విలీనం!

అల్లో వల్లో వల్లో,

ఈ మధ్య మన తెగులు రాష్ట్రాల్లో ఎం.ఎల్.ఏ.లు ఎగస్పార్టీ నుండి అధికార పార్టీకి, నిస్సిగ్గుగా జంప్ చేస్తూ, నిన్న తెగిడిన వారినే ఈ రోజు నెత్తిన పెట్టుకుంటూండడం చూసి ఇన్‌స్పైర్ అయ్యి, నా English blog, itsnothingtolaughabout, లోని టపాలు కూడా తేటగీతిలోకి జంప్ అవుతామని నాతో అర్జీ పెట్టుకున్నాయి. ఎలాగూ అధికార బ్లాగ్‌లో ఉంటే ఎక్కువగా దేశ సేవ చేయగలమని విన్నవించుకున్నాయి.

చెప్పొద్దురూ! నాకు భలే ముచ్చట వేసింది. మన రాజకీయ నాయకులు పాలనని, ప్రజలని మాత్రమే భ్రష్టు పట్టించగలరని ఇన్ని రోజులు నేను అపోహలో ఉండే వాడిని. ఇలా అచేతనమైన టపాలలో కూడా అవినీతిని నింపగలరని తెలిసి వారి మీద నాకు ‘గౌరవం’ జ్వరం పెరిగినట్టు పెరిగిపోయింది.

కాబట్టి ప్రజా సంక్షేమాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని, నేను ఈ విలీనాన్ని ఆమోదించాను. ఇక నుంచి ఒక బ్లాగ్‌లోనే రెండు భాషలకి చెందిన టపాలు ప్రచురింప బడతాయి.

ఇవన్ని మనసులో పెట్టుకోకుండా, వచ్చే ఎన్నికలలో కూడా మా టపాలని గెలిపించండి.

-మురళి

Advertisements
Posted in డియర్ రీడర్స్! | 2 Comments

మీ వల్లే సింధూ మతం నాశనమయ్యింది! (నేను సింధువుని ఎట్లైత? – 5)


చాలా మంది మేధావుల ఉవాచ ఏమిటంటే, సింధూ మతాన్ని నాశనం చేసింది అర్చకులే అని. అసలు ఈ కుల వ్యవస్థకి కారణమే వీరని. అసలు అర్చకులు లేక పోతే ఈ కుల వివక్షే ఉండేది కాదు అని. వీరంతా కన్వీనియెంట్‌గా మరిచి పోయే విషయమేమిటంటే, జనాభాలో ఐదు శాతం కంటే తక్కువ ఉండే అర్చకుల వల్ల ఇది సాధ్యం కాదు, కాలేదు అని.

వినడానికి చేదుగా ఉన్నా అసలు నిజం ఏమిటంటే, చలితులతో సహా అన్ని కులాలు ఈ వివక్షని పెంచి పోషించాయి. ఏమిటీ, చలితులు కూడానా? అని మీరు నివ్వెర పోనక్కరలేదు. మన తెగులు రాష్ట్రాల్లోనే చలితుల్లోని రెండు పెద్ద తెగలు దండులుగా దండోరాలుగా మారి కొట్టుకు చస్తున్నాయి. ఇది చాలు చలితుల్లో ఎంత ఐక్యత ఉందో చెప్పడానికి. Of course, ఇంకా ఏమన్నా అంటే reverseలో, అగ్ర కులాలే, అన్నదమ్ముల్లా ఉన్న మా మధ్య చిచ్చు పెట్టారు అంటారు అనుకోండి. అది వేరే విషయం.

కుల ప్రాతిపదిక మీద ఎలాంటి సంస్కరణ మొదలు పెట్టినా సరే, అది అర్చకుల కార్పోరేషన్ కావొచ్చు, వెనుక బడ్డ కులాల్లోకి అర్జెంట్‌గా దూరి పోదాం అనుకుంటున్న కొన్ని ప్రస్తుత అగ్ర కులాల ఆరాటం కావచ్చు, అది విభజనకు వివాదాలకు, ఆఖరికి విషాదాలకే దారి తీస్తుంది.

ఏదైనా సమస్యని పరిష్కరించాలి అనుకుంటే ముందు సమస్య ఏదో గ్రహించాలి. ఒక వేళ ఐదు శాతం మంది అర్చకులే ఈ స్థితికి కారణం ఐతే, ప్రస్తుతానికి కూడా ఈ ఐదు శాతమే సింధువులని శాసిస్తూ ఉండాలి కద! అలాంటి పరిస్థితి ఉందా? అర్చకుల్లో ఎక్కువ శాతం మాములు మనుషుల్లానే ఉద్యోగాలు చేసుకుంటూ బతుకుతూంటే, ఇంకా కుల వృత్తిని పట్టుకుని వేళ్ళాడుతున్న మిగిలిన అర్చకులేమో, యాయావారాలు చేసుకుంటూ, గ్రహ శాంతులూ నోములూ చేయిస్తూ, రక్ష రేఖలూ, కవచాలూ అమ్ముకుంటూ బ్రతుకుతున్నారు. ఆఖరికి వారు పూజారులుగా ఉన్న దేవాలయాల ఆదాయం కూడా మన సిక్యూలరిస్ట్ ప్రభుత్వం లాక్కుంటుంది. ఇది కులాధిపత్యమా? నిజంగా? 🙂

అర్చకులు సింధువులని శాసించకపోయినా, సింధూ మతాన్ని మాత్రం ఎప్పుడూ రక్షిస్తూనే ఉన్నారు. ఈ దుష్ట అర్చకులే లేకపోతే సింధూ మతం ఈ రోజు సజీవంగా ఉండేది కాదు. (అందుకే ఈ కులం అంటే ఎర్ర మేధావులు, మిగతా మైనారిటీలు ఏడ్చి చచ్చేది.)

అహ్మదీయుల ఆక్రమణ తరువాత, బయట గుడికి వెళ్ళి పూజలు కూడా చేసుకోలేని పరిస్థితుల్లో, అర్చకులలో ప్రతి ఒక్కరు సింధూ మత రక్షకులుగా నిలిచి, తమ ఇళ్ళల్లోనే ధూప దీపారాధనలు చేస్తూ (ఎందుకంటే అలాంటి పరిస్థితుల్లో భక్తి మార్గమొక్కటే పని చేస్తుంది కాబట్టి), సింధూ మతాన్ని సజీవంగా ఉంచారు. లేకపోతే, ఈ పాటికి, మన దేశంలో సగం మంది బుర్ఖాలు వేసుకుని తిరుగుతూ ఉండే వారు.

“The only people who have escaped Muslim dhimmitude have been those who were successful in resisting Islamic jihad: the Christians of Europe and the Hindus of India. Others were not so fortunate.”

― Robert Spencer, The Politically Incorrect Guide to Islam

అర్చకులు అంటే పెద్ద సదభిప్రాయం లేని మన రాజ్యాంగ కర్త కూడా ఈ విషయన్ని ఒప్పుకున్నాడు.

“While the Muslim invaders butchered both — Brahmins as well as Buddhist monks — the nature of the priesthood in the case of the two religions was different — and the difference is so great that it contains the whole reason why Brahmanism survived the attack of Islam and why Buddhism did not.”

-B.R. Ambedkar

ఆయన ఉద్దేశం, బుద్ధవతారాల యొక్క మతం హిండియాలో పూర్తిగా దుంప నాశనం కావింపబడింది, వారిలో కొంత మంది మాత్రమే (ordained monks) మత రక్షకులు కావడం వల్ల. కానీ అర్చకుల్లో ప్రతి ఒక్కడూ మత రక్షకుడే. కాబట్టి సింధూ మతం బతికిపోయింది.

అందు వలన, నా ప్రియతమ సింధువుల్లారా! ఈ వెర్రి బాగుల అర్చకులే లేకుంటే, ఉన్నదీ పోయింది, ఉంచుకున్నదీ పోయింది తీరున, అర్చకులూ, చలితులూ, అందరు సింధువులూ గత స్మృతులుగా మిగిలి పోయి ఉండే వారు. ఇదే మీకు కావలసింది ఐతే, మిగతా భాగాలు చదవడం మానేయండి. అవి మీరు అస్సలు భరించలేరు. 🙂

కానీ, సింధూ మతంలో మిగతా అన్ని మతాలకంటే ఏదో ప్రత్యేకమైన ఔన్నత్యం ఉంది అనే నమ్మే వారు మాత్రం చదవడం కొనసాగించండి.

(ఇంకా ఉంది)

Posted in మన సమాజం | 1 Comment

ఏరులుగా పారిన నెత్తురు… (నేను సింధువుని ఎట్లైత? – 4)


ఈ పెను ప్రమాదం మధ్య ప్రాచ్యం (Middle East) నుంచి ఏతెంచింది. ఏడవ శతాబ్దంలో పుట్టిన ఈ మతం యొక్క ఏకైక ధ్యేయం, ప్రపంచాన్ని మొత్తం అహ్మదీయులుగా మార్చి వేయడమే!

దీనికి వారు ఎన్నుకున్న మార్గాలు పాతవే. అవే సామ దాన భేద దండోపాయాలు.

ఐతే వీటికి అహ్మదీయులు ఒక కొత్త భాష్యం ఇచ్చారు.

1) సామం – మంచిగ ఒప్పుకుని అహ్మదీయ మతంలోకి మారిపోవడం
2) దానం – బానిసలుగా అమ్మివేయబడడం
3) భేదం – ధిమ్మీలుగా (అంటే second class citizensగా) బ్రతకడం
4) దండం – మరణించడం

మధ్య ప్రాచ్యం నుంచి మొదలు పెట్టి హిండియా వరకు, అహ్మదీయులు దారి పొడుగూతా ఊచ కోత కోసుకుంటూ, తద్వారా తమ మతాన్ని వ్యాపింపజేస్తూ వచ్చారు. పన్నెండవ శతాబ్దం నుంచి పదహారో శతాబ్దం వరకు పలువురు అహ్మదీయ యోధులు హిండియాపై వరస దాడులు చేశారు.

1398లో, కుంటి తైమూర్ సేనలు హస్తిన నగరంలో పదిహేను రోజుల పాటు అప్రతిహతంగా తమ దమనకాండని సాగించాయి. నెత్తురు ఏరులుగా ప్రవహించింది. ఒక్క అహ్మదీయులు తప్ప మిగతా వారంతా ఈ మారణ హోమంలో కూకటి వేళ్ళతో సహా పెకిలించ బడ్డారు. ఆడవారు చెర పట్టబడ్డారు. యుద్ధం చేయగలిగే అర్హత ఉన్న ప్రతి కాఫిర్ నరికి వేయ బడ్డాడు. లెక్కకు మించిన సింధూ మందిరాలు కూల్చి వేయబడ్డాయి. విలువ కట్టలేని సంపద కొల్లగొట్టబడింది. కుంటి తైమూర్ వెనక్కి వెళ్తూ, తనతో పాటు పన్నెండు వేల మంది సింధూ స్త్రీలను దాసీలుగా పట్టుకుని వెళ్ళాడు.

“Wherever he went he brought about destruction, massacres, burning, looting and dishonour to women” – Wikipedia.

సాఫ్ అలీ ఖాన్, జరీన కపూర్లు తమ ముద్దు బిడ్డడికి తైమూర్ అని పేరు పెట్టుకుంటే ఛాందసులైన కొందరు సింధువుల మనోభావాలు ఎందుకు దెబ్బ తిన్నాయో ఇప్పటికైనా అర్థమయ్యిందా? 🙂

ఇక్కడ ఒక విషయం చెప్పుకోవాలి. ఇది హౌలయ్య కులం గురించిన సంగతి. కులం అంటే ఏదో అనుకునేరు. నేను చెప్పేది అతని సైద్ధాంతిక కులం (ideological caste) గురించి.

ఈ హౌలయ్య వెనకాల ఉన్న శక్తులు, అదే మన ఎర్రి(ర్ర) మేధావులు, చేసిన పనుల్లో ఒకటి, అహ్మదీయుల దురాగతాలని తిమ్మిని బమ్మిని చేసి నొక్కి వేయడం. (హెన్రూ ప్రధాన మంత్రి అయిన తరువాత historic councilని ఈ కట్ల పాములతో నింపి వేయడంతో, సింధూ దేశ చరిత్ర అతి సులభంగా వక్రీకరింప బడింది. )

వీరి logic ప్రకారం, చరిత్రలో ఇలాంటి యుద్ధాలు అందరు రాజులూ చేశారు. అలానే అహ్మదీయ రాజులు కూడా. అంత కంటే ఇంకేం లేదు. పైగా ఇప్పుడు అహ్మదీయులు పరాయి వారు కాదు. పాలల్లో నీరులా మనతో పాటు కలిసి పోయారు. ఈ యుద్ధాలు గట్రా గుర్తుకి తెచ్చుకోవడం అందరి సున్నితమైన మనో భావాలను దెబ్బ తీస్తుంది.

నిజానికి వీరి అసలు ఉద్దేశం, సింధువుల సమైక్యతకు దోహద పడే ఏ విషయాన్ని అయినా దాచి పెట్టడమే!

పాత గాయాలను రేకెత్తించకుండ ఉండడమే వీరి ఉద్దేశం అయితే , ఈ సదరు మేధావులు సందు దొరికినప్పుడల్లా సింధువుల్లో అగ్ర వర్ణాలు, చలితులని ఎన్ని హింసలు పెట్టారో చెప్పకుండా వదిలి వేయాల్సింది. Same to same మనోభావాలు కద! కానీ అలా చేయలేదు.

ఎందుకని?

మొదటి విషయం సింధువులని ఏకం చేస్తుంది. రెండోది సింధువులని విడగొడుతుంది. జై కార్ల్ మార్క్స్!

సరే, మళ్ళీ శాంతికి ప్రతిరూపమైన మన అహ్మదీయులూ, వారు హిండియా పైన చేసిన దాడుల వైపు వెళ్దాం.

కుంటి తైమూర్ తరువాత హిండియాని ఎలా దోచుకోవాలో మోకాల్లో మెదడున్న ప్రతి అహ్మదీయ యోధుడికి అర్థం అయిపోయింది. (ఎంతో ధన సంపద మరియు ఆధ్యాత్మిక బలం ఉన్న సింధువులు ఈ ముష్కరుల చేతుల్లో ఎలా ఓడి పోయారు అనేది ఇంకో పెద్ద కథ. అది మళ్ళీ ఎప్పుడన్నా విడిగా చెప్పుకుందాం.)

పదహారో శతాబ్దానికి హిండియా (కొన్ని ప్రాంతాలు తప్ప) అహ్మదీయులకి పూర్తిగా లొంగి పోయింది. కానీ చిత్రంగా సింధువులు పూర్తిగా నాశనమై పోకుండా, తమల్ని తాము కాపాడుకోగలిగారు. ఎలా?

దీనికి కారణం వేరెవరో కాదు. సింధూ మతంలో అత్యంత నీచులుగా పరిగణింపబడే అర్చకులే!

(ఇంకా ఉంది)

Posted in మన సమాజం | 6 Comments

కులము కులము అను వ్యర్థ వాదమెందులకు? (నేను సింధువుని ఎట్లైత? – 3)

నిజమే, కులం అనేది వ్యర్థ వాదమే. కానీ మనల్ని మన మేధావులు కానీ, ప్రభుత్వం కానీ కులం గురించి ఎప్పుడు మర్చిపోనిచ్చారు? మన birth certificate నుంచే మన మీద కులం ముద్ర పడుతుంది. అడుగడుగుకి మనకు మన కులం ఏదో తెలిసివస్తూనే ఉంటుంది. ఒక కులం వారు 40 ఏళ్ళ వరకు ఒకనొక ప్రభుత్వోద్యోగానికి అర్హులు. ఇంకో కులం వారు, 35 ఏళ్ళకే ఏజ్ బార్ అయిపోతారు. కుల రహిత సమాజం ఏర్పడడం అటుంచి, ఎవరికి వారు తమ కులాన్ని ఇంకా గట్టిగా నిలబెట్టుకుని తమ ఉనికి కాపాడుకుంటారు.

సింధువులని మన మేధావులు ఎలా విడగొట్టి పాలిస్తున్నారో తెలుసుకోవడానికి ముందు, సింధూ వర్ణ వ్యవస్థ మూలాల గురించి తెలుసుకోవడం ముఖ్యం.

మనుషులంతా కలిసి గ్రామాల్లోనూ, పట్టణాల్లోనూ, దేశల్లోనూ నివసించడం మొదలయ్యాక, ఒక పాలనా వ్యవస్థ తప్పని సరి అయ్యింది. సమాజానికంతటికి ఒక నియమావళి కావల్సి వచ్చింది. దాదాపు అన్ని చోట్ల, మనుషులు ఒక hierarchy ఏర్పరుచుకున్నారు. ముఖ్యమైన పనులు వివిధ వర్గాల మధ్య విభజించుకున్నారు.

కాబట్టి, ఇలాంటి విభజనలు ఒక సింధూ మతానికి మాత్రమే ప్రత్యేకం కాదు. నిజానికి, సింధూ మతంలోని వర్ణ వ్యవస్థ మొదలయ్యింది మంచి ఉద్దేశంతోనే. (నాకు ఆల్రెడీ హాహాకారాలు వినపడడం మొదలయ్యింది. 🙂 )

సింధూ మతం ఎన్నుకున్నది చాతుర్వర్ణ్య వ్యవస్థ. ఇందులో ఒకరు ప్రధములు, ఇంకొకరు అధములు అన్న వ్యత్యాసం లేదు.

అర్చకులు సమాజానికి ఆధ్యాత్మిక మార్గ నిర్దేశం చేయడానికి, సంఘాన్ని మంచి దారిలో పెట్టడానికి, ఎన్నుకోబడ్డారు. వారి ఏకైక బాధ్యత పురం యొక్క హితం కోరడం (అందుకే పురోహితులు అని వారిని పిలిచేది). ఆ పనికి అంతరాయం కలగకుండా, అర్చకులకు బ్రతకడానికి సరి పడ్డ వనరులు సమకూర్చే బాధ్యత, వేరే వర్ణాలకు ఇవ్వబడింది. యోధులు రాజ్యాన్ని తమ భుజ బలంతో రక్షింపడానికి, వ్యాపారులు దేశ సంపదని వృద్ధి చేయడానికి, కర్షకులు/కార్మికులు సమాజానికి అవసరపడే ఇతర వృత్తులు అన్నీ చేయడానికి నియమింపబడ్డారు. ఎవరి పనుల మీద వారు దృష్టి పెడితే సమాజం బాగుపడుతుంది అన్న కారణమే ఈ వ్యవస్థ యొక్క ప్రాతిపదిక.

దీని తరువాత సింధూ మతంలో వచ్చిన చీలికలన్నీ సామజిక పరంగా వచ్చినవే. అవి అంటరాని తనం కావచ్చు లేదా కులాలు, ఉప కులాలుగా చీలి పోవడం కావచ్చు. వీటికి సింధూ మతానికి సంబంధం లేదు. సింధువుల్లో మాత్రమే ఈ వర్ణ వ్యవస్థ ఉంది కాబట్టి, సింధూ మతమే వీటికి కారణం అనడం తప్పుడు వాదం. Class, if not caste, has always existed in every hierarchy, not just here.

కాబట్టి, ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన తేడాని గమనించాలి. సింధూ మతం వేరు. సింధూ సమాజం వేరు.

సింధూ మతం అతి పురాతనమైనది. ఎన్నో వేల ఏళ్ళుగా ఉన్న ఈ క్రమంలో సింధూ సమాజం, దేశ కాల పరిస్థితులని బట్టి కొన్ని చెడు ఆచారాలను కూడా చేర్చుకోవడం జరిగింది. ఐతే ఎప్పుడెప్పుడు సింధూ సమాజం వక్ర మార్గం పట్టేదో, అప్పుడు ఎవరో ఒక మహానుభావుడు వచ్చి మళ్ళీ సింధూ సమాజాన్ని సరి అయిన దారిలోకి మళ్ళించే వాడు. అలా అని సింధూ సమాజాన్ని పట్టిన మకిలి పూర్తిగా వదిలేది కాదు అనుకోండి. ఏతా వాతా సింధూ సమాజం, సింధూ మతానికి భిన్నంగా తనదైన ప్రత్యేకతను సంతరించుకుంది.

అదే రకంగా వర్ణాల ప్రవృత్తులు కూడా మారాయి. గుణంతో సంబంధం లేకుండా జన్మతో మాత్రమే వర్ణం నిర్దేశింపబడింది. అర్చకులకు వేరే వర్ణాలు బ్రతకడానికి వనరులు సమకూర్చమన్నది, వారు డబ్బు గురించి పట్టించుకోకుండా కేవలం సామాజిక క్షేమం గురించి మాత్రమే ఆలోచించాలి అన్న ఉద్దేశంతో. అలాంటిది, అర్చకులకు యోధులు, వ్యాపారులు, ఇతరులు తమ శక్తి మేరకు కానుకలు ఇచ్చి, వారికి గోవులు, భూములు దానాలు చేసి, అర్చకులని వారి అసలైన పని నుంచి దృష్టి మరల్చేలా చేశారు.

అర్చకులు కూడా, ఆధ్యాత్మికతకి తక్కువ ప్రాముఖ్యత ఇచ్చి, ఆచారాలకు పెద్ద పీట వేయడం మొదలు పెట్టారు. తాత్విక చింతన స్థానంలో పూజలు, పునస్కారాలు, అభిషేకాలు ఎక్కువయ్యాయి. ఇంతకు ముందు చెప్పినట్టు, సింధూ సమాజాన్ని సింధూ మతం యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశం మరచిపోకుండా ఎందరో జ్ఞానులు, ఋషులు ప్రయత్నిస్తూనే వచ్చారు. కానీ, నెమ్మది నెమ్మదిగా సింధూ సమాజం అధ్యాత్మికత నుంచి మెట్ట వేదాంతం వైపు, సత్ప్రవర్తన నుంచి పాపాలు కడిగివేసుకోవడానికి మరియు కోరికలు తీర్చుకోవడం కోసం, హోమాలు, వ్రతాలు, మొక్కుల వైపు మెల్లగా మరలడం మొదలు పెట్టింది.

సింధూ సమాజం తనను తాను తిరిగి సంస్కరించుకునేదేమో, కానీ అసలు తన ఉనికినే కాపాడుకోవాల్సిన ఆపత్తు హఠాత్తుగా వచ్చి పడింది.

(ఇంకా ఉంది)

Posted in మన సమాజం | Leave a comment

పాపిష్టి డబ్బు! (నేను సింధువుని ఎట్లైత? – 2)


వ్యాపారం నిజంగా అంత నీచమయినదా? వ్యాపారం చేసే వారు స్మగ్లర్లా?

ఇక్కడ వ్యాపారం గురించి మనం కొంచెం చెప్పుకోవాలి. మనిషికి ఊహ తెలిసినప్పటి నుండి వ్యాపారం అనేది ఉంది. డబ్బు అనేది పుట్టక ముందు కూడా మనుషులు ‘ఇచ్చి పుచ్చుకునే’ వారు. ఐతే డబ్బు అనేది లేక ముందు పరిస్థితి చాలా అధ్వానంగా ఉండేది. చాలా సార్లు మన దగ్గర ఉన్న ఎక్కువ విలువ ఉన్న వస్తువుని (ఉదాహరణకు, ఒక గుర్రం) ఇచ్చి, తక్కువ విలువ కల వస్తువుని (ఉదాహరణకు, ఒక రోజుకి సరి పడేంత ఆహారం) పుచ్చుకోవాల్సి వచ్చేది. దీన్నే barter system అని ముద్దుగా పిలుస్తారు.తరువాత డబ్బు వచ్చి ఈ కష్టాలనుంచి మనుషులని తప్పించింది.

ఇదంతా బేసిక్ ఎకానమిక్స్ అని కొట్టి పారేయొద్దు. డబ్బు మనిషి జీవితంలో చాలా ముఖ్యమైన లోటు తీర్చింది. ఏదన్నా వస్తువుకి కానీ, పనికి కానీ, సరి అయినా ప్రతిఫలం పొందడం అనేది డబ్బు వల్లే సాధ్యం అయ్యింది.

డబ్బు నీచమైనది నికృష్టమైనది అనే వాళ్ళు తెలుసుకోవాల్సింది, అక్కడ నీచమైనది కేవలం మనుషులకి డబ్బు మీద ఉన్న దురాశ మాత్రమే అని.

అలాగే వ్యాపారం అనేది ప్రపంచంలోని అతి ముఖ్యమైన అంశం. వ్యాపారం లేనిది ప్రపంచం లేదు. వ్యాపారం వల్లే ప్రపంచపు ఎల్లలు చెరిగి పోయాయి. వ్యాపారం కానీ, వ్యాపారులు కానీ లేకుంటే మనం ఒక అడుగు తీసి, అడుగు వేయలేం.

మరి వ్యాపారులంటే హౌలయ్య లాంటి వారికి ఎందుకంత కసి?

ఎర్ర మేధావులు ముక్త కంఠంతో ఘోషించేది ఏమిటంటే, ఈ సృష్టిలోని అసమానతలు అన్నీ కేవలం డబ్బుతోనే పుట్టుకొచ్చాయి అని. కాబట్టి డబ్బు అనేది నీచమైనది. డబ్బుని సంపాదించాలనే కోరిక ఉన్న వారు నీచమైన వారు. వ్యాపారం చేసేదే డబ్బుని సంపాయించడాని కోసం కాబట్టి, వ్యాపారులు అంతా automaticగా నీచ నికృష్టులు. హౌలయ్య లాంటి వారు ఈ చిలక పలుకులనే రిపీట్ చేస్తారు. ఈ బూజు పట్టిన భావజాలానికి చెంచా కాబట్టే, అతన్ని చెంచా హౌలయ్య అనేది.

ఐతే, ఒక ఎర్ర మేధావులే కాదు, సర్వ మతాలు కూడా డబ్బు నీచాతినీచమైనదనే బోధిస్తాయి. ఇవంతా కలిపి డబ్బు సంపాదించాలనుకునే వారిలో ఎంత guiltని ప్రవేశ పెట్టాయి అంటే, డబ్బు సంపాదించడం అనేది, హత్యలు అత్యాచారాలు చేయడం కంటే కూడా దారుణమైనది అని చాల మంది డబ్బు సంపాదించే వారే, నమ్మే పరిస్థితి వచ్చింది.

కాబట్టి వారు, తమకున్న డబ్బులో కొంత, సమాజ సేవకోసం ఖర్చు పెట్టకపోతేనో, లేకపోతే దేవుడి హుండీలో కాస్త అదే డబ్బు వేయకపోతేనో, పాపం ఇంకా పెరిగి రౌరవాది నరకాలకు పోతామేమో అన్న భయంతో అలాంటివి చేసి తమ పాప ప్రక్షాళనం చేసుకుంటూ ఉంటారు. ఇవన్ని నమ్మని వారు కూడా, ఈ అపవాదులు కాస్త తగ్గించడానికి, సంక్షేమ కార్యక్రమాలకు విరాళాలు ఇవ్వడమో, ఉచిత వైద్య శాలలు కట్టించడమో చేస్తూ ఉంటారు.

స్వచ్ఛందంగా సేవ చేయడం పట్ల, కావాలంటే తమ డబ్బుని అంతా ఊడ్చి ఖర్చు పెట్టడం పట్ల కూడా, నాకెలాంటి అభ్యంతరం లేదు. కాని guilt ప్రేరేపించి తమకున్న డబ్బును కాస్తో ఎక్కువో పంచితేనే, “మంచి” ధనవంతులు అవుతారు అనే నియమం సృష్టించడం మాత్రం తప్పు.

వ్యాపారం “ద్రోహ చింతనం” అంటారు కానీ నిజానికి ద్రోహంగా చేస్తేనే వ్యాపారం సాగుతుంది అనేది తప్పు. వ్యాపారం చేయడానికి ఎన్నో అడ్డంకులు సృష్టించే ప్రభుత్వాలు, పైన చెప్పినట్టు డబ్బు సంపాదించడం అనేది ఒక దారుణమైన నేరం అని ప్రచారం చేసే మతాలు, ఇజాలు, ఇవన్నీ వ్యాపారులని self-defenceలోకి నెట్టి వేస్తాయి. ఎలాగూ డబ్బు నీచమైనప్పుడు, నీచమైన పద్ధతుల వల్ల దాన్ని సంపాదిస్తే కొత్తగా వచ్చే పాపం ఏమీ లేదని వ్యాపారులు అనుకునేలా చేస్తాయి.

నేను తప్పుడు పద్ధతులతో వ్యాపారం చేసే వారిని సమర్థించడం లేదు. డబ్బుకి ఒక నీచమైన ముద్ర వేసి, డబ్బు సంపాదించేవారిని (తద్వారా వేరే వారికి ఉద్యోగాలు సృష్టించే వారిని) పరమ నీచులుగా వర్ణించి, వారిని ఎలా ఒక no win situation వైపు తోస్తున్నారో మాత్రమే ఇక్కడ నేను చెప్ప దలుచుకుంది.

ఒక సారి ఇలాంటి ముద్ర పడ్డాక, ఇంకా బురద జల్లడం కష్టమైన పనేం కాదు. హౌలయ్య చేస్తూంది అదే. ఐతే ఇవి, కేవలం ఒక సామాజిక వర్గం మీద కోపమో, ఒక ఎర్రి (ఎర్ర) మేధావి మాటలు మాత్రమే కావు. దీని వెనకాల పెద్ద షడ్యంత్రం ఉంది. మన దేశాన్ని, సింధూ సమాజాన్ని చీల్చి ముక్కలు చేసే కుట్ర దాగుంది.

వచ్చే భాగాల్లో, అసలు ఈ హౌలయ్య లాంటి వారు ఎందుకు ఇలా ఉండుండి “అగ్ర వర్ణాల” మీద విరుచుకు పడతారో, ఎందుకు వీరికి చద్దర్ లాంటి మాజీ-మక్యూనిస్టుల మద్దతు లభిస్తుందో చూద్దాం.

(ఇంకా ఉంది)

Posted in మన సమాజం | 8 Comments

నేను సింధువుని ఎట్లైత? – 1


హిండియాలో మేధావులకి కొరత లేదన్న విషయం ప్రతి ఒక్కరికి తెలిసిందే. ఐతే గమనించ వలసిన విషయం ఏమిటి అంటే, మేధావులు కావడానికి మొదటి అర్హత, వారు “ఎర్ర” మంద కి చెంది ఉన్న వారు కావడం. (కాషాయం ధరించిన వారు ఎప్పటికి మేధావులు అనిపించుకోరు.) రెండో అర్హత, కళ్ళ ముందు కనపడుతున్న నిజాలని పట్టించుకోకుండా తమ అభిప్రాయాలు మాత్రమే మొక్కవోని శ్రద్ధతో ఇతరుల మీద రుద్దుతూ ఉండడం. ఐతే వీటన్నిటినీ మించిన అర్హత ఇంకొకటి ఉంది. అది వారు సింధువులలో చలిత వర్గానికి చెందిన వారు కావడం!

చలితుల్లో పుడితే చాలు, వాళ్ళు automaticగా మేధావులైపోతారు. వాళ్ళు ఏం చెప్పినా దానికి తిరుగు లేదు. వాళ్ళు సింధువుల దేవతలని ఎన్ని మాటలు అన్నా, సింధువులలో అగ్ర వర్ణాల వారు పూజించే ఏ ఆచారాన్ని అవహేళన చేసినా, ఇంత కంటే నీచ్ కుత్తే కమీనే పనులు ఏం చేసినా ( అవి ఏంటో, దుర్మార్గులైన అగ్ర వార్ణాల వారికి బాగా తెలుసు), వారి తప్పు లేదు. పైగా వాళ్ళని విమర్శిస్తే (అంత దమ్ము ఓట్ల కోసమే రాజకీయాలు చేసే మన పాలకులకి ఎలాగూ లేదనుకోండి), అది జాత్యహంకారమే అవుతుంది. దీనికి తిరుగు లేదు.

దీనికి కారణం, సింధువులలో అగ్ర వర్ణాల వారు, చలితులని ఎన్నో వందల ఏళ్ళు అణిచివేశారు. దానికి ప్రతిగా ఇప్పుడు అగ్ర వర్ణాలకు చెందిన సింధువులు, చలితులు వారిని ఎంత దూషించినా, ఆఖరికి అమ్మ నా బూతులు తిట్టినా ఏమీ చేయలేని పరిస్థితి. పై పెచ్చు చలితులని ఒక్క మాట అన్నా, అగ్ర వర్ణాల వారు చిప్ప కూడు తినడం ఖాయం.

మీలో కొందరికి అనిపించ వచ్చు. ఇది reverse discrimination ఏమో అని. కాని మన మేధావుల ప్రకారం ఇది అగ్ర వర్ణాల వారు తమ పూర్వీకులు చేసిన పాపానికి అనుభవిస్తున్న శిక్ష. ఎలాగైతే దైవ పుత్రుడు తన రక్తం చిందించి, తనను నమ్మిన ముందు తరాల వారందరిని (నమ్మని వాళ్ళు four ways express laneలో నరకానికి పోతారు లెండి), ఒకే దెబ్బతో రక్షించాడో, అలాగే తమ పూర్వీకులు చేసిన పాపాలకి, అగ్ర వర్ణాల వారు, చలితులు ఏమన్నా, ఏం చేసినా కిక్కురు మనకుండా ఉండాలన్నదే మన మేధావుల అభిప్రాయం.

మీ లాంటి, నా లాంటి సామాన్యులకి ఈ లాజిక్ అర్థం అయ్యే చాన్స్ లేదు. కానీ మన పక్క దేశం పీకిస్తాన్‌లోని ప్రజలకి ఈ లాజిక్ బాగా అర్థం అయ్యింది. (అందుకే మన మేధావులకి పీకిస్తాన్ అంటే అపరిమితమైన ప్రేమ.) పీకిస్తానులో ఇలాంటి న్యాయమే అమలు పరుస్తారు. అక్కడ ఒక వేళ ఎవరైనా అమ్మాయి మీద ఒక యువకుడు అత్యాచారానికి పాలు పడ్డాడు అనుకోండి, ఆ యువకుడిని శిక్షించరు. బదులుగా అత్యాచారానికి గురి కాబడ్డ అమ్మాయి అన్నయ్య, అత్యాచారం చేసిన యువకుడి చెల్లెలి పై తిరిగి అత్యాచారం చేస్తాడు. చెల్లికి చెల్లి, సారీ, చెల్లుకి చెల్లు అన్న మాట.

ఇప్పుడు అర్థమయ్యిందా, ఇది ఎంత న్యాయబధ్ధమైన విషయమో? ఏంటీ? ఇంకా అర్థం కాలేదా? అలా చేయడం దారుణం అంటారా? తప్పు చేయని వారిని శిక్షించడం ఇంకా పెద్ద తప్పు అంటారా? మీరు తప్పకుండా కాషాయం గ్యాంగ్‌కి చెందిన వాళ్ళే అయ్యుంటారు. అందుకే మీకు ఈ నీతి వొంట బట్టలేదు.

దీనికి తోడు, చలితులని అందలం ఎక్కించాలి అని మేధావులంతా కంకణం కట్టుకుని ప్రవేశ పెట్టిన deservationలు, ఇంకొక అద్భుతమైన సరిదిద్దు చర్య. అంటే, అత్తెసరు మార్కులు వచ్చినా (ఒకో సారి అవి రాకున్నా కూడా ఫర్లేదు), చలితులకి విద్యా సంస్థల్లో సీట్లు ఇవ్వడం, పని చేసే కనీస అర్హతలు లేకపోయినా, ఉద్యోగాల్లో అవకాశాలు ఇవ్వడం, చివరికి ఆ ఉద్యోగాల్లో ప్రమోషన్‌లు కూడా, అగ్ర వర్ణాల వారిని కాదని, చలితులకి ఇవ్వడమే, deservationల ఉద్దేశం.

దీని వల్ల కుల వివక్ష పోవడం మాట కార్ల్ మార్క్స్ ఎరుగు, ప్రతి ఒక్కరికి, వారి కులమే కాకుండా ఎదుటి వారి కులం ఏంటో తెలుసుకునే వెసులుబాటు ఏర్పడింది. ఈ రకంగా అందలం ఎక్కిన చలితులకి, సమాజంలో గౌరవం రావడం కాదు కద, వారందరిని ఎందుకూ చేత కాని వారిగా ఒకే గాట కట్టడం మొదలు అయ్యింది.

ఇలాంటిది ఊహించే, మన రాజ్యాంగ కర్త, ఒక ఇరవయి ఏళ్ళ తరువాత, deservationలని ఎత్తి వేయాలి అని సూచించాడు. ఐతే తీసేయడం మాట అటుంచి, ఈ deservationల శాతం ఇంకా ఇంకా పెరుగుతూ పోయింది. పులి మెడలో గంట విప్పే సాహసం చేయలేని మన రాజకీయ నాయకులు (ఎక్కువ మంది మళ్ళీ అగ్ర వర్ణాల వారే సుమా!), deservationలను వ్యతిరేకించే వారిని దేశ ద్రోహులని ముద్ర వేశారు.

ఐతే ఆశ్చర్యకరంగా మన హిండియా ఇన్ని వేర్పాటు శక్తులని, మేధావులని ఎదుర్కొని, అభివృద్ధి చెందుతూనే పోయింది. దీనికి కారణం సింధువులలోని స్మగ్లర్ కులమే. ఈ స్మగ్లర్ల వల్ల private sector నిలదొక్కుకుని ఎంతోమంది అర్హులకి (కులాలతో నిమిత్తం లేకుండా) ఉపాధి కల్పించింది. ఈ private sectorయే లేకుంటే పూజ్య హెన్రూ గారి socialism వల్ల మన హిండియా ఎప్పుడో పూర్తిగా భ్రష్టు పట్టి ఉండేది.

స్మగ్లర్లు అంటే నా ఉద్దేశం కేవలం ఆ కులంలో పుట్టిన వారు మాత్రమే కాదు, వ్యాపారం ద్వారా డబ్బు సంపాదించే వారు ఎవరైనా నా దృష్టిలో స్మగ్లర్లే. నేను ఇలా ముందు అనుకునే వాడిని కాదు. కానీ మహా మేధావి ఐన చెంచా హౌలయ్య నా కళ్ళు తెరిపించాడు.

ఆయన దృష్టిలో వ్యాపారం చేయడం స్మగ్లింగ్‌తో సమానం. పరమ నీచమైన కార్యం.

(ఇంకా ఉంది)

 

Posted in మన సమాజం | 6 Comments

న బూతో న భవిష్యత్


ఒక్క సారిగా తెగులు రాష్ట్రాలు రెండూ భగ్గుమన్నాయి. ఒక ప్రీ-రిలీజ్ సినీ ఫంక్షన్ యొక్క వేదిక మీద, చాలా-కుతి రావు అనే ఒక సీనియర్ నటుడు అమ్మాయిల గురించి అసభ్యంగా క్యామెంట్ చేయడమే దానికి కారణం. అసలే స్త్రీని అపరిమితంగా గౌరవించే తెగులు ప్రజల మనో భావాలు ఎంతలా దెబ్బ తిని ఉంటాయో చదువరులకి ఇప్పటికే అర్థమయి పోయుంటుంది.

చాలా-కుతి రావు చేసిన క్యామెంట్‌కి అపూర్వమైన స్పందన లభించింది. “పోకండోయి సినిమా చూడకుండా!” చిత్రంలో నటిస్తున్న, రక్కుల ప్రీత్ సింగ్, ఇంకా రాగ తైచన్య పగలబడి నవ్వారు. ప్రోగ్రాంకి యాంకర్‌గా వ్యవహరిస్తున్న కవి, “సూపర్ సార్!” అని అరిచి తన ఆమోదాన్ని తెలియజేశాడు.

అదే కనీసం ఏ పదేళ్ళ కిందో అయినా ఈ సంఘటన జరిగి ఉంటే దానికి ఇంత ప్రాముఖ్యత లభించేది కాదేమో! ఐతే సోషల్ మీడియా మన జీవితాల మధ్య వీరంగం వేస్తున్న ఈ రోజుల్లో, ఈ వార్త “వైరల్” అయిపోయింది. కాస్త నీచోపమానమైనా, ట్రాన్స్‌లేట్ చేసి చెప్పాలి అంటే, ఈ వార్త గజ్జిలా వ్యాపించింది.

దీనితో ఆ ఫంక్షన్ అటెండ్ అయిన చాలా మందికి ఎప్పుడు లేని విధంగా, చాలా అసయ్యంగా, తాము నీచ్ కుత్తే కమీనేలు కాము అని నిరూపించుకోవాల్సిన సమయం ఆసన్నమయ్యింది.

“ఈ ఒక్క సారికి ఆయన్ను వదిలేయండి. ఇంకో సారి ఇదే బూతు క్యామెంట్ చేయకుండా మేము చూసుకుంటాం,” చెప్పారు సినీసం (సినీ నటుల సంఘం) ప్రతినిధులు, ప్రెస్ మీట్ పెట్టి మరీ.

“ఓహో! ఆ బూతు క్యామెంట్ మాత్రం మళ్ళీ చేయనివ్వము, వేరే బూతు క్యామెంట్లు చేయడని గ్యారంటీ ఇవ్వలేము అంటారు! ఎంత క్రమ శిక్షణ, ఎంత క్రమ శిక్షణ!” మెచ్చుకున్నారు అక్కడ చేరిన విలేఖరులు.

అప్పుడే ముసుగు వేసుకుని పక్కనుంచి జారుకోబోతున్న యాంకర్ కవిని గుర్తు పట్టేసి విలేఖరులు ఆయన్ని ఘెరావ్ చేశారు.

“యాంకర్ బాబూ, యాంకర్ బాబూ, మీరెందుకు “సూపర్ సార్” అన్నారు ఆ క్యామెంట్‌కి?” అంటూ అడిగారు.

“మరేమో యాంకర్‌ని కాబట్టి అలా అన్నాను. అసలు మాకు అంతకంటే మాట్లాడే అవకాశం ఎక్కడుంటుంది. సూపర్ సార్, అబ్బో బెమ్మాండం సార్, ఈ సినిమా మీ ప్రస్థానంలో ఒక మైలు రాయిలా నిలిచిపోతుంది సార్, మీరు మీ ఫ్యాన్లకి ఏం మెసేజ్ ఇవ్వదల్చుకున్నారు సార్, ఇలాంటి పడి కట్టు మాటలు అని అని, అలవాటు ప్రకారం అనేశాను. నిజం చెప్పాలి అంటే ఆయన ఏం అన్నారో నేను వినలేదు. నాకు అసలు ఆ రోజు టెంపరరీగా చెవుడు వచ్చింది. ఆయన పెదవులు కదలడం ఆగగానే, ఓహో ఈయన క్యామెంట్ అయినట్టుంది అనుకుని, “సూపర్ సార్!” అన్నాను. నిజంగా ఆయన చేసిన క్యామెంట్ వినపడి ఉంటే, రాహుకలిలో అభాస్‌లా అక్కడే కత్తి తీసి ఒక వేటుతో ఆయన తల నరికేసి ఉండేవాడిని,” ఆవేశంగా అన్నాడు యాంకర్ కవి.

ఈయనకు దూరంగా ఉండడం ఎందుకైనా మంచిది అనుకుని విలేఖరులు అక్కడే ఉన్న బుజ్జి కృష్ణని చాలా-కుతి రావు క్యామెంట్ మీద ఆయన అభిప్రాయం అడిగారు.

“ఆ.. మరీ.. సీనియర్ నటుడు అంటే ఆయన మన మహిళా లోకాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని అయినా, ఆ, బా, బా… అలా అనకుండా ఉండాల్సి ఉంది. నేను అసలు పబ్లిక్‌లో మాట్లాడేప్పుడు ఎంత జాగ్రత్తగా ఉంటానో మీకందరికి తెలుసు కద,” కళ్ళు పెద్దవి చేసి అటూ ఇటూ ఊగుతూ చెప్పాడు బుజ్జి కృష్ణ.

“అవునవును. ముఖ్యంగా మీకు అమ్మాయిలు అంటే వల్ల మాలిన గౌరవం. అప్పుడెప్పుడో నేను అమ్మాయిల వెంట పడను, నా ఫ్యాన్స్ ఒప్పుకోరు, అమ్మాయిలని ముద్దైనా పెట్టాలి, లేదా కడుపైనా చేయాలి అని చెప్పారు, అలా జాగ్రత్తగా మాట్లాడాలి కదూ?” అన్నాడు ఒక విలేఖరి.

“కరెక్ట్! నువ్వు చాలా షార్ప్‌గా ఉన్నావు. కావాలంటే నీకు నా ఎక్స్‌క్లూసివ్ ఇంటర్వ్యూ ఇస్తాను, చేస్తావా?” అడిగాడు బుజ్జి కృష్ణ.

“మళ్ళీ ఎప్పుడైనా వస్తాను లెండి,” తెలివిగా తప్పించుకున్నాడు ఆ విలేఖరి.

ఆఖర్లో, “పోకండోయి, సినిమా చూడకుండా!” చిత్రం యొక్క హీరో మరియు హీరోయిన్‌లను తగులుకున్నారు విలేఖరులు.

“చాలా-కుతి రావు గారు అంత అసహ్యకరమైన మాట అనడం అటుంచండి. మీరిద్దరూ కి కి కి అని ఎందుకు నవ్వారు? చెప్పండి రాగ తైచన్య గారు?” అడిగాడు ఒక విలేఖరి.

“చీ చీ! మీరు నన్ను హోల్‌సేల్‌గా అపార్థం చేసుకున్నారు. నేను నవ్వింది దానికి కాదు. నిన్న మా తమ్ముడు కిల్‌కిల్ వేసిన జోకు నాకు అదే సమయంలో అర్థమయ్యింది. అందుకే కిల కిలా నవ్వాను. అసలు నేను లాగూలు వేసుకునే వయసు నుండి, ఆడ వాళ్ళని గ్యాప్ లేకుండా గౌరవిస్తున్నాను,” సంజాయిషీ ఇచ్చుకున్నాడు రాగ తైచన్య.

“ఏమ్మా, రక్కుల ప్రీతూ! ఆడ దానివై ఉండి నువ్వెందుకు నవ్వావమ్మా?” ఇంకో విలేఖరి ప్రశ్నించాడు.

“నాకీ తెగ్లూ కొంచెం కొంచెం వస్తయి. అందుకే నేను నవ్వినయి. ఐనా టెలిక్యాస్ట్‌లో ల్యాగ్ ఉంటయి. నాది రియాక్షన్ బిల్‌కుల్ లేట్ హై,” ముద్దు ముద్దుగా చెప్పింది రక్కుల ప్రీత్.

“ఏంటీ, ఆయన క్యామెంట్ రియల్ టైమ్‌లో వచ్చిందా. మీ నవ్వు ల్యాగ్‌లో వచ్చిందా! లాగూలు తొడుక్కునే వాళ్ళకి చెప్పండి, ఈ మాటలు,” చిరాకు పడ్డాడు ప్రశ్న వేసిన విలేఖరి.

అప్పుడే తైచన్య నాన్న రాగార్జున అక్కడికి దూసుకుని వచ్చాడు. “నేను చాలా-కుతి రావుగారి క్యామెంట్‌ని ఖండ ఖండాలుగా ఖండిస్తున్నాను. ఆడవాళ్ళంటే మా అబ్బాయి రాగ తైచన్య కంటే నాకు డబుల్ రెట్టింపు గౌరవం. ఐనా, డైనోసార్లకి కాలం చెల్లింది,” ఎవరూ ఏమీ అడగక ముందే అనౌన్స్ చేశాడు ఆయన.

“సారు ఏమి అంటయి? మా మూవీలో డైనోసార్లు ఉన్నయి?” అయోమయంగా అడిగింది రక్కుల ప్రీత్.

“మాకీ అర్థం అయ్యాక మీకీ చెప్తయి,” అని విలేఖరులు అక్కడి నుండి నిష్క్రమించారు.

***

ఇదంతా చూస్తున్న మన తెగులు కుటుంబ ప్రేక్షకులు ఈ వ్యవహారాన్ని చూసి అసహ్యించుకున్నారు.

“ఛీ, ఛీ, అందుకే నేను అసలు ఈ సినిమాలు చూడ్డమే మానేశాను. చక్కగా ఇంట్లో, టీవీలో, సంసార పక్షమైన ప్రోగ్రాములే చూస్తాను. ఆ, అమ్మాయి! ఆ ప్రోగ్రామ్ ఏదో ఉంటుంది చూడు! మగాళ్ళు ఆడాళ్ళలా చీరలు కట్టుకుని, భలే జోకులు, పంచులూ వేస్తూ ఉంటారు. నీక్కూడా ఆ ప్రోగ్రామ్ అంటే భలే ఇష్టం. అది పెట్టమ్మా!” అన్నాడు ఒక పెద్దాయన తన కూతురితో.

“మీరు చెప్పేది బజర్దస్త్ క్యామెడి షో గురించి నాన్నా. పదండి, వెళ్ళి చూద్దాం!” ఉత్సాహంగా అంది ఆ అమ్మాయి.

Posted in 'కరెంట్' అఫైర్స్, మన సమాజం, సినిమాలు | 11 Comments