధా అయ్యింది కాబట్టి, పరిహారంగా ఒక ఐదు లక్షలు పంపమన్నారు కూడా,” చెప్పాడు కళ్యాణ్.

పళ్ళు పటా పటా కొరికాడు రాజు.

“ఇప్పుడేం చేద్దాం,” అడిగారు గిల్డ్ లోని మిగతా నిర్మాతలు.

“ఏదో ఒకటి చేయకుండా ఈ సమ్మె విరమించుకుంటే, మనకు చాలా అవమానం. కాబట్టి, జూనియర్ ఆర్టిస్టులు ఇంకా లైట్ బాయ్స్ లాంటి వారి జీతంలో ఒక ఐదు శాతం కోత విధించి సమ్మె ఆపేద్దాం. కాస్త పరువు దక్కుతుంది,” చెప్పాడు నిల్ రాజు.

దుంకులాట

బీమార్ రాష్ట్ర గవర్నర్ ఇంటికి పొద్దున్నే ఒక విజిటర్ ఏతెంచాడు. ఆయన ఎవరో కాదు, బీమార్ రాష్ట్ర ముఖ్య మంత్రి సతీష్ కుమార్.

“ఏంటయ్యా, ఇంత పొద్దున్నే వచ్చావు?” కళ్ళు నులుముకుంటూ అడిగాడు గవర్నర్.

“నా రాజీనామా ఇవ్వడానికి సార్!”

“అదేంటి ఎన్నికలకింకా మూడేళ్ళ సమయం ఉంది కద?”

“ఈ జే.బీ.పీ వాళ్ళతో నాకు పొసగడం లేదు సార్. అందుకే ఈ రాజీనామా.”

“ఓహో. అయితే మధ్యంతర ఎన్నికలు ప్రకటించాలా?” అయోమయంగా అడిగాడు గవర్నర్.

“ఛీ, ఛీ! రేపు పొద్దున్నే మళ్ళీ నా ప్రమాణ స్వీకారం. మీరు తప్పకుండా రావాలి,” నవ్వుతూ చెప్పాడు సతీష్ కుమార్.

“అదేంటి!!??”

“బూజశ్వీ యాదవ్ నాకు మద్దతు ప్రకటించాడు. కాబట్టి మళ్ళీ నేనే ముఖ్యమంత్రి అన్న మాట.”

“అదేంటయ్యా, వాళ్ళతో పొసగకనే జే.బీ.పీ.తో కలిసావు కద!”

“ఇప్పుడు వీళ్ళతో పొసగడం లేదు సార్. అర్థం చేసుకోండి!”

“అయినా ఇలా ఎన్ని సార్లు ప్రమాణ స్వీకారం చేస్తావయ్యా? విసుగ్గా లేదూ?” చిరాకుగా అడిగాడు గవర్నర్.

“మీరు మరీనూ. ఒక్క సారి బర్త్‌డే చేసుకున్నామని ఇంక చేసుకోకుండా ఉంటామా సార్? ప్రతి ఏడాది చేసుకోవాలి కద,” విశాలంగా నవ్వుతూ సెలవిచ్చాడు సతీష్ కుమార్.

“పోనీలే, కొంత మంది తమ ఆచారం ప్రకారం నెలకొకసారి బర్త్‌డే చేసుకుంటారు. మా అదృష్టం కొద్ది, సంవత్సరానికి ఒక సారితో సరిపెట్టావు,” నిట్టూర్చాడు బీమార్ గవర్నర్.

Posted in 'కరెంట్' అఫైర్స్ | 4 Comments

మూడేళ్ళ తరువాత


దేవదేవుడికి అకస్మాత్తుగా భూలోకం గుర్తొచ్చింది. అందులోను అంధేరా ప్రదేశ్ ఏమయ్యిందో తెలుసుకోవాలని మరీ కుతూహలం కూడా కలిగింది. “మూడేళ్ళ కింద అనుకుంటా, అక్కడ ప్రభుత్వం మారింది. వై.నో. గగన్ అందరికి నవ రసాలు అందిస్తాను అన్న వాగ్ధానంతో అధికారంలోకి వచ్చాడు. సూర్య బాబుని చిత్తు చేసి ఒక మూల కూర్చోబెట్టారు జనాలు. మరిప్పుడు అక్కడ ఏం జరుగుతూందో?” అనుకుంటూ తన దివ్య దృష్టిని భూమి వైపు సారించాడు ఆయన.

ముందుగా ఆయన దృష్టి జయవాడ వైపు ప్రసరించింది. ఆశ్చర్యంగా అక్కడ రోడ్ల మీద అస్సలు ట్రాఫిక్ లేదు. కొందరు పాదచారులు మాత్రం రోడ్‌కి అటు పక్క, ఇటు పక్క పారాడుతున్నారు. “అదేంటి, కహోన దెబ్బకి నగరమంతా ఖాళీ అయ్యిందా కొంప దీసి?” అనుకున్నాడు కానీ, ఒక్క క్షణంలో అంధేరా ప్రదేశ్‌లో కానీ హిండియాలో కానీ జనాభా పెద్దగా తగ్గలేదని తన సమాంతర దివ్య దృష్టితో తెలుసుకున్నాడు.

తన దృష్టిని దుర్బిణిలా మార్చి రోడ్లని మరి కాస్త నిశితంగా పరిశీలించాడు. ఆయనకు అసలు విషయం అర్థం అయ్యింది. అక్కడ రోడ్ల కన్నా గుంతలు ఎక్కువున్నాయి. వాటిలో కొన్ని గుంతల్లో తుప్పి పట్టి ఉన్న పాత వాహనాలు అలానే పడి ఉన్నాయి. “అదన్న మాట సంగతి,” తల పంకించాడు భగవంతుడు.”నిజమేలే, గగన్ నవ రసాల్లో రోడ్ల భరోసా లేదు కద,” అనుకున్నాడు.

ఈ సారి ఆయన ఆలోచనలు ఎగస్పార్టీ తెగులు దేశం వైపు మళ్ళాయి. “ఈ మూడేళ్ళలో వాళ్ళు ఏం చేసి ఉంటారు. ప్రజల కోసం ప్రభుత్వాన్ని నిలదీస్తూ ఉద్యమాలు నడిపారా?”

ఆయన దివ్య దృష్టిలో ఆయనకు తెలియ వచ్చింది ఏంటంటే, గత మూడేళ్ళుగా తెగులు దేశం పార్టీ ఒకే ఉద్యమాన్ని ఒకే చోట నడుపుతూంది. అదే భ్రమరావతి ఉద్యమం. పాపం వాళ్ళకి మిగతా ప్రజా హిత కార్యక్రమాలు చేపట్టడానికి తీరికా లేదు, ఓపికా లేదు.

మరి అంధేరా ప్రదేశ్ తెగులు దేశం అధ్యక్షుడు అచ్చం బుచ్చం నాయుడు ఏం చేస్తున్నట్టు? ఈ సారి ప్రత్యక్ష దివ్య దృష్టి వాడాడు ఆయన.

తన ఆఫీసులో ఉన్న అచ్చం బుచ్చం నాయుడు ఏదో స్పీచ్ ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నాడు. తదేక దీక్షతో ఆయన చదువుతున్నదేమిటంటే, “పార్టీ లేదు, బొక్క లేదు, ఛీ ఛీ, కాదు. పార్టీ లేదు, బొక్క ఉంది. మళ్ళీ తప్పు చేశానే. పార్టీ ఉంది, బొక్క లేదు, ఇది కూడా బాలేదుగా. ఆ, ఇది బెటర్. పార్టీ ఉంది. బొక్క గురించి నన్నేం అడగమాకండి. నేను చెప్పలేను బాబూ” అంటూ.

అప్పుడే లోపలికి వచ్చిన సూర్యబాబు నాయుడు కోప్పడ్డాడు. “అదేంటయ్యా ఆ మాటలు, బొక్కలు లేక పోవడమేంటి, మన రాష్ట్రంలో రోడ్లన్నీ బొక్కల మయమే కద. అసలు దాని గురించి మన పార్టీ ఏదో పెద్ద ఎత్తున చేయాలి,” అన్నాడు.

“చిత్తం. గత నెలంతా ఈ స్పీచ్ ప్రాక్టీస్ చేయడం కాకుండా నేను చేసిన పని అదే సార్. ఒక బృహత్ పధకం తయారు చేశాను. మీరూ, చిన బాబూ దాన్ని ముందరుండి నడిపించాలి,” కాస్త గోముగా రిక్వెస్ట్ చేశాడు బుచ్చం నాయుడు.

“అంత తీరిక నాకెక్కడిదయ్యా? ఆదరా బాదరాలో నాకు అసలే వల్ల మాలిన పనులున్నాయి. నా ఆస్తులన్నీ అక్కడే కద ఉండేవి! దగ్గరుండి చూసుకోవద్దూ?” అని ఇంకేదో అనేంత లోపల, ఆయనకు ఫోన్ కాల్ వచ్చింది.

“హలో, ఏంటీ? మన భ్రమరావతి ఉద్యమం గురించి డైరెక్షన్ కావాలా. నేనున్నది అందుకే కదయ్యా! నేను వెనక ఉండి అంతా నడిపిస్తాను. మీరు ఉద్యమంలో దూసుకుపోండి,” అంటూ బయటకు నడిచాడు సూర్యబాబు నాయుడు.

బుచ్చం నాయుడు మళ్ళీ తన స్పీచ్ ప్రాక్టీసు మొదలు పెట్టాడు. “పార్టీ ఒక్కటే నాకు తెలిసింది. ఈ బొక్క అనే పదం ఈ మధ్యనే నేర్చుకున్నాను. దాని గురించి కూడా ఇప్పుడే వింటున్నాను,” అంటూ కంటిన్యూ అయిపోయాడు.

అంధేరా ప్రదేశ్ రాష్ట్ర పరిస్థితిని ఇంకో సారి దివ్య దృష్టితో రివైండ్ చేసి చూసి కనుక్కున్నాడు భగవంతుడు.

కాంట్రాక్టర్లకు, కంపెనీలకు బిల్లులు సరిగ్గా చెల్లించడం ఎప్పుడో ఆపేశారు. ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు మొదటి తారీకున జీతం కనక వస్తే ఆనందాశ్చర్యాలతో మూర్ఛ పోయే స్థితికి చేరుకున్నారు. ఒక్క రోడ్లు అనే కాదు మిగతా ఇన్‌ఫ్రాస్ట్రక్చర్ కూడా బాగానే దిగజారిపోయింది. ఒక్క వై.నో. గగన్‌కి వోట్లు వేసే వర్గాలకు మాత్రం నెల నెలా ముట్టాల్సిన సబ్సిడీలూ, పించన్లూ ముడుతున్నాయి. వాళ్ళు మాత్రం ఫుల్ హ్యపీ.

“బీదలని ఉద్ధరిస్తూంటే ఈ దుష్ట చతుష్టయం ఒకటే గోల: అభివృద్ధి కుంటు పడుతూంది అని. వాళ్ళకేం తెలుసు! నా పధకాలు ఉన్నంత కాలం, నేను నా పార్టీ రాజకీయ క్రికెట్‌లో శతకాలు కొడుతూనే ఉంటాం. అంతా ఆ దేవుడి దయ,” అని మధ్య తూర్పు దిక్కుకి తిరిగి మొక్కుకున్నాడు గగన్.

ఈ నాయకత్వ లేమిని మిగతా ప్రతిపక్షాలు ఎలా వాడుకుంటున్నాయి అని గమనిస్తే ఆయనకు అర్థమయ్యింది ఏంటి అంటే, గాంక్రెస్ జే.బీ.పీ చేసిన పనుల వల్ల వాళ్ళకి కనీసం కూరలో కరి వేపాకుకి ఉన్నంత విలువ కూడా లేకుండా పోయింది. పోతే, జే.బీ.పీ. పార్టీ కేంద్రంలో అధికారంలో ఉంది కాబట్టి, వాళ్ళ నాయకులు అడపా దడపా కాస్త మట్టో నీళ్ళో పట్టుకుని అంధేరా ప్రదేశ్‌కి వస్తూ పోతూ ఉన్నారు. మక్యూనిస్టులు, “తీగకు పందిరి కావలె గానీ, తెలుసా మేమే పందిరని,” అని పాడుకుంటూ మిగతా పార్టీల వైపు (ఒక్క జే.బీ.పీ. వైపు తప్ప) ఆశగా చూస్తున్నారు.

దేవుడికి సడన్‌గా గుర్తొచ్చింది, “ఆ! తనసేన గురించి మరిచేపోయాను. వాయుకళ్యాణ్ ఏదో అద్భుతాలు చేసే ఉంటాడు,” అనుకుని అటు వైపు దృష్టి సారించాడు ఆయన.

“ఇన్ని సంవత్సరాలు అయినా మన పార్టీకి ఒక సంస్థాగత వ్యవస్థ లేదు సార్. మనం వై.నో. గగన్‌ని తిట్టడం కాస్త ఆపి, ఆ పని మీద ఫోకస్ చేస్తే ఎలా ఉంటుంది?” వాయుకళ్యాణ్‌ని అడుగుతున్నాడు నీదెండ్ల మనోహర్.

“అరే ఓ సాంబా, రాసుకో! నా భార్యలూ పిల్లల్ని పోషించడానికోసం, నేను ఏక బిగిన నాలుగు సినిమా షూటింగులలో పాల్గొంటున్నాను. నాకు మన పార్టీ మీద వెచ్చించడానికి వారానికి రెండు గంటల కంటే సమయం లేదయ్యా! అయినా మర్చి పోయావా? కంటెంట్ ఉన్నోడికి కటవుట్ అక్ఖర్లేదు. అంతా నా ఫ్యాన్సే చూసుకుంటారు,” బదులిచ్చాడు పవర్‌ఫుల్ స్టార్.

దేవుడికి ఇంకో రెండేళ్ళు కునుకు తీస్తే ఎలా ఉంటుంది అన్న ఆలోచన వచ్చిన మాట అయితే వాస్తవం!

(God helps those who help themselves)

Posted in 'కరెంట్' అఫైర్స్ | 4 Comments

Becoming ‘Old’ gets even more scary in Manoj Shyamalan’s latest movie (no spoilers review)

A review of the movie, “Old”

Posted in Musings | Leave a comment

తోలుబోను మళ్ళీ వచ్చేసిందోచ్!

అందరు అనుకున్నదే అయ్యింది. కానీ తేడా ఏమిటంటే, ఎవరూ ఊహించనంత తొందరగా అయ్యింది. అరెమికా సైన్యాధికారులు తోలుబోను ఉగ్రవాదులు బాకుల్‌ని అరవయి రోజుల్లో ఆక్రమించుకుంటారు అని అంచనా వేశారు. మరి కొందరు యదార్థ వాదులు ఒక వారం పట్టొచ్చు అనుకున్నారు. ఒకప్పటి వీ.పీ, ప్రస్తుతపు అరెమికా పీ.పీ. (పిచ్చి ప్రెసిడెంట్) అయిన Widen అసలు అలా ఎప్పటికి జరగదు అని తన క్యాల్క్యులేటర్‌లో లెక్ఖలు వేసుకుని మరీ ప్రపంచానికి హామీ ఇచ్చాడు.

కానీ హాచ్హర్యం, ఒక రోజులోనే తోలుబోను, బాకుల్ నగరపు రాజప్రాసాదం మీద తమ జెండా ఎగురవేసింది.

ప్రపంచం నిర్ఘాంత పోయింది. వైడెన్ తన నోరు వైడ్‌గా తెరిచి, “తూచ్, నేనొప్పుకోను, తోలుబోను వారు తొండి చేశారు,” అని వాపోయాడు.

సర్లెండి, ఇదంతా కాదు కానీ, ముల్లు అరిటాకు సామెతలా, అసలు కష్టం వచ్చింది మాత్రం ఉఫ్ఘనిస్తాన్ ప్రజలకు. వారిలో ఈ మధ్యే కొంత ధైర్యం పెరిగింది. మగ పిల్లలు ఫుట్‌బాల్ ఆడడం, ఆడ పిల్లలు పెదవులకు రంగు వేసుకోవడం లాంటి దుశ్చర్యలు మొదలు పెట్టారు. వీళ్ళందరి గుండెలు అర్జెంటుగా దడదడలాడ్డం మొదలు పెట్టాయి.

1996 నుంచి 2001 వరకు తోలుబోను ఉఫ్ఘనిస్తాన్‌ని పరిపాలించింది. ఆ పాలనని ప్రజలు ఇంకా మరిచిపోలేదు. ఫుట్‌బాల్ ఆడితే తప్పు, లిప్‌స్టిక్ పూసుకుంటే తప్పు, తమ గెడ్డం గొరుక్కోవడం తప్పు, వేరే వారి గెడ్డాన్ని గొరగడం ఇంకా తప్పు. అన్నీ తప్పులే. స్త్రీలకు కాదు కదా, పురుషుల శీలానికి కూడా రక్షణ లేని అంధకార యుగం అది.

వారిలో కొందరు, “బతికుంటే పాచిపోయిన పరాటాలు తినొచ్చు, మళ్ళీ వారి ఐదేళ్ళ పాలనలో ఎలా జీవించామో అలానే ఉందాం,” అని ప్రపోజ్ చేశారు. కానీ ఇంకొందరు, “అలా ఉన్నా లాభం లేదు. వాళ్ళు అధికారంలోకి రాగానే, గత ఇరవయి ఏళ్ళలో చేసిన తప్పులకి కూడా శిక్ష విధిస్తారు, ఈ దేశం వదిలి పారిపోవడం తప్ప వేరే దారి లేదు,” అన్నారు.

కానీ పారిపోవాలన్నా ఒక మార్గం ఉండాలి కద! విమానాల్లో దేశం వదిలిపెట్టే వెసులుబాటు అతి తక్కువ మందికి మాత్రమే ఉంది. బస్ చార్గీలకు కూడా గతి లేని వారే ఆ దేశంలో ఎక్కువ మంది. (అంటే, ఉఫ్ఘనిస్తాన్‌లో బస్సులు తెగ తిరిగేస్తున్నాయి అనుకోకండి సుమా! ఉదాహరణకు చెప్పాను అంతే.)

డబ్బులు లేని, పిక్కబలం మాత్రమే ఉన్న వారు పారిపొవాలంటే, వారికి ఉన్న ఆప్షన్స్, పీకిస్తాను, ఇకరాను, నైచా మరియు ఇంకా కొన్ని స్తానులు మాత్రమే. అక్కడికి పోయినా పరిస్థితి పెద్దగా మెరుగు పడే అవకాశం లేదు. ప్చ్!

ఐతే పారిపోవడం తప్ప వేరే దారి లేని వారు, ఉఫ్ఘనిస్తాన్‌ని ఉద్ధరిద్దామని అక్కడికి వలస వచ్చిన ఇతర దేశస్తులు మాత్రమే! తోలుబోను, తమ దేశంలో స్కూళ్ళూ-బిల్డింగులూ-బ్రిడ్జులూ కట్టిన వీరిని క్షమించే అవకాశమే లేదు. వాళ్ళంతా బిలబిలమంటూ ఎయిర్‌పోర్టు వైపు లగెత్తారు. వీరిలో బోలెడు చాలా మంది హిండియన్లు కూడా ఉన్నారు.

ఘనత వహించిన Widen వీరెవరికి ఉఫ్ఘనిస్తాన్‌ను ఖాళీ చేసేంత టైమ్ కూడా ఇవ్వలేదు కాబట్టి, వీరందరూ పారిపోవడం అసంభవం.

కాబట్టి ప్రపంచమంతా అనేక వింత దృశ్యాలను తిలకించాల్సి వచ్చింది. ఉదాహారణకు, ఎగురుతున్న విమానాల్లోంచి చోటు లేక కింద పడిపోతున్న ప్రయాణీకులు, అవే ప్లేన్లలోని లగేజ్ కంపార్ట్‌మెంట్లలో కూడా దూరిపోయిన నిర్భాగ్యులు, విమానాలని చేరుకునే ముందే ఎయిర్‌పోర్ట్‌లోనే తొక్కిసలాటలో మరణించిన ప్రజలు.

ప్రపంచమంతా హాహాకారాలు చేస్తున్నా, పీకిస్తానులోని S.I.S. బిల్డింగ్‌లో మాత్రం సంబరాలు అంబరాన్ని అంటాయి.

“ఈ బాదూషా తిను అన్నయ్యా, లేకుంటే నా మీద ఒట్టే,” అంటున్నాడు ఒక ఉద్యోగి ఇంకో ఉద్యోగితో. “అదేం కుదరదు, నువ్వే ముందు నేను తెచ్చిన రసగుల్లా తినాలి,” గోముగా అన్నాడు ఆ ఇంకో ఉద్యోగి.

“అరెమికన్లు ఉఫ్ఘనిస్తాన్‌ని ఖాళీ చేశారు కాబట్టి, ఇక మనం ఎంచాక్కా ఉగ్రవాదులకు శిక్షణ ఇవ్వొచ్చు, వారిని హిండియాలోకి అచ్చోసిన ఆంబోతుల్లా తోలొచ్చు, మన పవిత్ర జిగాద్ మళ్ళీ కంటిన్యూ చేయొచ్చు,” అంటూ మురిసిపోయాడు వారి ఆఫీసర్.

“ఇల్లు కాలి ఒకడేడుస్తుంటే…” అన్న సామెత ఊరికే పుట్టలేదు మరి!

S.I.S. బిల్డింగ్ పైన ఎప్పుడూ కూర్చుని ఉండే తీతువ పిట్ట ఒకటి, వికృతంగా కూసింది.

(అశుభం)

Posted in 'కరెంట్' అఫైర్స్, భూగోళం | Leave a comment

మీరు నిజంగానే వెనక బడ్డారా? – 9

ప్రతి వర్గానికి తాము ఎక్కడో ఒక చోట వివక్షకు గురి అయ్యాము అనే భావన ఉంటుంది. హిండియాలో ఒక్క వర్గాన్ని చూపించండి, “అబ్బే, మా పట్ల ఏ విధమైన వివక్ష లేదు,” అనే వారిని. అర్చకులనుంచి అస్పృశ్యుల వరకు అందరు తాము వివక్షకి లోనయ్యామని భావించే వారే.

అస్పృశ్యులకి జరిగిన అన్యాయం, మన దేశంలో ఇంకెవ్వరికి జరగలేదు. ఇది ఎవరూ కాదనలేని సత్యం. (వారి పట్ల చూపించిన వివక్ష కంటే దారుణమైన వివక్ష ఇంకొకటి ఉంది అంటే, అది అరెమికాలో ఎన్నో ఏళ్ళు బానిసలుగా మగ్గిన నల్ల వారి పట్ల మాత్రమే అని చెప్పాల్సి వస్తుంది.)

కాబట్టి, మన దేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన కొత్తలో, ఈ అస్పృశ్యులని ఉద్ధరించడానికి డిజర్వేషన్లు ఒక మార్గం అని కొందరు భావించడంలో కాస్త అర్థం ఉంది. కనీసం ఉద్దేశం మంచిది.

కానీ ఈ సదరు వెనక బడ్డ వర్గాల సంగతి ఏమిటి? ఇంతకు ముందు చెప్పినట్టు వీరి పట్ల కూడా వివక్ష చూపింపబడి ఉండవచ్చు. కానీ అది అస్పృశ్యుల పట్ల చూపించిన దానిలో ఒకటో వంతు కూడా ఉండదు.

ఈ వెనకపడ్డ వర్గాల నుంచి, రాజులు, చక్రవర్తులు, సాధువులు, నాయకులు అందరూ వచ్చారు. గౌరవింపబడ్డారు, పూజింప బడ్డారు. మీకు ఉదాహరణలు కావాలంటే కోకొల్లలు దొరుకుతాయి, ప్రస్తుతం ఎంతో మందికి మార్గ దర్శకుడైన ఒక బాబా, మన ప్రస్తుత ప్రధాన మంత్రి, అహ్మదీయులని సమర్థవంతంగా ఎదుర్కుని ఛత్రపతి ఐన ఒక వీరాధి వీరుడు, ఇలా ఎందరో “వెనుక బడిన” వారే!

వీరిలో ప్రతిభ ఉన్న వారిని ఎవరూ ఆపలేక పోయారు. మరి ఈ కుల ప్రతినిధులమని చెప్పుకునేవారికి వచ్చిన బాధ ఏంటి? వీళ్ళు నిజంగానే తాము వెనకబడ్డామని నమ్ముతున్నారా? ముమ్మాటికి కాదు. ఈ కులాలలో ఒక్కరు కూడా తాము వెనకబడిన కులాలకు చెందిన వారము అని ఆత్మ న్యూనతా భావంతో ఉన్న వారు లేరు. పైపెచ్చు వారి వారి కులాలని సగర్వంగా చెప్పుకుంటారు. (ఇది తప్పు అని నేనడం లేదు. ఇది “వెనుక పడిన” వారి లక్షణం కాదు అని మాత్రమే నేను చెప్పదలుచుకుంది.)

మరి ఎందుకు వీరంతా మేము వెనుక పడి పోయాం, మమ్మల్ని ముందుకు తీసుకు రండి అని ఘోషిస్తున్నారు? దీనికి ఒకే ఒక కారణం వారు కూడా డిజర్వేషన్ల వల్ల లబ్ధి పొందాలన్న ఉద్దేశం మాత్రమే.

ఒక్క విషయం కొన్ని దశాబ్దల కిందే అందరికి అర్థం అయిపోయింది. మన దేశపు జెండా డిజైన్ ఇప్పట్లో మారడం ఎంత ఆసాధ్యమో, అస్పృశ్యులకు డిజర్వేషన్లు అనేవి ఎత్తి వేయడం కూడా అంతే కష్టం అని.

కాబట్టి వీరంతా ఈ సమస్యని వేరే కోణం నుంచి “పరిష్కరించడం” మొదలు పెట్టారు. ఈ పరిష్కారం తాము కూడా ఈ డిజర్వేషన్లలో భాగస్వాములు కావడమే.

బండల్ కమీషన్ గురించీ అందరికి తెలిసే ఉంటుంది. ఏ క్షణాన ఈ కమీషన్ ఆవిర్భవించిందో, ఆ క్షణంలోనే, సామాజిక న్యాయం అనే సిద్ధాంతానికి బీటలు వారడం మొదలు అయ్యింది.

ఏ క్షణాన అయితే ఒకప్పటి ప్రధాన మంత్రి, వెర్రి పీనుగ సింగ్ (ఈయన్నే వీ.పీ. సింగ్ అని కూడా అంటారు లెండి), ఈ కమీషన్ సిఫార్సులను అమలు పరచాలని నిర్ణయం తీసుకున్నాడో, ఆ క్షణమే వివక్షకి సంబంధించి కాస్తంత అయినా నిజాయితీగా నిర్ణయాలు తీసుకోవడం అనేది భూస్తాపితం అయ్యింది.

ఆ క్షణం నుంచి ఒకటే సిద్ధాంతం. దోచుకోవడానికి అవకాశం ఉన్నంత వరకు దోచుకోవడం, ఒక దొమ్మీ కేసులో పాత కక్షలని తీర్చుకున్న చందాన, ఈ ప్రతి దోపిడిని సామాజిక న్యాయం ఖాతాలోకి తోసేయడం.

దీన్ని వల్ల వింత వింత వాదనలు వెలుగులోకి వచ్చాయి. ఈ వాదనల ప్రకారం జనాభాలో ఉన్న నిష్పత్తిని పట్టి అన్ని పంపకాలు జరగాలి అన్నది ఒకటి.

1931 జనాభా లెక్ఖల ప్రకారం, వెనుకపడ్డ వర్గాలు మన దేశంలో 51 శాతం అట; (నిజానికి సింధువుల్లో ఉన్న వర్గాలని మాత్రమే లెక్ఖలోకి తీసుకుంటే, అందులో సగం కూడా ఉండరు, అది వేరే విషయం), కాబట్టి ఉద్యోగాల్లో, చదువుల్లో, ప్రమోషన్లలో అన్నిటిలోనూ, ఈ సదరు వెనక పడ్డ వర్గం వారు 51 శాతం ఉండాలట.

దీని అర్థం, ఒక కంపెనీలో 100 ఉద్యోగాలు ఉంటే, 25 శాతం అస్పృశ్యులకి ఇవ్వాలి. 51 శాతం వెనక పడ్డ వర్గాలకి ఇవ్వాలి. ఇలా వంతులు వేస్తూ పోతే సదరు అగ్ర వర్ణాల వారికి ఏ పదిహేను శాతమో మిగిలితే అది మాత్రం open quotaగా ప్రకటించాలి.

ఇది చదువుతూ ఉన్నప్పుడు, మీకు మక్యూనిజం యొక్క కంపు సిద్ధాంతాల వాసన గప్పున కొడితే అందులో తప్పేమి లేదు.ఇది అలాంటి వితండ వాదమే.

ఈ వాదం ఎంత డొల్లదో పరిశీలిద్దాం. ఈజీరెయిల్ దేశంలో ఉన్నా వ్యూదులు, ఇప్పటి దాక ప్రకటింప బడిన ప్రతిష్టాకరమైన బోనెల్ ప్రైజులని దాదాపు యాభై శాతం గెలుచుకున్నారు. కానీ ప్రపంచ జనాభాలో వీరు ఒక శాతం కూడా ఉండరు. ఎంత అన్యాయం కదూ! వింటూంటేనే గుండె రగిలిపోవడం లేదు?

కాబట్టి పైన చెప్పిన వాదం ప్రాతిపదికన ఈ వ్యూదులకి ఒక్క శాతం మాత్రం ప్రైజులని కట్టబెట్టి, వారికొచ్చిన మిగతా వాటిని వారి నుంచి లాక్కొని మిగతా ప్రపంచ ప్రజలకు వారి నిష్పత్తిని బట్టి కట్ట పెట్టాలి. అలా చేయలేదు అనుకోండి, ఈ మిగతా వర్గాల్లో ఆత్మ న్యూనతా భావం పెరిగి, వారు ఎప్పటికి అభివృద్ధి చెందరు. ఎప్పటికి పీడిత తాడిత ప్రజల్లానే ఉండిపోతారు. ప్చ్!

ఇది మీకు కామెడీగా అనిపిస్తే, వెనక పడ్డ వర్గాలకు వారి జనాభా నిష్పత్తిని బట్టి కాలేజీలలో సీట్లు, ప్రభుత్వ పరమైన ఉద్యోగాలు ఇవ్వాలి అనడం కూడా అంతే కామెడీ. (ఒక వేళ ఇది మీకు సహేతుకమైన వాదనే అనిపిస్తే, ఎలాగూ మీరు ఇంత వరకు చదివి ఉండే అవకాశమే లేదు. ఈ సిరీస్‌లో మొదటి భాగం చదవగానే నన్ను ఒక బూర్జువా కింద జమ కట్టి, బూజులా దులిపివేసి ఉంటారు.)

వీ.పీ. సింగ్ పేరు వినగానే కాస్త తెలివితేటలు ఉన్న ప్రతి సింధువు ఖాండ్రించి ఉమ్మివేయడానికి కారణం ఇదే. ఇతను చేసిన పని సింధువులని నిట్ట నిలువుగా చీల్చింది. ఆ చీలిక ఇంకా అలాగే ఉంది.

అహ్మదీయులు, కిరస్తానీలు, మక్యూనిస్టులు సింధువులని చీల్చడానికి ఎప్పటినుంచో ముప్పేట దాడి చేస్తూనే ఉన్నారు. కానీ వీ.పీ. సింగ్ చేసిన ద్రోహం వీటన్నిటికంటే చాలా నీచమైనది.

ఈ పై ముగ్గురు శత్రువులని నిందించడానికి ముందు, మన తప్పు మనం సరి దిద్దుకోవాలి. ఎప్పటివరకైతే ఈ “వెనక పడ్డ” వర్గాలకి డిజర్వేషన్లు ఉంటాయో, అప్పటి వరకు మనం పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందడం అనేది అసంభవం.

ఇక్కడ ఒక విషయం చెప్పాలి. ఇది స్వచ్ఛందంగా జరిగే పని కాదు. ఈ సదరు వెనక పడ్డ వర్గాల్లో నాకు ఎంతో మంది మిత్రులు ఉన్నారు. వారిలో కొందరు పాపం ఈ డిజర్వేషన్లు అనైతికం అని భావించి వాటిని ఉపయోగించుకొవడానికి నిరాకరించారు. Open quotaలోనే కాలేజ్ సీట్లు, ఉద్యోగాలు తెచ్చుకున్నారు. కానీ వారిని మెచ్చుకోవడం పక్కన పెట్టి మిగతా అగ్ర వర్ణాల ప్రజలు వారిని తిట్టి పోశారు! అన్యాయంగా open quotaలో సీట్ పొందగలిగే అవకాశం ఉన్న ఒక అగ్ర వర్ణం వాడి కడుపు కొట్టారు అని నిందించారు.

ఇంకో వైపు వారి వర్గపు ప్రజలు, మన వర్గంలో పుట్టిన వారే మనం వెనకపడి లేము అని అంటారా అన్న కోపంతో, వీరిని రివర్సులో ఇంకో రెండింతలు తిట్టిపోశారు. కాబట్టి స్వచ్ఛందంగా వెనుక పడ్డ వర్గాల వారే, తామంతట తాము, డిజర్వేషన్లు వద్దు అనే అవకాశమే లేదు. అప్పనంగా వచ్చేదానిని వదులుకోవడం అంత సులభం కాదు. ఈ పని ప్రభుత్వమే చేయాలి. వెనక పడ్డ వారికి డిజర్వేషన్లు అనేవి రాజ్యంగపరంగానే బహిష్కరించాలి.

ఒక వైపు జే.బీ.పీ సింధువులని కూడగట్టుకోవడానికి, కర్ర విరగకూడదు, పాము చావకూడదు అన్న ధోరణిలో ప్రవర్తిస్తూంది. సింధువులలో ఎవరినీ నొప్పించకుండా ఉండాలనే చూస్తూంది. కానీ ఈ పద్ధతి పరిమితమైన ఫలితాలను మాత్రమే ఇస్తుంది.

రాఘవ మందిర నిర్మాణానికి అడ్డంకులు తొలగించిన, షాక్మీరు యొక్క ప్రత్యేక ప్రతిపత్తిని ఎత్తి వేసిన, మూడు సార్లు ఒక పదాన్ని ఉచ్చరించి అహ్మదీయులు విడాకులు తీసుకునే సాంప్రదాయానికి స్వస్తి పలికిన కాషాయ ధారులే ఈ పనికి కూడా పూనుకోవాలి. కానీ వారు ఆ పని చేస్తారా?

(ఇంకా ఉంది)

Posted in నేను సింధువుని ఎట్లైత? | Tagged | Leave a comment